III SA/Wr 218/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA – Józef Kremis po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o. o. z siedzibą w S. D. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia 10 marca 2006 r., nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe i określenia kwoty podatku od towarów i usług postanawia: odrzucić skargę. Skarżąca Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością A pismem z dnia 18 kwietnia 2006 r., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia 10 marca 2006 r., nr [...]. Zarządzeniem z dnia 22 maja 2006 r. wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braków skargi w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania – pod rygorem odrzucenia skargi – przez uiszczenie opłaty sądowej w wysokości 100,00 zł oraz dostarczenie wypisu z Krajowego Rejestru Sądowego. Wezwanie to zostało skutecznie doręczone stronie skarżącej w dniu 2 czerwca 2006 r. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków skargi upłynął w dniu 9 czerwca 2006 r. (piątek). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 zd. 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, natomiast skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Stosownie natomiast do art. 58 § 1 pkt 3) i § 3 p.s.a, sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Skoro w przedmiotowej sprawie strona skarżąca, pomimo prawidłowego wezwania jej do uzupełnienia braków skargi, w wyznaczonym terminie nie uiściła należnej opłaty, ani też nie dostarczyła wypisu z KRS, skarga jako nieopłacona i zawierająca brak formalny podlegała odrzuceniu na podstawie powołanego na wstępie art. 220 § 3 p.s.a. oraz art. 58 § 1 pkt 3) p.s.a. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.