III SA/Wr 246/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Guziński, Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Jankowska-Szostak, Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski (sprawozdawca), , Protokolant sekretarz sądowy Ewa Zawal, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi "A" S.A. w L. na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa D. z dnia [...] marca 2017 r. Nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od negatywnego wyniku oceny formalnej projektu oddala skargę. Przystępując do rozstrzygania, Sąd przyjął stan faktyczny i prawny sprawy j/n. Skarżonym rozstrzygnięciem z [...] marca 2017 r. ([...]), Zarząd Województwa D., pełniący funkcję Instytucji Zarządzającej (dalej: IZ) Regionalnym Programem Operacyjnym dla Województwa D. (dalej: RPO WD) na lata 2014-2020, nie uwzględnił protestu "A" w L. Spółka Akcyjna (dalej: spółka, wnioskodawca, strona, skarżąca) od negatywnego wyniku oceny formalnej projektu p/n "Poprawa warunków obsługi transportu miejskiego w Powiecie L. poprzez zakup przyjaznego dla środowiska taboru autobusowego" (nr projektu: [...]). Z akt sprawy wynika, że - pismem z [...] stycznia 2017 r. - Dyrektor Wydziału Wdrażania EFRR poinformował wnioskodawcę o negatywnym wyniku oceny formalnej w/w projektu. Zauważył, że niedostarczenie do dnia [...] listopada 2016 r. poprawionego/ uzupełnionego wniosku o dofinansowanie realizacji projektu uniemożliwiło jego dalsze rozpatrywanie. Wskazał, że - w związku z powyższym - złożony przez spółkę wniosek o dofinansowanie został odrzucony i nie będzie podlegał dalszej procedurze oceny oraz wyboru projektów do dofinansowania, gdyż nie spełnia kryteriów formalnych ogólnych obligatoryjnych/formalnych specyficznych obligatoryjnych, zawartych w "Kryteriach wyboru projektów w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa D. 2014-2020", zatwierdzonych przez Komitet Monitorujący RPO WD, tj.: kryterium nr 1 "Poprawność wypełnienia złożonego wniosku", kryterium nr 2 "Wnioskodawca wybrał wszystkie wskaźniki obligatoryjne dla danego typu projektu", kryterium nr 7 "Ocena występowania pomocy publicznej/pomocy de minimis". Dyrektor Wydziału Wdrażania EFRR uzasadniał, że - pismem z dnia [...] listopada 2016 r. - wnioskodawca został poinformowany, iż jego wniosek o dofinansowanie projektu został oceniony pod względem formalnym oraz że nie spełnia on w/w kryteriów formalnych. Wnioskodawcę zobowiązano do złożenia korekty wniosku w terminie 7 dni, liczonych od dnia następnego po dniu otrzymania pisma i pouczono, że w przypadku, gdy nie złoży on uzupełnionego/poprawionego wniosku w wyznaczonym terminie, jego wniosek zostanie odrzucony oraz nie będzie uczestniczył w dalszej procedurze oceny projektów. Zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru (tzw. zwrotką), pismo zostało odebrane przez wnioskodawcę [...] listopada 2016 r. Poprawiony/uzupełniony wniosek należało zatem złożyć do [...] listopada 2016 r. W dniu [...] listopada 2016 r. (1 dzień po terminie), po godzinach pracy urzędu, poprzez wiadomość e-mail, do Wydziału Wdrażania EFRR wpłynęło pismo spółki z prośbą o przedłużenie terminu dostarczenia poprawionego i uzupełnionego wniosku do dnia [...] grudnia 2016 r. Jako powód podano duży zakres uzupełnień (oryginał pisma dostarczono [...] listopada 2016 r.). Poprawiony wniosek złożono [...] grudnia 2016 r., tj. 9 dni po wyznaczonym terminie. Mając na uwadze powyższe, Dyrektor Wydziału Wdrażania EFRR stwierdził, że prośbę o wydłużenie terminu i wniosek o dofinansowanie