III SA/Wr 201/10

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu Michał Kazek po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale III wniosku strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi W.C. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności bezpośrednich na rok 2004 postanawia: umorzyć postępowanie w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy. W sprawie postanowieniem referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu z dnia 19 maja 2010 r. przyznano W. C. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Wyrokiem z dnia 17 listopada 2010 r. Sąd oddalił skargę W. C. na wyżej oznaczoną decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. Pismem z dnia 2 lutego 2011 r. skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od opłaty od skargi kasacyjnej, wywiedzionej od wyroku Sądu. Na zarządzenie referendarza sądowego poinformowano stronę skarżącą o treści art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) i wezwano do złożenia wniosku na przesłanym urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy (PPF). W przesłanym formularzu urzędowym wniosku skarżący, dokonując stosownych skreśleń, wskazał, że wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych (pkt 4). W sprawie zważono, co następuje. Stosownie do art. 245 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje – zgodnie z § 3 art. 245 powołanej ustawy procesowej – zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Natomiast zgodnie z art. 239 pkt 4) ustawy procesowej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona, której przyznano zostało prawo pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym (prawo pomocy), w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa. Wskazać trzeba, że prawo pomocy przyznane w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych zostało przyznane W. C. postanowieniem referendarza sądowego z dnia 19 maja 2010 r. w zakresie maksymalnym, jaki przewiduje uregulowanie wynikające z Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jednocześnie stwierdzić należy, że w sprawie prawo pomocy przyznane zostało stronie skarżącej postanowieniem referendarskim z dnia 19 maja 2010 r. w zakresie tożsamym z zakresem wniosku złożonego w związku z wniesieniem skargi kasacyjnej Dalej winno się odnotować, że strona skarżąca w obecnie toczącym się, w następstwie wydania wyroku w jej sprawie, postępowaniu korzysta z prawa pomocy przyznanego jej na wcześniejszym etapie postępowania w sprawie. Aktualnie prowadzone postępowanie jest bowiem procesową kontynuacją postępowania wcześniejszego, zainicjowanego skargą tej strony na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. Podsumowując stwierdzić trzeba, że w niniejszej sprawie skarżący korzysta z przyznanego mu prawa pomocy. Zostały zatem zachowane, przysługujące stronie skarżącej w jej sytuacji materialnej, gwarancje realizacji prawa do sądu. Istotny przy badaniu aktualnego wniosku o przyznanie prawa pomocy jest fakt, iż prawo pomocy we wnioskowanym zakresie (tj. zwolnienia od kosztów) zostało już stronie przyznane prawomocnym postanowieniem referendarskim z dnia 19 maja 2010 r. i uprawnienie to jest nadal aktualne, również w zakresie wskazanej przez stronę w piśmie z dnia 2 lutego 2011 r. opłaty od skargi kasacyjnej. W konsekwencji, postępowanie dotyczące wniosku W. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, złożonego na urzędowym formularzu, uznać należało za bezprzedmiotowe. Dla tej przyczyny, na zasadzie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 258 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym, referendarz sądowy postanowił to postępowanie umorzyć. Rozstrzygnięcie w tym zakresie znalazło wyraz w sentencji postanowienia.