III SA/Wr 197/17

Wrocław, dnia 12 maja 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Anna Moskała po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. A. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zaległości z tytułu nieopłaconych składek postanawia: odrzucić skargę. K. A. (dalej jako: "skarżący", "strona") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział we W. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zaległości z tytułu nieopłaconych składek. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego do rozpoznania sprawy. Zdaniem organu, zaskarżona decyzja, nie mieści w kategoriach aktów oraz czynności wymienionych w przepisie o właściwości sądów administracyjnych, tj. art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Od decyzji tej, przysługuje natomiast odwołanie do sądu powszechnego (Sądu Okręgowego we W.), do którego sprawa wraz z kompletem akt została przekazana i który wyrokiem z dnia [...] r. (sygn. akt [...]) oddalił odwołanie skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm., dalej jako "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja w sprawie określenia wysokości zaległości z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Zgodnie z art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (j.t. Dz.U. z 2015 r. poz. 121 z późn. zm., dalej jako "u.s.u.s."), Zakład wydaje decyzje w zakresie indywidualnych spraw dotyczących w szczególności: 1) zgłaszania do ubezpieczeń społecznych; 2) przebiegu ubezpieczeń; 3) ustalania wymiaru składek i ich poboru, a także umarzania należności z tytułu składek; 3a) ustalania wymiaru składek na Fundusz Emerytur Pomostowych i ich poboru, a także umarzania należności z tytułu tych składek; 4) ustalania uprawnień do świadczeń z ubezpieczeń społecznych; 5) wymiaru świadczeń z ubezpieczeń społecznych. Z kolei przepis art. 83 ust. 2 u.s.u.s. stanowi, że od decyzji Zakładu przysługuje odwołanie do właściwego sądu w terminie i według zasad określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego. Natomiast w art. 83 ust. 4 tej ustawy określone zostały wyjątki od wskazanej wyżej zasady. Według tego przepisu, od decyzji przyznającej świadczenie w drodze wyjątku oraz od decyzji odmawiającej przyznania takiego świadczenia, a także od decyzji w sprawach o umorzenie należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, odwołanie, o którym mowa w ust. 2, nie przysługuje. Stronie przysługuje prawo do wniesienia wniosku do Prezesa Zakładu o ponowne rozpatrzenie sprawy, na zasadach dotyczących decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji, określone w Kodeksie postępowania administracyjnego. Z powołanych wyżej przepisów jasno zatem wynika, że w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych właściwe są sądy powszechne, z wyjątkami wynikającymi z art. 83 ust. 4 u.s.u.s. Wśród tych wyjątków nie ma spraw, której dotyczy postępowanie w niniejszej sprawie, czyli spraw o określenie wysokości należności z tytułu składek. Oznacza to w konsekwencji, że skarga strony na decyzję w sprawie określenia wysokości należności z tytułu składek nie podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny, przez co podlega odrzuceniu. Z przytoczonych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.