projektu należy pozostawić bez rozpatrzenia. Uznał, że wnioskodawca nie poprawił/nie uzupełnił - w wyznaczonym terminie - wskazanych w piśmie z [...] listopada 2016 r. elementów odnoszących się do w/w obligatoryjnych kryteriów formalnych. Przyjął, że - w konsekwencji - kryteria te trzeba potraktować jako niespełnione. W proteście spółka argumentowała, że nie była w stanie wykonać w terminie - sformułowanych w piśmie z [...] listopada 2016 r. - zaleceń, z przyczyn obiektywnie od siebie niezależnych. Wniosła o uwzględnienie zarzutów przedstawionych w proteście i dopuszczenie jej wniosku do oceny merytorycznej. Spółka zarzuciła: - brak określenia w Regulaminie konkursu możliwości składania wniosku o wydłużenie terminu na uzupełnienie wniosku, przy wystąpieniu obiektywnych trudności w przygotowaniu tychże uzupełnień oraz brak określenia zasad przywracania terminu do złożenia uzupełnionego wniosku, co stanowi naruszenie art. 41 ust. 1 i 2 w zw. z art. 43 ust. 1 oraz art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2016 r., poz. 217 ze zm. - dalej: u.z.r.p.); - dyskryminację wnioskodawcy, którego czynności w zakresie poprawy/uzupełnień wniosku o dofinasowanie uzależnione były od innego organu administracji publicznej, poprzez przyjęcie najkrótszego terminu na uzupełnienie braków wniosku, tj. 7 dni kalendarzowych, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia (gdy tymczasem u.z.r.p. przewiduje termin nie krótszy niż 7 dni) oraz - w związku z tym - naruszenie art. 7 i art. 32 Konstytucji RP, tj. zasady działania na podstawie prawa przez organy władzy publicznej oraz zasady równego traktowania wszystkich podmiotów, które znajdują się w analogicznej co wnioskodawca sytuacji; - brak rozeznania sytuacji branży przewoźników w sektorze usług transportu publicznego na rzecz jst; - brak odpowiedzi na jej pismo z [...] listopada 2016 r., w którym zawarła ona prośbę o wydłużenie terminu na złożenie uzupełnień wniosku. Wnioskodawca zauważył, że - w piśmie z [...] stycznia 2017 r. - organ wskazał na niestosowanie do postępowania w zakresie ubiegania się o dofinansowanie art. 58 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm. - dalej: K.p.a.), lecz nie podał, jaki ewentualnie przepis może być zastosowany celem przywrócenia bądź wydłużenia terminu. IZ nie uwzględniła protestu spółki. Dowodziła, że konkurs przeprowadza się na podstawie Regulaminu konkursu. Wskazała, że Regulamin konkursu został opracowany w oparciu o akty prawne i dokumenty programowe wykazane w pkt 3 Regulaminu. Informowała, że stanowi on podstawowy dokument ogłoszonego naboru wniosków o dofinansowanie a zawarte w nim zapisy muszą być bezwzględnie respektowane i przestrzegane przez wszystkie podmioty biorące udział w konkursie, niezależnie od ich typu. Zauważyła, że Regulamin w pkt 16 traktuje: "W przypadku stwierdzenia we wniosku o dofinansowanie braków formalnych lub oczywistych omyłek, IOK wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku lub poprawienia w nim oczywistej omyłki, w terminie nie krótszym niż 7 dni od dnia otrzymania informacji, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia i w konsekwencji niedopuszczenia projektu do oceny lub dalszej oceny. [...] Niepoprawienie w terminie lub niepoprawienie wszystkich braków i omyłek lub wprowadzenie zmian, niewynikających z pisma i powodujących istotną modyfikację wniosku, spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia i niedopuszczenie projektu do oceny lub dalszej oceny". Zaznaczyła, że wnioskodawcę - w piśmie z [...] listopada 2016 r. - wyraźnie poinformowano, że "poprawy/uzupełnień wniosku o dofinansowanie i/lub załączników należy dokonać w terminie 7 dni kalendarzowych liczonych od dnia następnego po otrzymaniu niniejszego pisma ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru". Dodała, że wnioskodawca został jednocześnie pouczony, że w przypadku, gdy nie złoży uzupełnionego/poprawionego wniosku o dofinansowanie w wyznaczonym terminie, wniosek o dofinansowanie zostanie odrzucony i nie będzie uczestniczył w dalszej procedurze oceny projektu. Ponadto, w tymże piśmie, wskazano osoby do kontaktu i udzielania informacji wraz z podanym adresem e-mail oraz numerem telefonu. Zdaniem IZ - w przypadku problemów przy dokonywaniu stosownych uzupełnień - wnioskodawca miał możliwość skontaktowania się z odpowiednią osobą w terminie określonym na dokonanie czynności wymienionych w piśmie z 14 listopada 2016 r. i ustalenia dalszego postępowania w razie wystąpienia trudności w tym zakresie. IZ zauważyła, że wnioskodawca zaniechał takiego kontaktu w określonym na dokonanie uzupełnień czasie. Stwierdziła, że przesłane - [...] listopada 2016 r. - pismo świadczy o tym, że wnioskodawca był świadom możliwości skierowania prośby o przedłużenie terminu złożenia uzupełnień do wniosku o dofinansowanie, mimo iż - jak twierdzi - nie zostało to uregulowane w Regulaminie konkursu. Dalej, IZ podniosła, że ogłoszony konkurs ma charakter otwarty, dlatego też każdemu z podmiotów biorących w nim udział - bez względu na ich typ, ilość i jakość uwag - stawiane wymagania są takie same. Stwierdziła, że każdy z wnioskodawców otrzymał identyczny termin na uzupełnienie braków formalnych wniosku, tj. 7 dni kalendarzowych. Wskazała, iż spółka, jako wnioskodawca, nie skorzystała z możliwości uzyskania informacji/wyjaśnienia wątpliwości w obowiązującym ją terminie. Uznała, że nie ma podstaw, ani możliwości, aby spółkę traktować w inny sposób niż pozostałych wnioskodawców, gdyż wiązałoby się to ze złamaniem zasady równego traktowania wszystkich uczestników konkursu. W opinii IZ - wobec powyższego - bezzasadny jest zarzut braku rozeznania przez IOK (Instytucję Organizującą Konkurs) sytuacji branży przewoźników w sektorze usług transportu publicznego na rzecz jst. W kwestii nie stosowania instytucji przywrócenia terminu w procedurze ubiegania się o dofinansowanie, przewidzianej w art. 58 K.p.a., IZ podkreśliła, że wnioskodawca został poinformowany o tym pismem z [...] stycznia 2017 r. Ustosunkowując się do zarzutu braku odpowiedzi na pismo wnioskodawcy z [...] listopada 2016 r., zawierające prośbę o wydłużenie terminu na złożenie uzupełnień, IZ wyjaśniła, że dopiero po otrzymaniu zwrotnego potwierdzenia odbioru pisma z [...] listopada 2016 r., co nastąpiło w drugim tygodniu stycznia 2017 r., możliwym było zajęcie stanowiska w sprawie. Podsumowując, IZ uznała, że zarzuty wnioskodawcy są chybione, gdyż - pomimo zaistnienia niezależnych od niego okoliczności, które opisane zostały w proteście - nie był on zwolniony z przestrzegania Regulaminu konkursu. Podniosła, że niespełnienie w/w obligatoryjnych kryteriów formalnych było następstwem uchybień wnioskodawcy, który - na etapie uzupełnień do oceny formalnej - nie zastosował się do zaleceń organu i nie wypełnił wymogów zawartych w Regulaminu konkursu. IZ stwierdziła, że wniosek spółki o sfinansowanie projektu "Poprawa warunków obsługi transportu miejskiego w Powiecie L. poprzez zakup przyjaznego dla środowiska taboru autobusowego" został prawidłowo - negatywnie - oceniony. W