III SA/Wr 207/25

PostanowienieWSA we Wrocławiu2025-06-27

Skład orzekający: Sędzia WSA Barbara Ciołek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy czynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych polegająca na wydaniu decyzji określającej zadłużenie z tytułu nieopłaconych składek podlega kognicji sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny odrzuca skargę, jeśli sprawa nie należy do jego właściwości. Ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych przewiduje możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego jedynie określonych decyzji ZUS oraz postanowień egzekucyjnych. Czynność ZUS polegająca na wydaniu decyzji określającej zadłużenie z tytułu nieopłaconych składek nie mieści się w katalogu aktów i czynności podlegających kognicji sądów administracyjnych, co czyni skargę niedopuszczalną.
Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła skargę na czynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych polegającą na wydaniu decyzji określającej zadłużenie z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie społeczne wraz z odsetkami. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarga nie podlega kognicji sądu administracyjnego.
Rozstrzygnięcie
I. Odrzucono skargę. II. Zwrócono stronie skarżącej kwotę 100 złotych tytułem wpisu od skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Ciołek po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale III sprawy ze skargi O.M. na czynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie decyzji określającej zadłużenie z tytułu nieopłaconych składek postanawia: I. odrzucić skargę. II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi. O. M. (dalej: skarżący, strona skarżąca) wniósł skargę na czynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych polegającą na wydaniu decyzji określającej zadłużenie z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie społeczne wraz z odsetkami. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 1 § 1 i art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, o ile ustawy nie stanowią inaczej, przy czym art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) stanowi, że kontrola ta dotyczy także innych niż decyzje, czy postanowienia aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie natomiast z art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Warunkiem merytorycznego rozpatrzenia skargi jest złożenie jej na akt lub czynność objętą zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, określonej w art. 3 § 2 i § 3 p.p.s.a. W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na; 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a)pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; 4b)opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Sąd wskazuje, że ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2024 r. poz. 497 ze zm.) przewiduje możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego jedynie decyzji ZUS wydanych w sprawach enumeratywnie określonych w art. 83 ust. 4 u.s.u.s. oraz postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym (art. 83c u.s.u.s.). Reasumując, kognicja sądów administracyjnych odnosi się jedynie do spraw określonych przepisami prawa. Skarżący w treści skargi wskazał na czynność ZUS, która nie znajduje się w katalogu aktów administracyjnych i czynności podejmowanych przez organy administracji publicznej, podlegających kognicji sądów administracyjnych. Skarga dotyczy bowiem czynności wydania decyzji przez ZUS w przedmiocie określenia zadłużenia z tytułu nieopłaconych składek. Wszystkie te okoliczności wskazują, że przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna bowiem nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 w zw. z § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w pkt I sentencji. O zwrocie kosztów orzeczono w pkt II, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło