III SA/Wr 248/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA - Józef Kremis po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. na decyzję Wojewody D. z dnia 29 marca 2006 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 4 maja 2006 r. T. P. wniósł w sprawie A. W. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję Wojewody D. z dnia 29 marca 2006 r., nr [...]. Zarządzeniem z dnia 1 czerwca 2006 r. wezwano T. P. do usunięcia braków formalnych skargi A. W. w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania - pod rygorem odrzucenia skargi - przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Wezwanie to zostało skutecznie doręczone T. P. w dniu 12 czerwca 2006 r. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków upłynął w dniu 19 czerwca 2006 r. (poniedziałek). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni. Stosownie natomiast do art. 58 § 1 pkt 3) i § 3 p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W myśl art. 46 § 3 p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Skoro w przedmiotowej sprawie T. P. wezwany do usunięcia braku skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi w wyznaczonym terminie, nie usunął go do dnia dzisiejszego, skargę jako zawierającą brak formalny należało odrzucić na podstawie powołanego na wstępie art. 58 § 1 pkt 3) p.s.a. Mając powyższe na względzie orzeczono, jak w sentencji.