III SA/Wr 219/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marcin Miemiec po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2014 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi Wojewody D., na § 8 uchwały Rady Miejskiej w K., z dnia [...] października 2013 r., Nr [...], w przedmiocie zasad umieszczania szyldów i reklam na nieruchomościach stanowiących własność Gminy Miejskiej K., postanawia: umorzyć postępowanie. Pismem z dnia [...] marca 2014 r. Wojewoda D. wniósł skargę na § 8 uchwały Rady Miejskiej w K. nr [...] z dnia [...] października 2013 r. w sprawie zasad umieszczania szyldów i reklam na nieruchomościach stanowiących własność Gminy Miejskiej K. W odpowiedzi na skargę Gmina podniosła, że po zapoznaniu się z przedstawioną przez organ nadzoru argumentacją, uznaje ją za uzasadnioną. Jednocześnie poinformowała o planowanym przedłożeniu pod obrady na najbliższej sesji Rady Gminy projektu uchwały zmieniającej zaskarżoną uchwałę poprzez wykreślenie w całości § 8. W dniu [...] maja 2014 r. do Sądu przesłana została uchwała nr [...] Rady Miejskiej w K. z dnia [...] kwietnia 2014 r. w sprawie zmiany uchwały nr [...] z dnia[...] października 2013 r. Przedmiotowa uchwała została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa D. z 2014 r. pod pozycją [...]w dniu [...]kwietnia 2014 r. Zarządzeniem Sądu z dnia [...] maja 2014 r. zobowiązano stronę skarżącą do oświadczenia, czy wobec podjęcia przez Radę Miejską w K. uchwały Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. w sprawie zmiany zaskarżonej uchwały, podtrzymuje wniesioną skargę. W odpowiedzi, pismem z dnia [...] maja 2014 r., działając na podstawie art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jednolity tekst: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej – w skrócie – "p.p.s.a.") pełnomocnik Wojewody D. oświadczył, że cofa skargę. W uzasadnieniu wskazał, że organ nadzoru wystąpił na piśmie do Burmistrza Miasta K. o zajęcie stanowiska w zakresie - czy kwestionowane skargą postanowienia zaskarżonej uchwały były wykonywane i stosowane. Organ Gminy poinformował, że na podstawie przedmiotowego postanowienia nie były wykonywane żadne czynności formalnoprawne. Przedstawione stanowisko uzasadnia zatem oświadczenie w przedmiocie cofnięcia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność cofnięcia skargi uzależniona jest – według art. 60 zdanie 3 p.p.s.a. – od wyniku badania sprawy przez Sąd w przedmiocie dopuszczalności dokonania tej czynności procesowej. Niedopuszczalność cofnięcia skargi stwierdzana jest przy tym jedynie w przypadku ustalenia, że wniosek strony skarżącej zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zebranego w sprawie, cofnięcie skargi nie budzi – z tego punktu widzenia – żadnych wątpliwości, tym bardziej, że przyczynę dokonania tej czynności proceduralnej stanowiło ponowne rozpatrzenie sprawy przez Radę Miejską i w całości uwzględnienie zarzutów organu nadzoru. Wyeliminowanie przez organ gminy zakwestionowanego w skardze fragmentu zaskarżonej uchwały, spowodowało bowiem bezprzedmiotowość postępowania w zakresie rozpatrywania skargi. W konsekwencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi podlegało umorzeniu.