III SA/Wr 215/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marcin Miemiec po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi Gminy K. na decyzję Zarządu Województwa D. z dnia [...] stycznia 2014 r. Nr [...] w przedmiocie określenia kwoty środków przypadających do zwrotu dla projektu pn. "[...]" wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] marca 2014 r. Gmina K. reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. skargę na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia decyzję Zarządu Województwa D.. Nadto w niniejszej skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik podniósł, że natychmiastowe wykonanie decyzji skutkuje powstaniem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wyjaśniono, że obciążenia finansowe wynikające z konieczności zapłaty kwoty odpowiadającej wartości nałożonej korekty finansowej wraz z odsetkami mogą spowodować utratę płynności finansowej i trudności w prawidłowej realizacji ciążących na Gminie K. zadań. Strona skarżąca bowiem na chwilę obecną zmuszona jest pozyskać źródła finansowania w odniesieniu do kwoty odpowiadającej wartości wstrzymanej przez Instytucję Zarządzającą RPO WD wypłaty, a w przypadku natychmiastowego wykonania zaskarżonej decyzji, będzie zmuszona również pozyskać dodatkowe środki na finansowanie nałożonej korekty finansowej wraz z odsetkami. W konsekwencji narazi to skarżącą Gminę na szkodę związaną z koniecznością poniesienia kosztów, jakie będą niezbędne dla pozyskania dodatkowych środków, jak również skutkować będzie powstaniem niemożliwych do odwrócenia skutków w postaci przekroczenia terminów realizacji zadań. Ponadto, konieczność przesunięcia środków z innych zadań planowanych do realizacji na 2014 rok na pokrycie kosztów zapłaty korekty finansowej spowoduje trudności w realizacji bieżącego budżetu. Jednocześnie pełnomocnik zaznaczył, że Gmina zmuszona będzie zaciągnąć dodatkowe zobowiązania na sfinansowanie tych kosztów, a koszt ich zaciągnięcia nie będzie zwrócony w przypadku uwzględnienia skargi. Podniesiono także, że niemożliwym do odwrócenia skutkiem prawnym natychmiastowego wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia będzie naruszenie dyscypliny finansów publicznych wynikające z art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2004 r. o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych (Dz.U. z 2013, poz. 168). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 powołanego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych zawartym w wymienionym przepisie. Instytucja wstrzymania wykonania ma bowiem charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Wniosek pełnomocnika Gminy zasługuje na uwzględnienie, jego uzasadnienie w sposób jasny i przejrzysty przedstawia argumenty pozwalające Sądowi na jego pozytywne rozpatrzenie. Wydając orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania decyzji, Sąd opiera swoje rozstrzygnięcie zarówno na ocenie złożonego wniosku, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, badając wystąpienie bądź też niewystąpienie przesłanek wstrzymania aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W realiach niniejszej sprawy, decyzją Zarządu Województwa D. z dnia [...] stycznia 2014 r. po ponownym rozpatrzeniu sprawy – określono Gminie K. kwotę przypadającą do zwrotu w wysokości [...] zł wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych i zobowiązano stronę skarżącą do zwrotu wymienionej kwoty w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. W myśl art. 126 ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. Nr 157, poz. 1240 ze zm.) dotacje są to podlegające szczególnym zasadom rozliczania środki z budżetu państwa, budżetu jednostek samorządu terytorialnego oraz z państwowych funduszy celowych przeznaczone na podstawie niniejszej ustawy, odrębnych ustaw lub umów międzynarodowych, na finansowanie lub dofinansowanie realizacji zadań publicznych. Dotacja rozwojowa to wydatki budżetu państwa przeznaczone na realizację programów finansowanych z udziałem środków pochodzących z środków UE lub projektów realizowanych w ramach tych programów. Przechodząc do oceny wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, zauważyć należy, jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 27 lipca 2011 r. sygn. akt II GZ 371/11, że gmina jako jednostka samorządu terytorialnego jest specyficzną instytucją działającą na podstawie i w granicach określonych przepisami prawa, a jej swoboda w dysponowaniu środkami pieniężnymi jest znacznie ograniczona i odmienna niż w przypadku przedsiębiorstw prywatnych działających w ramach swobody działalności gospodarczej. Ewentualny natychmiastowy zwrot wymienionej wyżej kwoty, spowodowałby konieczność zaciągnięcia dodatkowych zobowiązań przez Gminę K., na co zwrócił uwagę pełnomocnik strony skarżącej w treści wniosku. W efekcie mogłoby dojść do zachwiania płynności finansowej i trudności w prawidłowej realizacji ciążących na skarżącej Gminie zadań a także konieczności dokonania przesunięć środków z innych zadań planowanych do realizacji na 2014 rok. Powyższe mogłoby skutkować zmniejszeniem środków m.in. na realizację zadań publicznych na rzecz ogółu mieszkańców gminy (np. zabezpieczenie potrzeb oświaty, pomocy społecznej itp.), a w perspektywie ograniczeniem w jakimś stopniu wykonywania niezbędnych zadań należących do jej kompetencji, zatem zasadnym jest wstrzymanie wykonania decyzji do czasu rozpoznania skargi przez Sąd. Sąd doszedł do przekonania, że przytoczone wyżej okoliczności w wystarczającym stopniu uprawdopodobniają obawę wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.