skardze, spółka zaskarżyła rozstrzygnięcie IZ w całości. Zarzuciła, że ocena jej projektu oraz złożonego przez nią protestu narusza prawo, tj.: 1. Art. 125 ust. 1 i 3 lit. a i-ii rozporządzenia Parlamentu europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz.U.UE L 347 z dnia 20 grudnia 2013 r. z późn. zm.), poprzez zaniechanie sporządzenia - mimo wymagań prawnych - w Regulaminie konkursu "Regionalny Program Operacyjny Województwa D. 2014-2020 Oś priorytetowa 3 Gospodarka niskoemisyjna Działanie 3.4. Wdrażanie strategii niskoemisyjnych", odpowiednich, komplementarnych i przejrzystych procedur wyboru i kryteriów, w szczególności zapewniających, że "operacje przyczynią się do osiągnięcia celów szczegółowych i rezultatów odpowiednich priorytetów oraz że przyjęte procedury wyboru są niedyskryminacyjne i przejrzyste". W następstwie niezastosowania w/w przepisu nastąpiło - zdaniem spółki - wadliwe zatwierdzenie Regulaminu konkursu, który nie uregulował procedury wydłużania terminu na uzupełnienie braków formalnych wniosku, procedury przywracania terminu na wydłużenie terminu z przyczyn niezależnych od wnioskodawcy, wskazania procedury jego rozpatrzenia - wskazania organu lub upoważnionego pracownika skarżonego organu, co - w konsekwencji -doprowadziło do stosowania niejawnej oraz nieregulowanej Regulaminem procedury przedłużania terminów na uzupełnienie braków lub poprawę wniosków oraz zaniechanie podania tej nieformalnej procedury do wiadomości wnioskodawców poprzez ogłoszenie na stronie internetowej. Powyższe - według spółki - nakazuje postawić zarzut dyskryminowania tych wnioskodawców, którzy tej niejawnej procedury nie znali, ani co do stosowania jej nie byli poinformowani w trybie pouczenia, czy informacji pisemnej. W wyniku wskazanego naruszenia rozporządzenia (stosowanego wprost w porządku prawnym RP), spółka zarzuciła nie wprowadzenie w Regulaminie konkursu przejrzystych zasad - procedur związanych z wydłużaniem terminów na uzupełnianie braków formalnych wniosku a co za tym idzie stosowanie nieprzejrzystych procedur konkursowych wynikających ze stosowania nieujawnionej procedury wydłużania terminu, o czym można wprost wyczytać z zaskarżonego rozstrzygnięcia protestu (vide: str. 5-6). Ponadto, spółka zarzuca stosowanie wobec niej najdalej idącej sankcji, polegającej na odrzuceniu jej wniosku o dofinansowanie, mimo wykazywania przez nią zaistnienia obiektywnych i udowodnionych przeszkód, niezależnych od jej działania, czy zaniechania, które to przeszkody uniemożliwiły jej zachowanie wyznaczonego terminu. 2. Art. 41 ust. 1 i 2 w zw. z art. 43 ust. 1 u.z.r.p., w zakresie zaniechania określenia w Regulaminie możliwości składania wniosku o wydłużanie terminu na uzupełnianie wniosku, w przypadku, gdy możliwość jego uzupełnienia we wskazanym terminie nie leży wyłącznie po stronie wnioskodawcy i wymaga współdziałania innego organu. Zarzuciła także naruszenie prawa przez: 3. Przyjęcie, zgodnie z art. 43 ust. 1 u.z.r.p., terminu 7 dni kalendarzowych na uzupełnienie braków wniosku (najkrótszego z terminów, jakie dopuszcza ustawa), gdy tymczasem ustawa - w przepisie tym - stanowi o uzupełnieniu braków formalnych i oczywistych omyłek w wyznaczonym terminie nie krótszym niż 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania, co dyskryminuje wnioskodawcę, który - nie ze swej winy - nie może wypełnić postanowień pkt 20 Studium wykonalność Regulaminu, ponieważ jest to uzależnione od decyzji, inicjatywy zmiany umowy lub innego działania podmiotu trzeciego, niezależnego od