III SA/Wr 21/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Józef Kremis Sędziowie Sędzia WSA Maciej Guziński (sprawozdawca) Sędzia WSA Marcin Miemiec Protokolant Jolanta Ryndak po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 8 maja 2008 r. sprawy ze skargi J. O. na uchwałę Rady Gminy J. W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie powołania stałej Komisji Rady Gminy w J. W. oraz ustalenia składu osobowego postanawia: odrzucić skargę. Skarżący w dniu [...] wezwał Radę Gminy w J. W. do usunięcia naruszenia prawa, poprzez uznanie za nieważną opisaną w osnowie postanowienia uchwałę Rady Gminy, podjętą na sesji w dniu [...]. W uzasadnieniu wskazał, że sesja na której podjęto uchwałę została zwołana z naruszeniem przepisów statutu gminy. Na wezwanie to odpowiedział, pismem z dnia [...], Przewodniczący Rady Gminy w J. W., informując skarżącego, że o jego wniosku o uznanie uchwały za nieważną poinformował Radę Gminy na sesji w dniu [...], która uznała go za bezzasadny. Pismem z dnia [...], złożonym w Urzędzie Gminy w J. W. w dniu [...], J. O. wniósł skargę na uchwałę Nr [...] Rady Gminy w J. W. z dnia [...]. w sprawie powołania stałej Komisji Rady Gminy w J. W. oraz ustalenia składu osobowego. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że sesja Rady Gminy w dniu [...]. została zwołana w sposób nieprawidłowy, tj. bez zawiadomienia pięciu radnych o terminie sesji oraz bez przedstawienia tym radnym porządku obrad sesji i projektów uchwał. Zdaniem skarżącego uchybienie tym obowiązkom – wynikającym ze statutu gminy – jest naruszeniem prawa miejscowego skutkującego nieważnością uchwał podjętych przez radę gminy W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy J. W. stwierdził, że skarga jest bezzasadna, ponieważ Rada Gminy podjęła uchwałę w składzie 10 radnych, co stanowi wymaganą większość. Ustawowy skład rady wynosi bowiem 15 radnych. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału WSA z dnia [...] wezwano organ administracji – Gminę J. W., do uzupełnienia akt administracyjnych, poprzez dołączenie potwierdzenia odbioru przez J. O. pisma z dnia [...] (odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa). W wykonaniu zarządzenia, Wójt Gminy wyjaśnił, że pismo to skarżącemu zostało doręczone w dniu [...] na potwierdzenie czego przedłożono ewidencję doręczeń. Skarga natomiast została złożona w urzędzie osobiście przez stronę w dniu [...] co potwierdzono datownikiem. W związku z faktem, że z przedstawionej kserokopii ewidencji doręczeń nie wynikało jakiekolwiek potwierdzenie przez skarżącego odbioru pisma (ewidencja zawiera jedynie listę osób [imię, nazwisko, adres], brak jest natomiast podpisów osób odbierających korespondencję i daty jej doręczenia), zarządzeniem sędziego z dnia [...]. wezwano skarżącego do oświadczenia, czy odpowiedź Gminy na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa została mu doręczona, a jeżeli tak, to w jakiej dacie. Strona nie udzieliła odpowiedzi w wyznaczonym terminie, wobec czego skierowano sprawę do rozpoznania na rozprawie. W piśmie procesowym złożonym na rozprawie, Wójt Gminy wniósł o odrzucenie skargi. W uzasadnieniu wskazał, że przedmiotowa skarga dotyczy uchwały objętej tym samym wnioskiem co uchwała Nr [...] i Nr [...], w stosunku do których Sąd, rozpatrując skargi, uznał nie dochowanie terminu do ich wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie art. 3 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a." sądy administracyjne są właściwe m.in. do rozpoznawania skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej. Kontrola działalności administracji publicznej, w myśl art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ) sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast w myśl art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym ( Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), zwanej dalej w skrócie jako "u.s.g.", każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia, zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Termin do wniesienia skargi na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. określony jest w art. 53 § 2 p.p.s.a., który stanowi, że w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4 , skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenie prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (uchwała 7 Sędziów NSA z dnia 2 kwietnia 2007 r. II OPS 2/07 opubl. ONSAiWSA 2007/3/60). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. sąd, odrzuca skargę wniesioną po terminie. Istotną kwestią jest więc zachowanie wskazanego powyżej terminu do wniesienia skargi. W rozpoznawanej sprawie J. O. wezwał Radę Gminy do usunięcia naruszenia prawa. Odpowiedź na to wezwanie datowana na dzień [...]., według wyjaśnienia Wójta Gminy została doręczona skarżącemu – zgodnie z ewidencją doręczeń - w dniu [...]. Z przedstawionej kserokopii ewidencji doręczeń nie wynikało jednak jakiekolwiek potwierdzenie przez skarżącego odbioru pisma. Wezwany w związku z tym faktem skarżący do oświadczenia, czy odpowiedź Gminy na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa została mu doręczona, a jeżeli tak, to w jakiej dacie, nie udzielił odpowiedzi w wyznaczonym terminie. Natomiast na rozprawie stwierdził, iż to pismo otrzymał [...]. Informując jednocześnie, że w innych zakończonych sprawach, na które Gmina powołuje się w piśmie procesowym omyłkowo podał inną datę: [...]. Sąd nie dał jednak wiary tym twierdzeniom skarżącego złożonym na rozprawie. Jak wynika z akt sprawy wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia [...] dotyczyło kilkunastu uchwał pojętych przez Radę Gminy w J. W., w tym między innym uchwał: Nr [...]; Nr [...], Nr [...], podjętych - obok zaskarżonej w sprawie uchwały Nr [...] - na sesji w dniu [...]. Z tych samych akt wynika, że na powyższe wezwanie obejmujące wskazane wyżej uchwały, Gmina udzieliła odpowiedzi pismem z dnia [...]. Wynika, że ta odpowiedź (na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa) w sprawach innych uchwał objętych wnioskiem z dnia [...] (niż uchwała Nr [...]), została doręczona stronie w dniu [...]. Przyznał to sam skarżący w piśmie z dnia [...] złożonym na wezwanie Sądu w trakcie rozpoznawania tych innych zaskarżonych uchwał. Znajduje to potwierdzenie w dołączonych do akt sprawy postanowieniach Sądu z dnia [...].: dotyczącego uchwały Nr [...]. (Sygn. akt [...]); dotyczącego uchwały Nr [...]. (Sygn. akt [...]). Powyższe wskazuje, że cztery uchwały podjęte na sesji w dniu [...] – w tym zaskarżona uchwała Nr [...] - zostały objęte jednym zbiorowym wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa i na to wezwanie Gmina udzieliła także jednej zbiorowej odpowiedzi odnośnie wszystkich tych uchwał (a więc także uchwały Nr [...]) pismem z dnia [...]., która została doręczona stronie. Potwierdza to sam skarżący w przedmiotowej skardze, dołączając do niej jako załącznik odpowiedź Gminy z dnia [...]. W konsekwencji, zdaniem Sądu, oznacza to, iż w rozpatrywanej sprawie odpowiedź Gminy na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa odnosząca się do uchwały Nr [...] została udzielona stronie w tym samym terminie, co odpowiedź na wezwanie w odniesieniu do tych innych uchwał podjętych na sesji w dniu [...], a objętych wnioskiem strony z dnia [...]. Co nastąpiło, jak wskazała strona w piśmie z dnia [...], w dniu [...]. W tym stanie, zdaniem Sądu, gołosłowne stwierdzenie skarżącego, iż wskazanie powyższej daty nastąpiło na skutej jego omyłki, że prawidłową datą doręczenia odpowiedzi jest [...], nie zasługuje na uwzględnienie. Wskazać należy, że data [...] zawarta jest w pisemnych oświadczeniach strony złożonych na wezwanie sądu przy rozpatrywaniu skarg na inne uchwały podjęte na sesji w dniu [...], a objęte wnioskiem strony z dnia [...]. Natomiast oświadczenie złożone na rozprawie, poza stwierdzeniem, że nastąpiła omyłka, nie wskazuje żadnych przyczyn jej powstania i nie wskazuje żadnych okoliczności dlaczego stwierdzenie omyłki nastąpiło dopiero teraz. W tej sytuacji, zdaniem Sądu, należy uznać, że odpowiedź Gminy na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, poprzez stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały Nr [...], została doręczona stronie w dniu [...]. Termin do wniesienia skargi do sądu upłynął zatem z końcem dnia 23 listopada 2007 r. (piątek). Tymczasem, jak wynika z prezentaty Urzędu Gminy na skardze, złożona ona została przez stronę w dniu 11 grudnia 2007 r., a zatem z przeszło dwutygodniowym uchybieniem ustawowego trzydziestodniowego terminu. W tym stanie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. sąd, orzekł jak w sentencji.