III SA/Wr 227/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Borońska po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej M. R. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 28 czerwca 2018 r. sygn. akt III SA/Wr 227/18 w sprawie ze skargi M. R. na uchwałę Rady Miejskiej M. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie ustalenia wynagrodzenia dla Burmistrza M. postanawia: I. odrzucić skargę kasacyjną, II. zwrócić na rzecz skarżącego kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 28 czerwca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, odrzucił skargę M. R. (dalej również jako: skarżący) na uchwałę Rady Miejskiej M. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie ustalenia wynagrodzenia dla Burmistrza M. z uwagi na jej niedopuszczalność. Skarga dotyczyła bowiem sprawy ze stosunku pracy tj. nienależącej do spraw z zakresu administracji publicznej i wyłączonej spod właściwości sądów administracyjnych. Odpis sentencji w/w postanowienia wraz z pouczeniem o prawie do wniesienia skargi kasacyjnej objętej przymusem adwokacko-radcowskim został doręczony skarżącemu w dniu [...] r. (k. 53 akt sądowych). W dniu [...] r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wpłynęło sporządzone przez skarżącego i podpisane jego własnoręcznym podpisem pismo, opatrzone nazwą "Zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 28.06.2018 r., III SA/Wr 227/18 w sprawie odrzucenia skargi", w którym skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: W niniejszej sprawie że od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 28 czerwca 2018 r., sygn. akt III SA/Wr 227/18, wydanego w oparciu o dyspozycję art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 tj. ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), przysługiwała skarga kasacyjna na podstawie art. 173 § 1 p.p.s.a, który stanowi, iż od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Stosownie do treści art. 177 § 1 skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem art. 175 § 2-3. Zdefiniowany w art. 175 § 1 p.p.s.a. przymus adwokacki nie obowiązuje, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 p.p.s.a.). Skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami oraz przez rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej (art. 175 § 3 p.p.s.a.). Stosownie natomiast do treści art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Ponieważ od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny postanowienia przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego to błędne nazwanie środka zaskarżenia "zażaleniem" zamiast "skargą kasacyjną" nie ma wpływu na jego kwalifikację procesową. Za niedopuszczalną, a zatem podlegającą odrzuceniu bez wzywania do uzupełnienia braków formalnych, uznać trzeba skargę kasacyjną sporządzoną przez osobę, która nie ma kwalifikacji wymaganych w art. 175 p.p.s.a. Uwzględniając powyższe, Sąd stwierdził, że złożone w tej sprawie pismo procesowe skarżącego, określone mianem "zażalenia" jest w istocie skargą kasacyjną obarczoną brakami, które czynią ją niedopuszczalną. Skarga kasacyjna wbrew obowiązującemu przymusowi adwokacko-radcowskiemu została sporządzona i podpisana osobiście przez samego skarżącego. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 178 p.p.s.a., uznał przedmiotową skargę kasacyjną z dnia 18 lipca 2018 r. (data wpływu do WSA we Wrocławiu: [...] r.) za niedopuszczalną i orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu sądowego od skargi kasacyjnej postanowiono zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.