wnioskodawcy, tj. zarządu powiatu l. 4. Przyjęcie Regulaminu konkursu, który nie zawiera postanowień dotyczących rozeznania prawidłowej specyfiki branży transportu publicznego komunikacji zbiorowej oraz nie przewiduje możliwości wydłużania terminu określonego na usunięcie braków w terminie 7 dni (także zasad jego przywracania z przyczyn nie zawinionych przez skarżącą lub leżących poza jej wyłącznymi kompetencjami lub możliwościami), co - zdaniem skarżącej - prowadzi do naruszenia art. 7 i art. 32 Konstytucji RP, tj. zasady działania przez organy władzy publicznej na podstawie prawa i zasady równego traktowania wszystkich podmiotów znajdujących się w analogicznej sytuacji. Biorąc pod uwagę wskazane naruszenia prawa - na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a) u.z.r.p. - spółka wniosła o uwzględnienie skargi i stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo oraz że naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Zarząd WD, pełniącego funkcję IZ RPO WD dla Województwa D. na lata 2014-2020. Zawnioskowała także o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych wraz z kosztami zastępstwa procesowego oraz o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z - dołączonego do skargi - Regulaminu konkursu. Skarżąca zaprezentowała szerokie uzasadnienie swojego stanowiska w sprawie. Wskazała na uchybienia proceduralne, które dostrzegła w procedurze naboru wniosków o dofinansowanie, a które - w jej ocenie - stały się przyczyną odrzucenia jej wniosku. Zarzuciła, że organ miał prawny obowiązek uregulować w Regulaminie konkursu zasady przedłużania i przywracania terminu uzupełniania braków formalnych wniosku. Stwierdziła, że brak takiej regulacji spowodował stosowanie nieprzejrzystych i dyskryminacyjnych reguł traktowania aplikujących o dofinansowanie. W odpowiedzi na skargę, IZ wniosła o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W niniejszej sprawie kognicja Sądu wynika wprost z art. 61 ust. 1 u.z.r.p. w zw. z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - dalej: u.p.p.s.a.). W przepisach u.z.r.p. przewidziano kilka rozwiązań autonomicznych, regulujących wybrane zagadnienia procesowe, w tym także kierunki rozstrzygnięć, jakie może podjąć sąd załatwiając skargę (art. 61 ust. 8 u.z.r.p.). Natomiast w zakresie nieuregulowanym w u.z.r.p., w postępowaniu sądowoadministracyjnym odpowiednie zastosowanie znajdą przepisy u.p.p.s.a. (określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem jednak: art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 u.p.p.s.a. /art. 64 u.z.r.p./). Przywołane postanowienia godzi się uzupełnić przypomnieniem, że - w myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) - sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej (...). Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2). Do kryterium legalności nawiązał zresztą ustawodawca również w art. 61 ust. 8 pkt 1 u.z.r.p., skoro w przepisie tym nakazał sądom uwzględnienie skargi w wypadku stwierdzenia, że ocena konkretnego projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, z jednoczesnym przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą (lub pośredniczącą). A contrario, jeśli ocenę przeprowadzono zgodnie z prawem, skarga podlega oddaleniu, stosownie do art. 61 ust. 8 pkt 2 u.z.r.p. Dokonując kontroli w tak zakreślonych granicach, Sąd stwierdził, że ocena formalna przedstawionego przez skarżącą wniosku przeprowadzona została w sposób nienaruszający prawa, w związku z czym brak było podstaw do uwzględnienia skargi. W analizowanym