III SA/Wr 240/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska, Sędziowie Sędzia NSA Anna Moskała, Sędzia NSA Józef Kremis (sprawozdawca), , Protokolant Ewa Bogulak, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 4 listopada 2009 r. sprawy ze skargi [...] na decyzję D O R A R i M R we W z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych oraz nałożenia sankcji oddala skargę. Zaskarżoną decyzją Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W – po rozpatrzeniu odwołania [...] w B od decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O z siedzibą w S z dnia [...] r. (Nr [...]) w sprawie płatności do gruntów rolnych na rok 2007 – utrzymał w mocy pierwszoinstancyjne rozstrzygnięcie, powołując się na art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (tekst jednolity Dz. U. z 2008 r. Nr 98, poz. 634 ze zm.), art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz.1071, ze zm.), art. 7 ust. 1 oraz art. 19 ust. 3 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. Nr 35, poz. 217 ze zm.) w zw. z art. 4 ustawy z dnia 29 lutego 2008 r. o zmianie ustawy o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej oraz ustawy o opłacie skarbowej (Dz. U. Nr 44, poz. 262). Organ drugiej instancji przypomniał, że w dniu [...] r. [...] [...] w B złożył w Biurze Powiatowym Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O wniosek o przyznanie płatności do gruntów rolnych na rok 2007, deklarując w tabeli nr VI (oświadczenie o powierzchni działek ewidencyjnych, na których zadeklarowano działki rolne) i nr VII (oświadczenie o sposobie wykorzystywania działek rolnych) działkę ewidencyjną nr [...] o łącznej powierzchni gruntów rolnych [...] ha do Jednolitej Płatności Obszarowej oraz Uzupełniającej Płatności Obszarowej. Objęty wnioskiem grunt został wyznaczony do kontroli na miejscu, w celu potwierdzenia zgodności zadeklarowanej powierzchni oraz sposobu użytkowania działek rolnych ze stanem faktycznym. Podstawą prawną do dokonania takiej kontroli było zobowiązanie, jakie podpisuje wnioskodawca przy wypełnianiu wniosku o przyznanie płatności do gruntów rolnych, znajdujące się na ostatniej stronie tego dokumentu, art. 29 i art. 30 rozporządzenie Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników oraz art. 30 ust. 1 i 2 oraz art. 31 ust. 1-4 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w famach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. Nr 35, poz. 217 ze zm.). Kontrola przeprowadzona w dniu [...] r. przez wykonawcę zewnętrznego – [...] "A" sp. z o.o. – wykazała nieprawidłowości na zadeklarowanych gruntach rolnych, polegające na zawyżeniu powierzchni zadeklarowanej w stosunku do powierzchni stwierdzonej. Wnioskodawca zadeklarował działkę rolną o powierzchni gruntów rolnych [...] ha do Jednolitej Płatności Obszarowej i Uzupełniającej Płatności Obszarowej, tymczasem w wyniku inspekcji terenowej stwierdzono powierzchnię gruntów rolnych [...] ha, użytkowaną rolniczo jako [...], co uprawniało do przyznania Jednolitej Płatności Obszarowej. Nie stwierdzono natomiast uprawy kwalifikującej się do przyznania Uzupełniającej Płatności Obszarowej. Kierownik Powiatowego ARiMR w O wydał w dniu [...] r. decyzję (nr [...]) przyznającą wnioskodawcy Jednolitą Płatność Obszarową (JPO) na 2007 r. w wysokości [...] zł i odmówił przyznania Uzupełniającej Płatności Obszarowej (UPO) do powierzchni grupy upraw podstawowych, ponieważ podczas kontroli na miejscu w dniu [...] r. nie stwierdzono uprawy kwalifikującej się do płatności UPO, oraz obciążył wnioskodawcę sankcją w kwocie [...] zł, która będzie potrącana z płatności, do której rolnik jest uprawniony z tytułu wniosków składanych w ciągu 3 lat kalendarzowych następujących po roku kalendarzowym, w którym stwierdzono niezgodności. W odwołaniu od pierwszoinstancyjnego rozstrzygnięcia strona wyjaśniła, że w dniu [...] r. uzyskała, na podstawie decyzji W D, prawo własności działki nr [...] w obrębie K. Ponieważ grunty te stanowiły wieloletni nieużytek [...] a w okresie [...] r. wystąpiły wyjątkowo niesprzyjające warunki atmosferyczne (długotrwała susza), przeto okoliczności te nie pozwoliły – zdaniem strony – zasiać deklarowanej przez stronę [...]