III SA/Wr 237/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Jerzy Strzebińczyk, , , po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie rejestracji samochodu jako ciężarowo-uniwersalny postanawia: I. umorzyć postępowanie; II. przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyj- nego we W. na rzecz kuratora A. B. ustanowio- nego dla nieznanego z miejsca pobytu R. K. – wyna- wynagrodzenie w kwocie 240 (dwieście czterdzieści) złotych. Pismem z dnia [...] Prokurator Rejonowy w L. wywiódł skargę na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. Kolejnym pismem z dnia [...] strona skarżąca cofnęła wniesioną skargę, nie wyjaśniając przyczyny dokonania tej czynności procesowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność cofnięcia skargi uzależniona jest – według art. 60 zdanie 3 p.p.s.a. – od wyniku badania sprawy przez sąd w przedmiocie dopuszczalności dokonania tej czynności procesowej. Niedopuszczalność cofnięcia skargi stwierdzana jest przy tym jedynie w przypadku ustalenia, że wniosek strony skarżącej zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zebranego w tym konkretnym przypadku, a także uwzględniając fakt, że we wszystkich tożsamych sprawach rozpoznawanych już wcześniej przez tutejszy Sąd skargi Prokuratora były oddalane, cofnięcie niniejszej skargi nie budzi – z punktu widzenia zachowania kryteriów ustawowych – żadnych wątpliwości, dlatego też, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi podlegało umorzeniu (pkt I postanowienia). W myśl art. 211 p.p.s.a., koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków. Do wydatków zalicza się w szczególności należności tłumaczy i kuratorów ustanowionych w danej sprawie (art. 213 pkt 1 p.p.s.a.). Wynagrodzenie kuratorów ustanowionych w poszczególnych sprawach reguluje natomiast rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 sierpnia 1982 r. w sprawie stawek, warunków przyznawania i wypłaty ryczałtu sędziom i pracownikom sądowym za dokonanie oględzin oraz stawek należności kuratorów (Dz. U. Nr 27, poz. 197 ze zm.). Zgodnie z § 3 tego rozporządzenia, wysokość wynagrodzenia kuratorów ustanowionych w poszczególnych sprawach zależy w każdym wypadku od rodzaju sprawy, stopnia jej zawiłości i nakładu pracy kuratora (ust. 1). Wysokość wynagrodzenia kuratorów ustala się według przepisów określających opłaty za czynności zespołów adwokackich, przy czym wysokość wynagrodzenia kuratorów będących adwokatami nie może przekraczać stawek zasadniczego wynagrodzenia przewidzianego tymi przepisami, a wysokość wynagrodzenia innych kuratorów – 50% tych stawek (ust. 2). W myśl natomiast § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), podstawę zasądzenia opłaty za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5. Opłata ta nie może być wyższa niż sześciokrotna stawka minimalna ani przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Stosownie natomiast do § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c", minimalne stawki w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynoszą 240 zł. W konsekwencji zatem minimalne wynagrodzenie kuratora ustanowionego w danej sprawie wynosi 120 zł, a maksymalne – sześciokrotność tej kwoty. W niniejszej sprawie Sąd przyznał kuratorowi – na podstawie powołanych wyżej przepisów – wynagrodzenie w kwocie stanowiącej dwukrotność minimalnej stawki, co było uzasadnione nakładem jego pracy i środkami podjętymi w celu ustalenia miejsca pobytu uczestnika postępowania (pkt II postanowienia).