przypadku istotę sporu stanowi to, czy w realiach niniejszej sprawy prawidłowo zastosowano regulację art. 43 ust. 1 u.z.r.p. (w kontekście m.in. braku ustanowienia w Regulaminie konkursu możliwości przedłużenia/przywrócenia terminu tam przewidzianego). Zgodnie z art. 43 ust. 1 u.z.r.p., w razie stwierdzenia we wniosku o dofinansowanie projektu braków formalnych lub oczywistych omyłek właściwa instytucja wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku lub poprawienia w nim oczywistej omyłki w wyznaczonym terminie nie krótszym niż 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Uzupełnienie wniosku o dofinansowanie projektu lub poprawienie w nim oczywistej omyłki nie może prowadzić do jego istotnej modyfikacji (ust. 2). Z akt sprawy wynika, że Dyrektor Wydziału Wdrażania EFRR - pismem z [...] listopada 2016 r. - informował spółkę (wnioskodawcę), że jej wniosek o dofinansowanie projektu p/n "Poprawa warunków obsługi transportu miejskiego w Powiecie L. poprzez zakup przyjaznego dla środowiska taboru autobusowego" został oceniony pod względem formalnym i że nie spełnia on trzech obligatoryjnych kryteriów formalnych. W związku z powyższym, spółka została zobowiązana do złożenia korekty wniosku w terminie 7 dni kalendarzowych, liczonych od dnia następnego po dniu otrzymania tego pisma za zwrotnym potwierdzeniem odbioru. Jednocześnie została pouczona, że w przypadku, gdy nie złoży uzupełnionego/poprawionego wniosku o dofinansowanie w wyznaczonym terminie, wniosek o dofinansowanie zostanie odrzucony i nie będzie uczestniczył w dalszej procedurze oceny projektu. Zgodnie z otrzymanym zwrotnym potwierdzeniem odbioru ("zwrotką"), w/w pismo zostało odebrane przez spółkę [...] listopada 2016 r. Poprawiony/uzupełniony wniosek należało zatem złożyć w terminie do dnia [...] listopada 2016 r. W dniu [...] listopada 2016 r. (1 dzień po terminie na złożenie poprawionej wersji wniosku), po godzinach pracy urzędu, poprzez wiadomość e-mail, do Wydziału Wdrażania EFRR wpłynęło pismo spółki z prośbą o przedłużenie terminu dostarczenia poprawionego i uzupełnionego wniosku do dnia [...] grudnia 2016 r. Jako powód podano duży zakres zmian (uzupełnień). Oryginał tego pisma spółka dostarczyła [...] listopada 2016 r. Sam wniosek został natomiast złożony w systemie informatycznym "[...]" w dniu [...] grudnia 2016 r. (w tym samym dniu wpłynęła także papierowa wersja wniosku), tj. 9 dni kalendarzowych po terminie wskazanym w wezwaniu z [...] listopada 2016 r. Powyższe stanowi, że spółka (wnioskodawca) naruszyła wskazany w wezwaniu (wynikający z ustawy) termin do uzupełnienia braków formalnych wniosku, czego - zapowiedzianym w wezwaniu - skutkiem był brak możliwości poddania jej wniosku dalszej procedurze (w konsekwencji niemożność otrzymania dofinansowania projektu). Powołane wyżej skutki niezachowania wyznaczonego przez organ terminu nie mogły stanowić zaskoczenia dla spółki, gdyż wynikały one z treści art. 43 ust. 1 u.z.r.p., jak i z zapisów Regulaminu konkursu, które powieliły zapis ustawowy, a które - przystępując do konkursu - spółka obowiązana była zaakceptować (podobnie jak każdy inny wnioskodawca). Regulamin konkursu - w pkt 16 - stanowi: "W przypadku stwierdzenia we wniosku o dofinansowanie braków formalnych lub oczywistych omyłek, IOK wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku lub poprawienia w nim oczywistej omyłki, w terminie nie krótszym niż 7 dni od dnia otrzymania informacji, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia i w konsekwencji niedopuszczenia projektu do oceny lub dalszej oceny. [...] Niepoprawienie w terminie lub niepoprawienie wszystkich braków i omyłek lub wprowadzenie zmian, niewynikających z pisma i powodujących istotną modyfikację wniosku, spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia i niedopuszczenie projektu do oceny lub dalszej oceny". Stosownie do art. 41 ust. 1 u.z.r.p., właściwa instytucja przeprowadza konkurs na podstawie określonego przez siebie regulaminu. W myśl ust. 2 pkt 1-12, regulamin konkursu określa w szczególności (podkreślenie Sądu): nazwę i adres właściwej instytucji; przedmiot konkursu, w tym typy projektów podlegających dofinansowaniu; formę konkursu; termin, miejsce i formę składania wniosków o dofinansowanie projektu i sposób uzupełniania w nich braków formalnych oraz poprawiania w nich oczywistych omyłek; wzór wniosku o dofinansowanie projektu; wzór umowy o dofinansowanie projektu; kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia; kwotę przeznaczoną na dofinansowanie projektów w konkursie; maksymalny dopuszczalny poziom dofinansowania projektu lub maksymalną dopuszczalną kwotę dofinansowania projektu; środki odwoławcze przysługujące wnioskodawcy; sposób podania do publicznej wiadomości wyników konkursu; formę i sposób udzielania wnioskodawcy wyjaśnień w kwestiach dotyczących konkursu. Zgodzić trzeba się z zaprezentowanym w odpowiedzi na skargę stanowiskiem IZ, że Regulamin konkursu jest dokumentem wytworzonym przez instytucję organizującą konkurs, który wyznacza jego zasady (ramy) oraz że zapisy Regulaminu nie mogą pozostawać w sprzeczności z powszechnie obowiązującym prawem. Poza stanowiącymi tzw. essentialia negotii Regulaminu konkursu, tj. elementami, które winny znaleźć się w każdym Regulaminie konkursu, instytucja organizująca konkurs ma prawo uregulować w nim również dodatkowe kwestie, o ile uzna to za zasadne i konieczne (otwarty katalog tychże kwestii wynika z zapisu art. 41 ust. 2 u.z.r.p. "w szczególności"). Dalej wypada zauważyć, że w myśl art. 50 u.z.r.p., do postępowania w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Powyższe stanowi jednoznacznie, że w w/w postępowaniu nie znajduje zastosowania instytucja przywrócenia terminu, o której mowa w art. 58 i art. 59 K.p.a. Zatem, skoro Regulamin konkursu nie może kolidować z normami prawa powszechnie obowiązującego, to nie może on wprowadzać do konkursu takich instytucji prawnych, które zostały przez ustawodawcę wyłączone z mocy przepisu ustawy, w tym przywołanej instytucji przywrócenia terminu. Trafnie wywodzi tym samym IZ, że nie sposób przyjąć, jak tego oczekuje spółka, że uprawnionym po stronie instytucji organizującej konkurs było uregulowanie instytucji przywrócenia terminu w Regulaminie konkursu, skoro ustawodawca wyłączył instytucję tę z procesu ubiegania się o dofinansowanie projektów. Słusznie twierdzi IZ, że - w ramach delegacji do ustanowienia Regulaminu konkursu i jego zawartości, określonej w art. 41 ust. 1 i 2 u.z.r.p. - nie sposób dopatrzyć się podstaw do wprowadzenia takiej regulacji. W konsekwencji, za IZ trzeba przyjąć, że przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o dofinansowanie nie jest dopuszczalne prawnie. W kwestii ewentualnej możliwości przedłużenia terminu do uzupełnienia wniosku o dofinansowanie (jego braków formalnych), to i w tym zakresie należy podzielić pogląd zaprezentowany przez IZ, że ustanowiony w art. 43 ust. 1 u.z.r.p. termin "nie krótszy niż 7 dni", stanowiący swego rodzaju termin urzędowy (wg Sądu, bardziej mieszany, tj. ustawowo-urzędowy), mógł