III SA/Wr 242/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Józef Kremis po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym, w sprawie ze skargi "A" Sp. z.o.o w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na urządzenie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] r. "A" Sp. z.o.o. z siedzibą w W. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na urządzenie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. Ponadto wniosła o wstrzymanie zaskarżonej decyzji wykazując, iż znajduje się w trudnej, zagrażającej jej bytowi prawnemu sytuacji finansowej. Suma jej zobowiązań i rezerw ([...] zł) znacząco bowiem przekracza wartość aktywów obrotowych ([...] zł). Podniosła również, iż w [...] r. zanotowała stratę w wysokości [...] zł, przy czym w większości była to strata w działalności operacyjnej. Na poparcie twierdzeń – skarżąca – do wniosku załączyła bilans i zestawienie zysków i strat za [...] r. Wskazała również, iż pozbawienie jej możliwości eksploatacji najbardziej dochodowych automatów (88 sztuk), w sytuacji w której obecnie się znajduje spowoduje realne zagrożenie dla jej funkcjonowania i bytu prawnego. Cofnięcie bowiem zezwolenia przed upływem okresu jego obowiązywania powoduje, że zakupione uprzednio i zarejestrowane automaty nie będą mogły być dalej eksploatowane zgodnie z przeznaczeniem, a więc poniesione nakłady przestają się zwracać; automaty te nie będą mogły zostać również sprzedane; zaś po ewentualnym uchyleniu decyzji cofającej zezwolenie w przyszłości, automaty te i tak nie będą mogły zostać przywrócone do eksploatacji w dotychczasowym zakresie, gdyż istnieje niebezpieczeństwo, że do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowadministracyjnego i tak wygaśnie cofnięte teraz zezwolenie, obowiązujące tylko do [...] r. Reasumując, strona skarżąca wywiodła, iż po ewentualnym uchyleniu w przyszłości decyzji cofającej zezwolenie, niemożliwym będzie nie tylko zrekompensowanie poniesionych szkód, ale również odtworzenie działalności i przynoszącej przez nią przychodów w dotychczasowym rozmiarze. Ponadto podkreśliła, iż cofnięcie zezwolenia powoduje negatywne i trudne do odwrócenia skutki nie tylko w odniesieniu do niej, lecz również do podmiotów, które udostępniają jej lokale dla celów urządzania gier na automatach. Umowy zawierane przez nią z wynajmującymi przewidują bowiem ich wynagrodzenie jako określony udział w jej miesięcznych przychodach brutto z umieszczanych w danym lokali automatów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), cytowanej dalej, w skrócie, jako "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 tej samej ustawy, Sąd na wniosek strony może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja (postanowienie) korzystają z domniemania zgodności z prawem i podlegają wykonaniu. Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonym między innymi w postanowieniu NSA z dnia 20 grudnia 2004 r. (sygn. akt GZ 138/2004), podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także uszczerbek niemajątkowy), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Istotne przy tym jest, iż to strona skarżąca powinna wykazać, że w jej przypadku wykonanie zaskarżonej decyzji pociągnie za sobą wyżej wskazane skutki. W przedmiotowej sprawie, w ocenie Sądu strona skarżąca wykazała okoliczności, wymienione w art. 61 § 1 p.p.s.a., a warunkujące pozytywne jego rozstrzygnięcie. Wskazała dlaczego wykonanie decyzji cofnięcia zezwolenia na urządzenie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych spowoduje realne zagrożenie dla jej funkcjonowania i bytu prawnego. Cofnięcie bowiem zezwolenia przed upływem okresu jego obowiązywania rzeczywiście spowoduje, że zakupione uprzednio i zarejestrowane automaty nie będą mogły być dalej eksploatowane zgodnie z przeznaczeniem, a zatem poniesione nakłady przestaną się zwracać. Automaty te nie będą mogły również zostać sprzedane. Wreszcie nie sposób nie zgodzić się ze stroną skarżącą, iż po ewentualnym uchyleniu decyzji cofającej zezwolenie, automaty te nie będą mogły zostać przywrócone do eksploatacji w dotychczasowym zakresie, z uwagi na możliwość wygaśnięcia cofniętego teraz zezwolenia do czasu zakończenia prawomocnego postępowania w sprawie. Skarżąca załączyła ponadto dokumenty obrazujące jej rzeczywistą kondycję finansową. Na marginesie podkreślić nadto należy, iż rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie jest uzależnione od zasadności samej skargi, a w szczególności nie zależy od dostrzeżenia przed Sąd w decyzji wady kwalifikowanej (w postaci rażącego naruszenia prawa). Rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji abstrahuje bowiem od ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej. Podejmowane jest na wstępnym etapie postępowania, gdy brak jest podstaw do wyrokowania o zasadności skargi. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji