III SA/Wr 223/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Moskała po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym, w sprawie ze skargi Gminy W. na zarządzenie zastępcze Wojewody D. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nadania nazwy ulicy wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia zastępczego Wojewody D. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego zarządzenia zastępczego Wojewody D. W dniu [...] r. strona skarżąca wniosła skargę na wskazane w osnowie postanowienia zarządzenie zastępcze Wojewody D. W skardze zawarto ponadto uzasadniony wniosek o wstrzymanie wykonania tego zarządzenia (str. 7 skargi). Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: W myśl przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), zwanej dalej – w skrócie – "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na podstawie zaś art. 61 § 3 zdanie 1 tej samej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym – wedle zdania 3 w § 3 art. 61 – dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Co istotne, przedmiotem skargi jest zarządzenie zastępcze Wojewody D. z dnia [...] r. w sprawie nadania nazwy ulicy, które zostało wydane na podstawie art. 6 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 1 kwietnia 2016 r. o zakazie propagowania komunizmu lub innego ustroju totalitarnego przez nazwy jednostek organizacyjnych, jednostek pomocniczych gminy, budowli, obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz pomniki (Dz. U. z 2016 r., poz. 744 ze zm., dalej "u.z.p.k."). Rozważenia zatem wymaga charakter prawny uchwały w sprawie nadania nazwy ulicy. W tej kwestii doktryna nie jest jednomyślna. Sąd przychyla się jednak do stanowiska, zgodnie z którym uchwały tego rodzaju należy uznać za akty prawa miejscowego, ponieważ tworzą nowe normy i choć dotyczą indywidualnie oznaczonego bulwaru, jednak krąg ich adresatów jest nieograniczony. Za uznaniem takich uchwał za akty prawa miejscowego "przemawiają także (...) spełniane przez nazwę ulicy funkcje publicznoprawne" (zob. M. Stahl, Samorząd terytorialny w orzecznictwie sądowym. Rozbieżności i wątpliwości, ZNSA 2006, nr 6, s. 19.). Również w orzecznictwie administracyjnym przyjęto, że uchwała w sprawie nadania (zmiany) nazwy ulicy stanowi akt prawa miejscowego (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 stycznia 2017 r., II OSK 1039/15, z dnia 23 sierpnia 2016 r., II OSK 2904/14 oraz z dnia 29 czerwca 2011 r., II OSK 633/11). W konsekwencji natomiast uznania, że uchwała rady gminy w sprawie nadania nazwy ulicy jest aktem prawa miejscowego przyjąć należy, że taki charakter ma również zarządzenie zastępcze wojewody, wydane na podstawie art. 6 ust. 2 i 3 u.z.p.k. Istota zarządzenia zastępczego polega bowiem na tym, że zastępuje ono – w przypadku bezczynności organu gminy – stosowny akt, jaki organ ten powinien podjąć. Jest to więc akt nadzoru nad samorządem terytorialnym, a jednocześnie powszechnie obowiązujący akt prawa miejscowego (por. postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 23 marca 2018 r., II SA/Po 172/18, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 marca 2018 r., III SA/Wr 74/18 oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 12 marca 2018 r., sygn. akt III SA/Gd 121/18). Zaskarżone zarządzenie zastępcze weszło natomiast w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa D. Ogłoszenie we wskazanym dzienniku urzędowym miało miejsce w dniu 22 lutego 2018 r. pod pozycją 894. Wskazane okoliczności powodują, że nie jest możliwe (bez względu na treść uzasadnienia wniosku) wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia zastępczego. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. wyłącza bowiem możliwość wstrzymania wykonania przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie. Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji postanowienia.