III SA/Wr 223/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Z. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [---] nr [---] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do wykonywania badań technicznych pojazdów postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżący, wraz ze skargą, wniósł o zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych uzasadniając, że w styczniu 2013 r. spłonął mu dom, w związku z tym nie ma pieniędzy i obecnie mieszka u syna. Gospodarstwo domowe prowadzi wspólnie z żoną i poza spalonym i zalanym domem, nie posiada żadnego majątku, w tym zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Małżonkowie uzyskują dochód z emerytury żony wnioskodawcy w wysokości 1.800 zł brutto. Emerytura wnioskodawcy nie została jeszcze ustalona, ale spodziewa się około 2.800 zł. Na wezwanie do przedłożenia dodatkowych dokumentów i oświadczeń dotyczących stanu finansowego, majątkowego i rodzinnego, skierowane na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), wnioskodawca zwrócił się o podanie wysokości wpisu od skargi, gdyż w zakreślonym 7-dniowym terminie nie był w stanie przedłożyć żądanych dokumentów ze względu na opiekę nad chorym ojcem i sprawami związanymi z jego pochówkiem. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli w zakresie częściowym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z regulacji tej wynika zatem, iż to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania okoliczności uzasadniających żądanie wniosku. Odnosząc się do odpowiedzi na wezwanie do przedłożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów, zwrócić należy uwagę, iż jedynymi dokumentami, których pozyskanie mogło być utrudnione, to decyzja ZUS z marca 2013 r. o wysokości emerytury skarżącego oraz wydruki historii posiadanych przez małżonków rachunków bankowych. Przy czym zauważyć wypada, że decyzja ZUS o waloryzacji świadczeń emerytalno-rentowych i ich aktualnej wysokości jest co roku doręczana uprawnionym, co za tym idzie, wnioskodawca w dniu otrzymania wezwania powinien być w posiadaniu takiego dokumentu. Jeśli zaś chodzi o historię rachunków bankowych, aktualnie ich posiadacze mają dostęp do nich za pomocą kanałów internetowych i mają możliwość pozyskania w ten sposób wydruków. Nawet, gdyby wnioskodawca nie miał takiej możliwości, historię rachunku można pozyskać w placówkach bankowych. Poza tym skarżący był wezwany jedynie do złożenia oświadczeń co do osób wspólnie z nim zamieszkujących oraz źródłach i wysokości ich dochodów, a także zestawienia miesięcznie ponoszonych wydatków przez jego rodzinę. W tym też zakresie nie był obowiązany do pozyskania i przedłożenia jakichkolwiek dodatkowych dokumentów. Konsekwencją braku żądanych dokumentów i oświadczeń był brak podstaw do dokonania oceny rzeczywistych możliwości płatniczych wnioskodawcy. Jeśli zaś chodzi o wartość kosztów sądowych w niniejszej sprawie, to stosownie do treści § 2 ust. 4 rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), wpis stały w sprawach skarg dotyczących uprawnień do wykonywania określonego zawodu, czynności lub zajęć, bez względu na ich rodzaj i charakter, wynosi 200 zł. Przy czym zaznaczyć należy, że w niniejszej sprawie nie zostało jeszcze w tym przedmiocie wydane zarządzenie. Wskazać też trzeba, iż wpis od skargi zwykle stanowi najwyższy koszt sądowy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wobec powyższego, nie mając podstaw do oceny faktycznej sytuacji finansowej skarżącego, na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.