. Uprawa działki była możliwa po wystąpieniu większych opadów deszczu, które pojawiły się dopiero w lecie, gdy upłynęły terminy agrotechniczne do zasiewu [...]. W takiej sytuacji działka została obsiana [...]. Ponieważ odwołująca się strona wyraziła wątpliwość co do tego, czy aby lustratorzy nie pomylili nieruchomości podczas kontroli, organ drugiej wystąpił zapytanie do Biura Kontroli na Miejscu (BKnM) D OR ARiMR, jako komórki odpowiedzialnej merytorycznie za wykonywane inspekcje terenowe, o rozważenie celowości przeprowadzenia w gospodarstwie strony ponownej kontroli. Kierownik BKnM uznał zasadność ponownej kontroli na miejscu na gruntach rolnych zadeklarowanych przez wnioskodawcę. W związku koniecznością przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznej części, które mogło mieć istotny wpływ na wydaną w dniu [...] r. decyzję, organ odwoławczy uchylił zaskarżoną decyzję w całości i skierował sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Podjęcie innego rozstrzygnięcia na etapie odwoławczego nie było, zdaniem organu, możliwe, jako że zostałaby naruszona zasada dwuinstancyjności postępowania administracyjnego (art. 15 k.p.a.). Ponowna kontrola na miejscu przeprowadzona w dniu [...] r. potwierdziła, że poprzednia inspekcja terenowa była poprawna, zgodna z obowiązującymi procedurami i obejmowała grunty rolne położone na działce ewidencyjnej nr [...] zadeklarowanej we wniosku o przyznanie płatności do gruntów rolnych na rok 2007. Kontrola na miejscu z dnia [...] r. stwierdziła zasiewy z [...] r. – [...]. W takiej sytuacji organ pierwszej instancji wydał w dniu [...] r. decyzję nr [...] przyznającą wnioskodawcy Jednolitą Płatność Obszarową (JPO) na 2007 r. w wysokości [...] zł i odmawiającą przyznania Uzupełniającej Płatności Obszarowej (UPO) do powierzchni grupy upraw podstawowych ze względu na stwierdzoną różnicą między uprawą deklarowaną a stwierdzoną w czasie kontroli na miejscu w dniu [...] r. a także nakładającą sankcję w wysokości [...] zł, która będzie potrącana z płatności, do której rolnik jest uprawniony z tytułu wniosków składanych w ciągu 3 lat kalendarzowych następujących po roku kalendarzowym, w którym stwierdzono niezgodności. W odwołaniu od tej decyzji organu pierwszej instancji strona wniosła o uchylenie rozstrzygnięcia i przyznanie płatności UPO zgodnie z użytkowaniem działki. Organ odwoławczy – po scharakteryzowaniu podstaw prawnych przyznawania płatności do gruntów rolnych – przedstawił sposób obliczenia przyznanej wnioskodawcy Jednolitej Płatności Obszarowej, zauważając, że kwota płatności musiała zostać pomniejszona o [...] zł, gdyż strona złożyła wniosek [...] dni po wyznaczonym terminie. Według organu drugiej instancji, stwierdzony na działce rolnej sposób jej użytkowania ([...]) nie odpowiadał deklaracji zawartej we wniosku z dnia [...] r., a zatem nie było podstaw do przyznania stronie uzupełniającej płatności obszarowej. Organ odwoławczy omówił także przepisy regulujące nakładanie sankcji za stwierdzoną procentową różnicę pomiędzy powierzchnią działek zadeklarowanych we wniosku a powierzchnią ustaloną w czasie kontroli na miejscu, podkreślając, że w rozpatrywanym przypadku wynosiła ona 100%. Zilustrował także wyliczenie sankcji dotyczącej uzupełniającej płatności obszarowej. Odnosząc się do argumentów strony o otrzymaniu działki mocno [...] oraz o niesprzyjających warunkach atmosferycznych do zasiania [...] w [...] r. – co w ocenie strony miało usprawiedliwiać niespełnienie deklaracji zawartych we wniosku – organ odwoławczy podkreślił, że nie można ich uwzględnić, ponieważ powierzchnię działek rolnych użytkowanych rolniczo oraz sposób rolniczego użytkowania gruntów deklaruje z własnej