III SA/Wr 24/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sędziowie Sędzia NSA Maciej Guziński, Sędzia WSA Józef Kremis, Marcin Miemiec (sprawozdawca), , Protokolant Halina Rosłan, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 19 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi T. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy do czasu poddania się sprawdzaniu kwalifikacji I. oddala skargę; II. przyznaje radcy prawnemu K. S. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu – kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy) z VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej. T. K. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty W. z dnia [...] r. nr [...] o zatrzymaniu prawa jazdy do czasu podania się sprawdzeniu kwalifikacji w związku z wielokrotnym naruszeniem przepisów ruchu drogowego, wnosząc o stwierdzenie nieważności decyzji organu I i II instancji, z powodu bezprawnego zatrzymania przez Policję w B. jego prawa jazdy w trakcie kontroli drogowej w dniu [...] r. W skardze zarzucono, że wydanie decyzji w sprawie zatrzymania prawa jazdy było bezprawne. Skarżący zażądał zatem zwrotu prawa jazdy do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sprawie oraz orzeczenia odszkodowania z tytułu przetrzymywania prawa jazdy. Opisał okoliczności zatrzymania i wskazał na jego ciągłą inwigilację. Zarzucił, że postępowanie wszczęte przez starostę w. odbywało się bez udziału skarżącego. Prawo jazdy powinno być zwrócone skarżącemu, a starosta mógłby odebrać prawo jazdy dopiero po uprawomocnieniu się decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy. Skarżący przedstawił pogląd na to, jaki powinien być przebieg postępowania w rozpatrywanej sprawie. Według skarżącego, z przepisów prawa w zakresie zatrzymania prawa jazdy wynika, że wobec kierowców rażąco naruszających przepisy ruchy drogowego, którzy 24 punkty za naruszenie przepisów ruchu drogowego, niekwestionujących aktów i decyzji administracyjnym, po uprawomocnieniu się wyżej wymienionych decyzji starosta zwraca się w końcowej fazie postępowania o zwrot prawa jazdy. Taka sytuacja w odniesieniu do skarżącego nie miała natomiast miejsca. Według skarżącego, tryb zatrzymania prawa jazdy powinien wyglądać następująco: 1) po przekroczeniu limitu 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego, właściwa Komenda wWjewódzka Policji występuje w trybie administracyjnym z wnioskiem do właściwego organu (starosty) ewidencji kierowców o sprawdzenie kwalifikacji kierowcy wskazując w tym akcie administracyjnym przepis prawa i uzasadniając naruszenie tego przepisu poszczególnymi wykroczeniami drogowymi, 2) po otrzymaniu tego wniosku z KWP organ ewidencji kierowców wszczyna postępowanie administracyjne w przedmiocie skierowania na egzamin kontrolny i wydaje w konsekwencji akt administracyjny w postaci skierowania obwinionego, 3) w przypadku niezaliczenia egzaminu kontrolnego wskazanego w pkt 2, ten sam organ ewidencji kierowców wszczyna postępowanie administracyjne w przedmiocie utraty uprawnień kierowcy i wydaje kolejną decyzję administracyjną o utracie uprawnień przez kierowcę, 4) po uprawomocnieniu się decyzji w sprawie utraty uprawnień przez kierowcę wskutek niezaliczenia egzaminu kontrolnego wskazanej w pkt 3, organ ewidencji kierowców wszczyna postępowania administracyjne w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy i wydaje kolejną decyzję administracyjną o zatrzymaniu prawa jazdy, 5) po uprawomocnieniu się decyzji w sprawie zatrzymania prawa jazdy, organ ewidencji kierowców zwraca się do właściciela prawa jazdy o przekazanie tego prawa jazdy do depozytu organu i tu skarżący nie wie, co dalej, czy organ niszczy ten dokument i wykreśla kierowcę z prowadzonej ewidencji, czy oczekuje na odbycie ponownego kursu prawa jazdy w wskazanym ośrodku kursowym, czy w WORD, czy za granicą. Zdaniem skarżącego, z tego wynika, że tok postępowania przyjęty przez organy orzekające jest nieprawidłowy. Zdaniem skarżącego organy aktualnie organy wymyśliły sobie inny tok postępowania i wydały decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy do czasu poddania się przez skarżącego sprawdzeniu kwalifikacji w związku z wielokrotnym naruszeniem przepisu ruchu drogowego, na wniosek KWP W. z dnia [...] r., z fałszywym wpisem w pkt 1 uzasadnienia wniosku o dwóch wykroczeniach w miejscowości R. o godz. 10.50 w dniu [...] r., które faktycznie nie miały miejsca. Skarżący zarzucił też Policji szereg przypadków