III SA/Wr 208/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Maciej Guziński po rozpoznaniu w 22 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi B. K. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] D. Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego we W. nałożył skarżącemu karę pieniężną za wykonywanie przewozu na potrzeby własne bez wymaganego zaświadczenia oraz wykonywanie przewozu drogowego pojazdem niewyposażonym w urządzenie rejestrujące lub cyfrowe urządzenie rejestrujące. Decyzja ta zawierała prawidłowe pouczenie, iż skarżącemu służy od niej odwołanie do Głównego Inspektora Drogowego w W. w terminie 14 dni od jej otrzymania. Niniejsza decyzja została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu [...] r. (k. 56 akt administracyjnych). Pismem z dnia [...] r. skarżący wniósł od decyzji I instancji odwołanie do Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Natomiast pismem z dnia [...] r. – a zatem jeszcze przed rozpoznaniem przez organ II instancji odwołania skarżącego od decyzji z dnia [...] r. Nr [...] - skarżący wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. na decyzję pierwszoinstancyjną, wskazując wprost jej numer ([...]). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na niewyczerpanie przez skarżącego toku instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Wymóg wyczerpania przez stronę skarżącą środków zaskarżenia, służących jej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, wynika wprost z treści art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270) – zwanej dalej p.p.s.a. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2 art. 52 p.p.s.a.). Wskazać przy tym należy, że dopóki wniesiony przez stronę środek zaskarżenia nie zostanie rozpoznany i nie zapadnie rozstrzygnięcie kończące postępowanie zainicjowane jego wniesieniem, dopóty nie można mówić, że stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia (por. J.P.Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2006, s.150). Stosownie natomiast do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W niniejszej sprawie – z treści pisma skarżącego z dnia [...] r. – wynika jednoznacznie, że wniesiona skarga dotyczy decyzji organu I instancji tj. decyzji D. Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego we W. z dnia [...] r. Nr [...]. Bezspornym jest również, że - jak wynika z treści odpowiedzi na skargę - skarżący skorzystał zgodnie z treścią pouczenia z możliwości złożenia odwołania od decyzji D. Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego we W. z dnia [...] r. Nr [...], a zatem od decyzji organu I instancji, do organu II instancji tj. Głównego Inspektora Transportu Drogowego w W., Jednak skarżący wywiódł skargę na decyzję pierwszoinstancyjną, i to jeszcze przed rozpoznaniem przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego w W. wniesionego przez niego środka zaskarżania. W tej sytuacji skarga jako przedwczesna i wniesiona na rozstrzygnięcie organu I instancji podlegała odrzuceniu na podstawie powołanego na wstępie art. 58 § 1 pkt 6 p.p. s.a.