inicjatywy producent rolny i własnoręcznym podpisem na ostatniej stronie wniosku potwierdza prawdziwość danych. Na wnioskodawcy spoczywa obowiązek podania danych zgodnych ze stanem faktycznym. Podpis wnioskodawcy obejmuje także oświadczenie, że znane mu są zasady przyznawania płatności oraz skutki składania fałszywych oświadczeń. W ocenie organu odwoławczego Kierownik Biura Powiatowego ARiMR prawidłowo wykluczył grunt, na którym nie stwierdzono deklarowanych upraw kwalifikujących do przyznania UPO, i w związku ze stwierdzonym poziomem nieprawidłowości niewadliwie odmówił stronie przyznania Uzupełniających Płatności Obszarowych (UPO), nakładając przy tym na wnioskodawcę wieloletnią sankcję. Przywołane okoliczności powodują, że – zdaniem organu odwoławczego – wniosek strony o uchylenie pierwszoinstancyjnej decyzji lub odstąpienie od nałożonych sankcji nie może zostać uwzględniony, ponieważ prawodawca określił wyraźnie konsekwencje, jakie ponosi producent rolny wnioskujący o wyższą płatność do powierzchni, której faktycznie nie użytkuje w sposób uprawniający do otrzymania do Uzupełniającej Płatności Obszarowej. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu strona skarżąca wniosła o zmianę decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W i wypłatę zaległej dopłaty w kwocie [...] zł wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi do dnia wypłaty. Strona skarżąca zarzuciła, że ponownej lustracji nieruchomości dokonano w dniu [...] r., jednakże o czynnościach tych nie powiadomiono strony, a tymczasem okoliczność ta miała istotne znaczenie przy wydaniu decyzji z dnia [...] r. Według strony, lustracja nie sprostowała oczywistej omyłki popełnionej przez spółkę [...] "A" z P, która w raporcie z kontroli przeprowadzonej w dniu [...] r. nie określiła prawidłowego sposobu użytkowania nieruchomości na dzień kontroli, tj. "[...]" czasowo nieużytkowane, opisując je jako "[...]". Takie działanie świadczy o braku rzetelności w wykonywaniu czynności kontrolnych przez "A", a tym samym podważa podstawy do wydania decyzji administracyjnych przez Agencję. Strona skarżąca oświadcza, że działka rolna nr [...] w obrębie K nigdy nie była użytkowana jako [...], czego dowodzi protokół przekazania nieruchomości z AWRSP do [...] oraz wypis z rejestru gruntów. W decyzji z dnia [...] r. Agencja nadal opiera się na zakwestionowanym protokole kontroli z dnia [...] r., mimo że zawarte w nim ustalenia są niezgodne ze stanem faktycznym na dzień kontroli. Fakt ten nie został wyjaśniony przez Agencję. Chociaż przy ponownej kontroli w dniu [...] r. stwierdzono na działce [...], a więc zagospodarowanie działki w [...] r. rośliną z grupy upraw UPO, a nie JPO, to jednak nie uwzględniono tej okoliczności. W ocenie strony skarżącej, błędnie przeprowadzona kontrola, zlecona firmie zewnętrznej, bez obecności użytkownika gruntu (bez powiadomienia o kontroli), nie może być podstawą do wydania decyzji administracyjnej, która powinna być uchylona z urzędu. Zdaniem strony skarżącej, argumenty [...] zawarte w odwołaniu nie zostały zweryfikowane przez Biuro Powiatowe ARiMR w O. Nie uwzględniono również warunków klimatycznych panujących w [...] r. W konkluzji strona skarżąca uważa, że nałożona na nią kara jest nieadekwatna do zaistniałej sytuacji, zwłaszcza że Kierownik Biura Powiatowego ARiMR nie zadał sobie trudu rzetelnego wyjaśnienia użytkowania działki w [...] r. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Oceniając decyzję administracyjną według kryterium zgodności z prawem (art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm., w zw. z art. 3 § 1 pkt 1 i art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej w skrócie "u.p.p.s.a."), sąd administracyjny bada, czy przy wydaniu indywidualnego aktu z zakresu administracji publicznej organy zachowały reguły proceduralne i czy niewadliwie zastosowały normy prawa materialnego odnoszące się do ustalonego w sprawie stanu faktycznego. Zarzuty skargi i mające je wesprzeć argumenty nie mogą doprowadzić do wzruszenia zaskarżonej decyzji, gdyż kwestionowane przez stronę rozstrzygnięcia zostały wydane z zachowaniem reguł proceduralnych i znajdują dostateczne podstawy w prawie materialnym. Rozstrzygnięcie sporu w rozpoznawanej sprawie sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy w ustalonym stanie faktycznym organy administracji publicznej prawidłowo odmówiły stronie skarżącej przyznania uzupełniającej płatności obszarowej do gruntów rolnych (UPO), nakładając jednocześnie sankcję za stwierdzone różnice między powierzchnią działek zadeklarowaną we wniosku a powierzchnią stwierdzoną. Aktem prawnym zawierającym podstawy prawne do decyzji wydanych w rozpoznawanej sprawie jest ustawa z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. Nr 35, poz. 217 ze zm.). Według art. 7 ust. 1 tej ustawy (w wersji odnoszącej się do stanu faktycznego sprawy), rolnikowi przysługuje płatność obszarowa na będące w jego posiadaniu grunty rolne wchodzące w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujące się do objęcia tą płatnością, jeżeli posiada działki rolne o łącznej powierzchni nie mniejszej niż 1 ha (przy czym powierzchnia działki rolnej nie może być mniejsza niż 0,10 ha), utrzymuje wszystkie grunty rolne zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, i został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Wspomniane normy wynikają z rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2007 r. w sprawie minimalnych norm (Dz. U. Nr 46, poz. 306 ze zm.). Jeśli zaś chodzi o płatności uzupełniające, to przysługują one rolnikowi, który w danym roku spełnia warunki do przyznania jednolitej płatności obszarowej, przy czym dotyczy to powierzchni upraw: 1) chmielu, 2) roślin przeznaczonych na paszę uprawianych na trwałych użytkach zielonych, 3) innych roślin. Według zaś rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2007 r. w sprawie roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków o trybu przyznawanie tej płatności (Dz. U. Nr 46, poz. 309 ze zm.), płatnością uzupełniającą do powierzchni upraw zostały objęte także zboża, w tym kukurydza (§1 ust. 1 pkt 1). W rozpoznawanej sprawie jest bezsporne, że strona skarżąca objęła wnioskiem działkę o łącznej powierzchni gruntów rolnych [...] ha zarówno do Jednolitej Płatności Obszarowej, jak i Uzupełniającej Płatności Obszarowej, deklarując w [...] r. uprawę [...]. Nie jest także sporne, że przeprowadzona w dniu [...] r. kontrola nieruchomości rolnej stanowiącej własność strony skarżącej wykazała nieistnienie na działce rolnej [...] zadeklarowanej przez wnioskodawcę (stwierdzono tam bowiem na całej powierzchni [...]), czego zresztą nie kwestionowała także strona skarżąca, podnosząc jednak, że wobec niekorzystnych warunków atmosferycznych (długotrwała susza) w [...] r. nie mogła uprawiać [...], a zamiast niej zasiała na tej działce [...], które również należy do upraw objętych Uzupełniającą Płatnością Obszarową (fakt istnienia [...] potwierdziła kontrola na miejscu przeprowadzona w dniu [...] r.). W tak ustalonym stanie faktycznym organy ARiMR niebezpodstawnie odmówiły przyznania stronie skarżącej uzupełniającej płatności obszarowej, skoro producent rolny nie dotrzymał deklaracji złożonej we wniosku. Zasianie już po sierpniowej kontroli w [...] r. [...] nie może sanować – wbrew stanowisku strony skarżącej – niewywiązania się z deklaracji złożonej przy ubieganiu się o płatności. Organy ARiMR trafnie zauważyły, że we wniosku o przyznanie płatności wnioskodawca zobowiązał się do: a) niezwłocznego informowania na piśmie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa o każdym fakcie, który może mieć wpływ na nienależne lub nadmierne przyznanie płatności oraz pomocy objętej wnioskiem o przyznanie płatności; 2) o każdej zmianie, która nastąpi w okresie od dnia złożenia wniosku do dnia przyznania płatności, w szczególności gdy zmiana dotyczy wykorzystania gruntów rolnych, wielkości powierzchni upraw, przeniesienia gospodarstwa. