III SA/Wr 248/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2013 r., na posiedzeniu niejawnym, w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie postanawia: odmówić przywrócenia terminu. Pismem z dnia 26 marca 2013 r. skarżący wniósł do tutejszego Sądu skargę na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. w przedmiocie skierowania na badania lekarskie. Zawiadomieniem z dnia 3 czerwca 2013 r. – skutecznie doręczonym skarżącemu w dniu 18 czerwca 2013 r. (k. 21 akt sądowych) – poinformowano skarżącego o terminie rozprawy oraz pouczono o treści art. 141 § 2 p.p.s.a. Wyrokiem z dnia 28 czerwca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę. Na rozprawie, o terminie której skarżący został prawidłowo zawiadomiony, skarżący nie był obecny. Pismem z dnia 23 lipca 2013 r., skarżący wniósł o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku zapadłego w dniu 28 czerwca 2013 r., podnosząc w jego uzasadnieniu, że w dniu 28 czerwca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił jego skargę. Termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku upłynął w dniu 5 lipca 2013 r. Skarżący podkreślił, że z niezawinionych przez siebie przyczyn wniosku nie złożył. Dalej wskazał, że zakład pracy, w którym jest zatrudniony od ponad sześciu miesięcy zalega z wypłatą wynagrodzenia. Dlatego też, aby pozyskać środki na utrzymanie oraz środki na płacenie alimentów, z którymi jak sam skarżący wskazał zalega, skarżący podjął decyzję wyjazdu pracy za granicę. Jako datę wyjazdu za granicę wskazał dzień 21 czerwca 2013 r. Do wniosku skarżący załączył zaświadczenie z dnia 15 lipca 2013 r. Dyrektora "A" S.A. potwierdzające okoliczność, że w okresie od dnia 26 czerwca 2013 r. do dnia 31 lipca 2013 r. skarżący przebywał na urlopie bezpłatnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu nie jest zasadny. Według art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. zwanej dalej, w skrócie, "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie ustawa wymaga, aby uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, strona dokonała składając wniosek. Ocenie Sądu podlega zatem, czy strona postępowania dołożyła wszelkiej możliwej staranności, jakiej należało od niej oczekiwać. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego zalicza się np. powódź, pożar, przerwy w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się osobą trzecią przy dokonywaniu konkretnej czynności (por. B. Adamiak, J. Borkowski, "Kodeks postępowania administracyjnego", Komentarz, wyd. 2, Wydawnictwo C. H. Beck, Warszawa 1998, s. 345). Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku gdy w sposób przekonujący uprawdopodobniony zostanie brak winy, a przy tym wykazane zostanie, iż niezależna przeszkoda trwała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy nawet przy dochowaniu należytej staranności, nie można było usunąć przeszkody do dokonania czynności. Inaczej mówiąc, gdy wykazane zostanie, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. E. Iserzon, J. Staraniek. "Kodeks postępowania administracyjnego", Komentarz, wyd. IV, W-wa 1980, str. 136). W literaturze dominuje pogląd, że przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. W ocenie Sądu, okoliczności podniesione w złożonym wniosku nie uprawdopodabniają braku winy skarżącego w uchybieniu terminowi, nie wskazują także, iż wnioskodawca nie mógł dokonać czynności w terminie. Przede wszystkim podnieść należy, że skarżącemu doręczone zostało zawiadomienie o terminie rozprawy, na którym to zawiadomieniu umieszczone było pouczenie, że wyrok oddalający skargę uzasadniany jest jedynie na wniosek strony, złożony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku, natomiast wywiedzenie skargi kasacyjnej od zapadłego orzeczenia możliwe jest jedynie po otrzymaniu wyroku z uzasadnieniem. Skarżący zawiadomienie to odebrał osobiście w dniu 18 czerwca 2013 r., co wynika z jego podpisu na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki (k. 21 akt sądowych), a zatem powziął wiadomość zarówno o terminie rozprawy jak i o treści pouczenia jeszcze przed terminem urlopu bezpłatnego oraz przed samym wyjazdem za granicę. W ocenie Sądu skarżący, pouczony o trybie i terminie wnoszenia skargi kasacyjnej, winien był podjąć działania, nawet nie przyjeżdżając na rozprawę (obecność skarżącego nie była obowiązkowa na rozprawie – o czym skarżący został skutecznie pouczony), w celu uzyskania informacji o treści zapadłego wyroku (choćby podczas rozmowy telefonicznej) i złożyć ewentualny wniosek o uzasadnienie wyroku w terminie. Niniejsze działania nie wymagały zatem od skarżącego pobytu w kraju. Skarżący mógł pozyskiwać niezbędne informacje bądź to telefonicznie, bądź to korespondencyjnie. Tym samym nie sposób uznać aby pobyt skarżącego za granicą w okresie od 21 czerwca 2013 r. uniemożliwiał mu złożenie wniosku o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku zapadłego w tutejszym Sądzie w dniu 28 czerwca 2013 r. w terminie. W tym miejscu wskazać nadto należy, że skarżący nie przedłożył Sądowi żadnych dowodów potwierdzających okoliczność, że w trakcie trwania urlopu bezpłatnego rzeczywiście przebywał – tak jak twierdzi - za granicą. Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.