III SA/Wr 224/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Anna Stec (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia NSA Józef Kremis, Sędzia NSA Anna Moskała, , Protokolant Monika Mikołajczyk po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie dniu 14 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi Powiatowego Centrum Zdrowia w K. G. sp. z o. o. NZOZ Szpital Powiatowy na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia 14 marca 2005 r. nr [...] (znak [...]) w przedmiocie odmowy zmiany terminu wykonania określonych obowiązków postanawia: umorzyć postępowanie. Decyzją z dnia 14.03.2005 r. nr [...] (znak [...]) Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. - po rozpatrzeniu odwołania Powiatowego Centrum Zdrowia w K. G. spółki z o. o. NZOZ Szpitala Powiatowego od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. G. (z dnia 14.01.2005 r.), odmawiającej zmiany terminu wykonania obowiązków zawartych w punktach 7,8,23,29 i w części punktu 35 decyzji z dnia 22.10.2003 r. nr [...] znak [...] - działając na podstawie art.12 ust.2 pkt.1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz art.138 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego postanowił uchylić zaskarżoną decyzję w całości i ustalić nowy termin wykonania obowiązków w w/w punktach - na dzień 30.06.2005 r. W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we Wrocławiu wskazał, że organ I instancji decyzją z dnia 14.01.2005 r. nr [...] znak [...] odmówił zmiany terminów (na dzień 30.11.2005 r.) wykonania obowiązków nałożonych w spornym zakresie decyzją z 22.10.2003 r. - powołując się na wymogi rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z 21.09.1992 r. w sprawie wymagań jakimi powinny odpowiadać pod względem fachowym i sanitarnym pomieszczenia i urządzenia zakładu opieki zdrowotnej (Dz. U. Nr 74, poz. 366 ze zm.). Rozpoznając sprawę organ odwoławczy zważył, że w nowym stanie prawnym (wobec zmiany powołanego wyżej aktu wykonawczego rozporządzeniem Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 20.11.2004 r. (Dz. U. Nr 251, poz. 2517) zakład opieki zdrowotnej, który nie zrealizował programu dostosowującego do wymogów rozporządzenia a termin taki upłynął bądź upłynie przed 30.06.2005 r. może prowadzić działalność nie dłużej jednak niż do dnia 30.06.2005 r. Uzasadnia to, w ocenie organu II instancji, ustalenie nowych terminów wykonania obowiązków, zgodnie z obowiązującym rozporządzeniem. Nie godząc się z tym rozstrzygnięciem spółka z o. o. - Powiatowe Centrum Zdrowia w K. G., NZOZ Szpital Powiatowy - wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę. Domagała się w niej uchylenia decyzji i ustalenia nowego terminu (do roku 2008 r.) wykonania przedmiotowych obowiązków. Strona twierdziła, że nie podważa zasadności dostosowania się do wymogów sanitarnych określonych w obowiązujących przepisach, ale wskazała, że zakończenie działań dostosowawczych na dzień 30.06.2005 r. nie jest możliwe ze względu na krótki czas i brak środków finansowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z dniem 1.07.2005 r. (tj. po wniesieniu przedmiotowej skargi) weszło w życie rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 22.06.2005 r. w sprawie wymagań, jakim powinny odpowiadać pod względem fachowym i sanitarnym pomieszczenia i urządzenia zakładu opieki zdrowotnej (Dz. U. Nr 116, poz. 985 ze zm.). Na mocy § 78 tego aktu wykonawczego utraciło moc rozporządzenie Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 21 września 1992 r. w sprawie wymagań, jakim powinny odpowiadać pod względem fachowym i sanitarnym pomieszczenia i urządzenia zakładu opieki zdrowotnej (Dz. U. Nr 74, poz. 366, z 1993 r. Nr 16, poz. 77, z 1994 r. Nr 26, poz. 95, z 1998 r. Nr 37, poz. 214, z 1999 r. Nr 94, poz. 1098 oraz z 2004 r. Nr 251, poz. 2517 i 2518). W myśl § 76 ust.1. zakład opieki zdrowotnej, prowadzący działalność w dniu wejścia w życie rozporządzenia, niespełniający wymagań określonych w jego przepisach dostosuje pomieszczenia i urządzenia do tych wymagań w terminie do dnia: 1) 31 grudnia 2010 r. - w przypadku szpitali i innych zakładów przeznaczonych dla osób wymagających całodobowych lub całodziennych świadczeń zdrowotnych; 2) 31 grudnia 2008 r. - w przypadku pozostałych zakładów opieki zdrowotnej. Paragraf 77 ust.1 stanowi natomiast, że z dniem wejścia w życie rozporządzenia wygasają decyzje określające termin dostosowania pomieszczeń i urządzeń zakładu opieki zdrowotnej do przepisów wydanych na podstawie art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. W tym stanie rzeczy rozważenia wymagało, czy nowa regulacja prawna - a to wygaśnięcie z mocy prawa zaskarżonej decyzji administracyjnej i jednoczesne ustawowe określenie terminów dostosowania przez zakłady opieki zdrowotnej pomieszczeń i urządzeń do prawem przewidzianych wymagań - powoduje bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego, a w konsekwencji czy zachodzi potrzeba merytorycznego rozpoznania sprawy czy też postępowanie winno być umorzone. W myśl art. 161 §1 pkt 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z przyczyn innych niż cofnięcie skargi bądź śmierć strony (przy spełnieniu dodatkowych warunków dookreślonych w pkt. 2 omawianego przepisy). Pojęcie "bezprzedmiotowości postępowania" nie zostało zdefiniowane. Przyjmuje się jednak, że pojęcie to odnieść należy do wszystkich elementów materialnego stosunku prawnego - o którym decyzja orzeka - takich jak elementy podmiotowe, przedmiotowe i pozostający z nimi w związku element podstawy prawnej i element stanu faktycznego. Odnosząc powyższe do okoliczności sprawy stwierdzić należy, że istnieć musi zatem nie tylko podmiot postępowania ale i musi on mieć przez cały czas trwania postępowania sądowoadministracyjnego interes prawny w tym postępowaniu. Zmiana stanu prawnego nie może zatem (aby postępowanie nie utraciło swego przedmiotu) usuwać podstawy prawnej załatwienia sprawy. Tego typu zmiana stanu prawnego wywołuje bowiem taki sam skutek jak utrata po wniesieniu skargi interesu prawnego przez odpadnięcie po stronie skarżącego obowiązku, o którym orzekano skarżoną decyzją. Mając na uwadze dotychczasowe wywody sąd uznał, że w rozpoznawanej sprawie postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Niewątpliwie skarżąca spółka z o. o. w chwili wniesienia skargi miała interes prawny w poddaniu jej kontroli przez sąd administracyjny. Skoro jednak mocą § 77 powołanego rozporządzenia zaskarżona decyzja, przez wygaśniecie, została wyeliminowana z obrotu, dodatkowo skoro w aktualnie obowiązującym stanie prawnym przepisy rozporządzenia regulują terminy dostosowania przez zakłady opieki zdrowotnej pomieszczeń i urządzeń do prawem przewidzianych wymagań w sposób korzystny dla strony a nadto zaskarżona decyzja nie wywołuje żadnych skutków prawnych - to uznać należało, że strona po wniesienia skargi utraciła interes prawny w tym postępowaniu. Niewątpliwie odpadł bowiem niekorzystny dla strony skarżącej obowiązek. Taki skutek wynika z przedstawionej wyżej zmiany stanu prawnego. Z tych wszystkich względów - skoro spełnione zostały przesłanki z art. 161 §1 pkt 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - postępowanie, jako bezprzedmiotowe, należało umorzyć. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji postanowienia.