bezzasadnego naliczania mu punktów karnych. W rezultacie doprowadziło to do nieprawidłowego ustalenia, że przekroczył liczbę 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę stwierdziło, że zarzuty zawarte skardze są nieuzasadnione. Bezsporne w sprawie jest bowiem to, że Policja w trakcie kontroli drogowej dniu [...] r. zatrzymała skarżącemu prawo jazdy z powodu przekroczenia przez niego 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Okoliczność ta przesądza o dalszym trybie postępowania w tej sytuacji. Stosownie bowiem do art. 136 ustawy Prawo o ruchu drogowym, Policja zatrzymane prawo jazdy przekazuje niezwłocznie, nie później niż w ciągu 7 dni według właściwości staroście, który na podstawie art. 138 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym wydaje decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy. Zwrot zatrzymanego prawa jazdy następuje po ustaniu przyczyny zatrzymania, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 4 ustawy. W niniejszym postępowaniu zaistniały przesłanki do wydania decyzji przez organ I instancji o zatrzymaniu prawa jazdy. Zostało ono bowiem zatrzymane przez Policję w trakcie kontroli drogowej, z powodu przekroczenia przez skarżącego liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego przez skarżącego. W związku z powyższym organ wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne są właściwe do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i z przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd następuje tylko w przypadku stwierdzenia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.). Sąd uznał, że organy orzekające w niniejszej sprawie prawidłowo ustaliły stan faktyczny oraz prawidłowo zastosowały przepisy prawa materialnego. Skarga nie zasługiwała zatem na uwzględnienie. Przedmiotem sporu jest interpretacja przepisów prawa będących podstawą zaskarżonych decyzji, zawartych w ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm., dalej także p.r.d.). Kolejność czynności dokonywanych w badanej procedurze jest następująca. Według art. 135 ust. 1 pkt 1 lit. g) p.r.d., policjant zatrzymuje prawo jazdy za pokwitowaniem w razie przekroczenia przez kierującego pojazdem liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Zatrzymane prawo jazdy, z wyjątkiem przypadku określonego w art. 135 ust. 1 pkt 1 lit. c), Policja przekazuje niezwłocznie, nie później niż w ciągu 7 dni, według właściwości, sądowi uprawnionemu do rozpoznania sprawy o wykroczenie, prokuratorowi lub staroście (art. 136 ust. 1 p.r.d.). Artykuł 138 ust. 1 p.r.d. stanowi, że w przypadku określonym w art. 135 ust. 1 pkt 1 lit. g) p.r.d. starosta wydaje decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy,. Według art. 138 ust. 1 p.r.d. zwrot zatrzymanego prawa jazdy następuje po ustaniu przyczyny zatrzymania, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 4. Według art. 114 ust. 4 p.r.d. w przypadkach określonych w ust. 1 pkt 2 (to jest wtedy, gdy określoną osobę skierowano na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1), dokument stwierdzający uprawnienie do kierowania pojazdem wydaje się po zdaniu, przez osobę ubiegającą się o jego wydanie, odpowiedniego do rodzaju uprawnienia egzaminu państwowego sprawdzającego kwalifikacje. Według Sądu, z powyższych przepisów wynika, że zatrzymanie prawa jazdy przez Policję następuje w razie przekroczenia przez kierującego pojazdem liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego (art. 135 ust. 1 pkt 1 lit. g) p.r.d.). Zwrot zatrzymanego prawa jazdy następuje natomiast dopiero po zdaniu, przez osobę ubiegającą się o jego wydanie, odpowiedniego do rodzaju uprawnienia egzaminu państwowego sprawdzającego kwalifikacje (art. 138 ust. 2 p.r.d.). Biorąc to pod uwagę Sąd stwierdza, że interpretacja przepisów dokonana w skardze odnośnie etapów postępowania w rozpatrywanej sprawie nie znajduje podstawy w przepisach ustawy Prawo o ruchu drogowym. Przedmiotem niniejszego postępowania jest skarga na decyzję w sprawie zatrzymania prawa jazdy do czasu podania się sprawdzeniu kwalifikacji w związku z przekroczeniem 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego przez skarżącego. Sąd nie jest wszakże władny badać w tym postępowaniu zasadności naliczenia tych punktów skarżącemu ani też orzekać w przedmiocie odszkodowania za zatrzymanie prawa jazdy. Sąd nie może się zatem odnieść do zarzutów czy żądań skarżącego w tym zakresie. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.