być przedłużony z inicjatywy strony, zgłoszonej przed jego upływem. Przepis art. 43 ust. 1 u.z.r.p. nie wskazuje bowiem, że podany tam termin nie może być wyznaczany powtórnie (ograniczenie dotyczy tylko jego minimalnego okresu). W niniejszej sprawie, spółka - przewidując niemożność uzupełnienia braków formalnych w pierwotnie wyznaczonym siedmiodniowym terminie - miała zatem możliwość zwrócenia się do instytucji organizującej konkurs o wyznaczenie dłuższego terminu (kontaktując się z osobami wymienionymi w skierowanym do niej piśmie wzywającym do uzupełnienia braków formalnych wniosku). Winna to jednak uczynić mieszcząc się w terminie wyznaczonym pierwotnie, co umożliwiłoby objęcie tym wydłużeniem także pozostałych wnioskodawców, mając na uwadze konieczność równego ich traktowania. Nie czyniąc tego, wnosząc o wydłużenie terminu już po upływie wyznaczonego terminu, spółka poniosła w/w konsekwencje. Tutaj zauważyć wypada, że Regulamin konkursu faktycznie nie przewidywał możliwości przedłużenia terminu wyznaczonego na uzupełnienie braków formalnych wniosku (procedury z tym związanej). Przepisy prawa - wbrew zarzutom spółki - nie obligowały jednak instytucji organizującej konkurs do uregulowania tego zagadnienia w Regulaminie konkursu. Brak tej regulacji nie stanowi tym samym uchybienia proceduralnego, skutkującego nieprzejrzystym oraz nierównym traktowaniem wnioskodawców, które miałoby skutkować negatywnym wynikiem oceny projektu skarżącej, chociażby z uwagi na wyłożoną wyżej - w pełni jawną - treść art. 43 ust. 1 u.z.r.p. Sąd podziela zatem w całej rozciągłości stanowisko IZ, że przyczyną odrzucenia wniosku spółki było niedochowanie przez nią należytej staranności w dbałości o własne interesy. Mianowicie, spółka mimo że otrzymała wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniosku o dofinansowanie w zakreślonym 7-dniowym terminie, w okresie, w którym upływał ten termin, nie poinformowała organu, że wykonanie wezwania w zakreślonym terminie jest w jej sytuacji niewykonalne. Powyższego nie tłumaczy fakt, że przyczyny niedochowania wyznaczonego terminu nie leżały wyłącznie po stronie wnioskodawcy. Trafna jest teza IZ, że przyczyną odrzucenia projektu skarżącej nie był natomiast niedostatek (brak jawności) regulacji konkursowej, przygotowanej przez organ. Słusznie zauważyła IZ, że ogłoszony konkurs ma charakter otwarty, dlatego też do każdego z podmiotów biorących w nim udział - bez względu na ich typ, ilość i jakość uwag - stawiane wymagania są takie same. Każdy z wnioskodawców otrzymał identyczny termin na uzupełnienie braków formalnych wniosku, tj. 7 dni kalendarzowych (termin mieszczący się w ramach wyznaczonych przez ustawodawcę w art. 43 ust. 1 u.z.p.r.). Nie było zatem podstaw, ani możliwości, aby spółkę traktować w inny sposób niż pozostałych wnioskodawców, gdyż wiązałoby się to ze złamaniem zasady równego traktowania wszystkich uczestników konkursu. Wobec powyższego, bezzasadnym jest zarzut braku rozeznania przez instytucję organizującą konkurs sytuacji branży przewoźników w sektorze usług transportu publicznego na rzecz jst. Podsumowując, Sąd stwierdza, że chybione są zarzuty postawione w pkt I. 1-4 (i rozszerzone w uzasadnieniu) skargi, w tym zarzut naruszenia art. 37 ust. 1 u.z.r.p. Dotyczy to również zarzutu rzekomego istnienia nieformalnych (niejawnych) procedur związanych z wydłużaniem terminu do uzupełniania braków formalnych wniosków o dofinansowanie. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 u.z.r.p., orzeczono jak w sentencji wyroku.