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego nie wynika, aby wnioskodawca dołożył należytej staranności w zakresie przyjętego zobowiązania i poinformował organy Agencji o trudnościach związanych z zasiewem [...] i o zamierzonej zmianie uprawy. Należy przy tym zauważyć, że organy prawidłowo wskazały na przewidziane w prawie możliwości modyfikacji wniosku po jego złożeniu, jednakże strona skarżąca nie skorzystała z takiej możliwości. Organy administracji publicznej niewadliwie ustaliły, że w rozpoznawanej sprawie zaistniały różnice między powierzchnią działek zadeklarowaną we wniosku do uzupełniającej płatności obszarowej a powierzchnią stwierdzoną, co musiało prowadzić do odmowy płatności z tego tytułu a także do zastosowania sankcji. Jeżeli bowiem powierzchnia zgłoszona we wniosku o przyznanie płatności na rok [...] do płatności uzupełniających wynosiła [...] ha, a powierzchnia stwierdzona w trakcie kontroli, na której miała się znajdować uprawa kukurydzy, wynosiła [...] ha, a więc wyliczona różnica procentowa między powierzchnią deklarowaną a stwierdzoną przekraczała 50%, to – stosownie do dyspozycji art. 51 ust. 2 (w wersji odnoszącej się do stanu faktycznego sprawy) rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) Nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. Urz. WE Nr L 141 z 30 kwietnia 2004 r., ze zm.) – rolnikowi odmawia się przyznania płatności i nakłada sankcje wieloletnie w wysokości przypadającej na różnicę między powierzchnią zadeklarowaną a powierzchnią stwierdzoną. W konsekwencji, nałożona kara będzie potrącana z przyznanej płatności, do których producent rolny będzie uprawniony w zakresie wniosków składanych przez niego w ciągu trzech lat kalendarzowych, następujących po roku kalendarzowym, w którym stwierdzono niezgodności. Niewadliwie również organy ARiMR przyjęły, że wyniki kontroli przeprowadzonej w dniu [...] r. nie mogą odnosić się do stanu gruntów rolnych w [...] r., albowiem do wniosku strony skarżącej adekwatne są ustalenia poczynione podczas kontroli, która odbyła się w dniu [...] r., gdyż to stan faktyczny nieruchomości z tego właśnie roku stanowił podstawę do porównania go z deklaracją wnioskodawcy. Trzeba przy tym zauważyć, że jeżeli strona skarżąca – wbrew deklaracji za rok [...] – zasiała (już po kontroli z dnia [...] r.) na gruncie objęty wnioskiem [...], to miała możliwość objęcia tej uprawy wnioskiem za rok [...]. Nie zasługuje także na uwzględnienie zarzut strony skarżącej co do przeprowadzenia kontroli na gruncie bez obecności użytkownika. Nie można bowiem nie zauważyć, że unormowania w wersji odnoszącej się do stanu faktycznego sprawy nie nakładały na organy bezwzględnie wiążącej powinności zawiadamiania użytkownika o zamiarze dokonania czynności kontrolnych na miejscu. Stosownie bowiem do dyspozycji obowiązującego wówczas art. 31 ust. 4 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, czynności kontrolne mogą być wykonywane podczas nieobecności rolnika, także wówczas, gdy rolnik został zawiadomiony o kontroli zgodnie z art. 25 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników. Przepis art. 25 ust. 1 przywołanego rozporządzenia formułował wprost zasadę, wedle której kontrole na miejscu przeprowadzane są bez uprzedzenia. Wyjątek od tej reguły wprowadzono w art. 25 ust. 1 zd. drugie stanowiąc, że jeżeli uprzedzenie o kontroli nie zagrażałoby celowi takiej kontroli, wówczas można zawiadomić o niej z wyprzedzeniem ściśle ograniczonym do koniecznego minimum, przy czym okres wyprzedzenia nie mógł przekraczać 48 godzin z wyjątkiem uzasadnionych przypadków (art. 24 ust. 1 zd. 3). Ponieważ wszczęte skargą [...] w B postępowanie sądowe nie dało podstaw do postawienia skutecznego zarzutu naruszenia prawa według art. 145 u.p.p.s.a., przeto – stosownie do dyspozycji art. 151 u.p.p.s.a. – należało orzec jak w sentencji.