III SA/Wr 221/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marcin Miemiec po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie cofnięcia zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym w ramach linii regularnej nr [...] wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku postanawia: odmówić przywrócenia terminu. Pismem z dnia [...] kwietnia 2012 r. Z. S. (zwany skarżącym) wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie cofnięcia zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym w ramach linii regularnej nr [...]. Pismem z dnia [...] października 2012 r. – skutecznie doręczonym skarżącemu w trybie art. 73 p.p.s.a. w dniu [...] listopada 2012 r. - skarżący został zawiadomiony o terminie rozprawy i stosownie pouczony. Wyrokiem z dnia [...] listopada 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę skarżącego. Pismem z dnia [...] grudnia 2012 r. skarżący wniósł o "przywrócenie terminu sporządzenia wniosku uzasadnienia odrzucenia skargi". W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że "listonosz dostarczając przesyłkę z terminem rozprawy wrzucił awizo nie do jego skrzynki przez co dotarło ono do niego po zwrocie przesyłki do WSA jako nieodebranej w terminie". Skarżący wskazał, również, że dopiero po rozmowie telefonicznej, która odbyła się w dniu [...] grudnia 2012 r. dowiedział się o "odrzuceniu skargi" oraz i tym, że "terminy już minęły". Dlatego też skarżący wniósł o sporządzenie uzasadnienia, gdyż jest ono mu niezbędne do "dalszej procedury odwoławczej". Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Przepisy art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przywrócenia terminu w sytuacji, gdy strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy i gdy uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak jej winy w uchybieniu terminu oraz gdy wniosek o przywrócenie terminu zostanie złożony w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu i wraz z tym wnioskiem zostanie dopełniona czynność, dla której termin był wyznaczony. Podstawowym kryterium przy rozpoznawaniu wniosku o przywrócenie terminu są okoliczności uprawdopodabniające brak winy w uchybieniu terminu. Zarówno w nauce prawa, jak i orzecznictwie sądowym przyjęte jest, iż wskazane kryterium jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej oraz, że uchybiony termin nie może zostać przywrócony, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. postanowienie NSA z dnia 24 marca 2004 r., sygn. akt FZ 13/04, niepubl.). O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia (por. postanowienie NSA z dnia 18 sierpnia 2000 r., sygn. akt III SA 1716/99, LEX nr 45409). Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminowi zalicza się z reguły: przerwę w komunikacji, powódź, pożar, inną katastrofę, nagłą chorobę strony, jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (...) (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz", Wydaw.. Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 333). Jako brak winy nie może zostać zakwalifikowana jako przesłanka przywrócenia uchybionego terminu nieuwaga bądź zaniedbanie leżące po stronie skarżącej. Przystępując do oceny przedmiotowego wniosku skarżącego, Sąd stwierdza, iż strona nie wykazała okoliczności usprawiedliwiających brak winy w uchybieniu terminowi do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W pierwszej kolejności podnieść należy, iż pismem z dnia [...] października 2012 r. – skutecznie doręczonym skarżącemu w trybie art. 73 p.p.s.a. w dniu [...] listopada 2012 r. - skarżący został zawiadomiony o terminie rozprawy wyznaczonej na dzień [...] listopada 2012 r. i stosownie pouczony, w szczególności o środkach zaskarżania i sposobie ich wniesienia oraz o okoliczności, że niestawiennictwo strony nie wstrzymuje rozpoznania sprawy. Skarżący nie stawił się na rozprawę. Wyrokiem z dnia [...] listopada 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny na rozprawie oddalił skargę skarżącego. Dopiero w następnej kolejności podnieść należy, że okolicznościami, których konsekwencją było uchybienie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku z dnia [...] listopada 2012 r. były problemy związane z rzekomym nieprawidłowym działaniem pracowników Poczty. Skarżący wskazał bowiem, że "listonosz dostarczając przesyłkę z terminem rozprawy wrzucił awizo nie do jego skrzynki przez co dotarło ono do niego po zwrocie przesyłki do WSA jako nieodebranej w terminie". Skarżący nie uprawdopodobnił jednak, wskazanej okoliczności (co wymaga podkreślenia Sądu). Co więcej nie dowiódł, że wskazane okoliczności, można by uznać za wskazujące na brak jego winy w uchybieniu terminu do dokonania ww. czynności procesowej. Wskazanie okoliczności uchybienia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku (a zatem błędy w działaniu pracowników Poczty) nie jest wystarczające aby uznać, że skarżący uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu terminu do dokonania tej czynności procesowej. Niezbędne jest przynajmniej uprawdopodobnienie, że okoliczności te rzeczywiście zaistniały, a ich wystąpienie było niezależne od woli i wiedzy strony. Z treści art. 87 § 2 p.p.s.a. wynika jednoznacznie, że okoliczności uchybienia terminu do dokonania czynności procesowej muszą wskazywać na brak winy strony w tym uchybieniu. Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.