III SA/Wr 242/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Anetta Chołuj po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi spółki z ograniczoną odpowiedzialnością A z siedzibą w D. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia 4 kwietnia 2006 r. Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe postanawia: I. umorzyć postępowanie; II. zasądzić od Dyrektora Izby Celnej we W. na rzecz strony skarżącej kwotę 355 zł (trzysta pięćdziesiąt pięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Uzasadnienie: Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością A z siedzibą w D. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia 4 kwietnia 2006 r. w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe. Następnie Dyrektor Izby Celnej uwzględniając treść skargi i żądania w niej zawarte, skorzystał z możliwości wynikającej z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) i uwzględnił skargę, wydając w tej mierze dnia 18 maja 2006 r. decyzję Nr [...], zgodnie z którą uchylona została zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca decyzja organu pierwszej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Decyzja taka może więc rozstrzygnąć wyłącznie o ewentualnej całkowitej zasadności skargi dotyczącej zaskarżonej decyzji i ewentualnie decyzji organu pierwszej instancji. W związku z tym rozstrzygnięcie oparte na tym przepisie - w zależności od zakresu zaskarżenia - może zawierać jedynie uchylenie zaskarżonej decyzji w całości lub w części i orzeczenie w tym zakresie co do istoty sprawy, uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji i orzeczenie o istocie sprawy, bądź uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji i umorzenie postępowania. Rodzaj rozstrzygnięcia zależeć więc będzie w konkretnej sprawie od przedmiotu zaskarżenia i od sformułowanego w skardze żądania strony. W rozpatrywanej sprawie wydana na podstawie art. 54 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi decyzja Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia 18 maja 2006 r. Nr [...] uchylająca zaskarżoną decyzję i decyzję organu pierwszej instancji spełnia warunek wymieniony w tym przepisie. Rezultatem uchylenia przez organ odwoławczy wskazanych wyżej decyzji pierwszo- i drugo-instancyjnej było ich wycofanie z obrotu prawnego, co oznacza powstanie sytuacji, w której postępowanie ze skargi na decyzję oznaczoną w rubrum niniejszego postanowienia stało się bezprzedmiotowe, a tym samym obligowało Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 powołanej wyżej ustawy procesowej do umorzenia postępowania sądowego jako bezprzedmiotowego. Orzeczenie o kosztach postępowania - wobec uwzględnienia przez organ skargi w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy - zapadło na podstawie art. 201 § 1 ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wedle którego zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 tejże ustawy. W skardze strona skarżąca wniosła o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego. Z analizy akt sprawy wynika, że strona poniosła koszty wpisu sądowego stałego w kwocie 100 zł, którego wysokość ustalono na podstawie § 2 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądem administracyjnym (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Natomiast w myśl przepisu § 2 ust. 1 i 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z dnia 3 października 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) zasądzając opłatę za czynności adwokata dokonywane w ramach zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę rodzaj i stopień zawiłości sprawy oraz wymagany nakład pracy pełnomocnika dokonując jej oceny w kontekście miary przyczynienia się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia spornych kwestii. Podstawą zasądzenia opłaty, o której mowa w ust. 1 stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5 cytowanego rozporządzenia, przy czym opłata ta nie może być wyższa niż sześciokrotna stawka minimalna ani też przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Co więcej ze względu na to, iż przedmiotem zaskarżenia nie jest roszczenie pieniężne, przy określeniu należnych pełnomocnikowi kosztów zastępstwa prawnego, zastosowanie ma przepis § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c stanowiący, iż stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w sprawie celnej wynosi 240 zł. Wziąwszy pod uwagę rodzaj i stopień zawiłości niniejszej sprawy oraz niezbędny nakład pracy adwokata w jej procedowaniu, stwierdzić należy, iż brak jest podstaw aby podwyższenie minimalnej stawki za czynności pełnomocnika w toku postępowania sądowego uznać za uzasadnione. Wobec powyższego Sąd na podstawie powołanych wyżej przepisów orzekł o zasądzeniu na rzecz strony skarżącej sumy 355 zł kosztów postępowania, na którą składa się kwota 100 zł wpisu od skargi, 240,00 zł kosztów zastępstwa procesowego oraz 15 zł opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.