III SA/Wr 248/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Magdalena Jankowska-Szostak, Sędziowie Sędzia WSA Sędzia NSA Barbara Ciołek (sprawozdawca), Anna Moskała, Protokolant Katarzyna Kiermacka, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 20 listopada 2019 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w O. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania z urzędu oczywistej omyłki pisarskiej oddala skargę w całości. Przedmiotem skargi "A" Sp. z o.o. (dalej: strona, spółka, skarżąca) jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. (dalej: DIAS, Dyrektor IAS, organ II instancji, organ odwoławczy) z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. (dalej: organ I instancji) z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] w sprawie sprostowania z urzędu oczywistej omyłki zawartej w postanowieniu Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] Z akt wynika, że NDUS prowadzi wobec "B" S.A. w O. postępowanie egzekucyjne, w trakcie którego dokonał zajęć wierzytelności z tytułu dostaw, robót, towarów i usług i innych wierzytelności u skarżącej. Z uwagi na brak realizacji zajęć, NDUS postanowieniem z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...] określił wysokość nieprzekazanej kwoty przez dłużnika (stronę). DIAS ww. postanowienie uchylił w części dotyczącej wysokości kwoty nieprzekazanej i orzekł o jej wysokości w kwocie [...] zł, a w pozostałej części utrzymał postanowienie w mocy. W swoim postanowieniu DIAS błędnie wskazał kilkukrotnie numer Urzędu, tj. podał [...] zamiast[...], jak również w trzech miejscach omyłkowo wskazał dwukrotnie numer czynności [...] zamiast [...] i [...] Postanowieniem z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] DIAS sprostował z urzędu ww. oczywiste błędy pisarskie popełnione w postanowieniu z dnia [...] stycznia 2019 r. Zakresem sprostowania objęte zostały omyłki pisarskie polegające na powołaniu przy numerach zajęć wierzytelności numeru statystycznego Izby Administracji Skarbowej we W. tzn. [...] zamiast numeru statystycznego D. Urzędu Skarbowego we W.tzn[...]. Ponadto na stronach 1,3,7 postanowienia powielono numer jednej czynności – [...]; zamiast czynności [...], [...], [...], wskazano: [...], [...], [...]. Powielenie nastąpiło w wyniku oczywistej omyłki. DIAS po rozpoznaniu wniosku strony zaskarżonym postanowieniem utrzymał w mocy postanowienie o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej. W uzasadnieniu DIAS omówił art. 113 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm. – dalej K.p.a.). Argumentował organ, że dokonane sprostowanie nie zmienia ustaleń oraz oceny stanu faktycznego sprawy, jak również nie zmienia rozstrzygnięcia. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA) strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i postanowienia organu I instancji oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Zarzuciła strona naruszenie: 1) 113 k.p.a. przez jego błędne zastosowanie i wykorzystanie trybu sprostowania dla dokonania merytorycznej zmiany treści postanowienia; 2) art. 138 § 1 pkt 1 i 2 w zw. z art. 126 i art. 127 § 3 k.p.a. oraz w zw. z art. 17 § 1b i 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1314 ze zm., dalej: u.p.e.a.) przez utrzymanie w mocy i odmowę uchylenia zaskarżonego postanowienia z 19 marca 2019 r. W uzasadnieniu skargi strona powołała się na orzecznictwo sądów administracyjnych wskazujące na niemożność dokonywania zmiany merytorycznej rozstrzygnięcia w trybie sprostowania. W odpowiedzi na skargę Dyrektor IAS podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skarga nie jest uzasadniona. Przedmiotem skargi jest postanowienie wydane na podstawie art. 113 § 1 k.p.a. tj. postanowienie o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej w treści postanowienia DIAS z dnia [...] stycznia 2019 r. w przedmiocie określenia nieprzekazanej kwoty przez spółkę jako dłużnika zajętej wierzytelności. Sprostowaniem objęte zostały omyłki polegające na powołaniu przy numerach zajęć wierzytelności numeru statystycznego Izby Administracji Skarbowej we W. tj. [...], zamiast numeru statystycznego D. Urzędu Skarbowego we W. tj. [...]. Ponadto sprostowano błędy na stronach 1,3,7 postanowienia, gdzie powielono numer jednej czynności – [...]. Zamiast czynności [...], [...], [...], wskazano: [...], [...], [...]. Jak wynika z treści zaskarżonego postanowienia błędy były wynikiem oczywistej omyłki pisarskiej i nie zmieniały ustaleń i rozstrzygnięcia w sprawie. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreśla się, że instytucja sprostowania decyzji nie może prowadzić do zmiany merytorycznej orzeczenia, ani też do zmiany istotnych ustaleń faktycznych sprawy. Oczywistość błędu pisarskiego, rachunkowego czy też innego wynikać powinna bądź z natury samego błędu, bądź z porównania rozstrzygnięcia z uzasadnieniem, z treścią wniosku czy też innymi okolicznościami (por. np. wyroki NSA z dnia 5 lipca 2017 r., sygn. II GSK 3047/15, LEX nr 2320776 i z dnia 24 listopada 2017 r., sygn. II OSK 232/17, LEX nr 2598539). Istotną cechą błędu stanowiącą normę dopuszczalności sprostowania jest jego oczywistość. Może ona wynikać bądź z natury samego błędu, bądź też z porównania rozstrzygnięcia z uzasadnieniem, treścią wniosku, czy też innymi okolicznościami. Omyłka pisarska to między innymi widoczne, wbrew zamierzeniu organu, niewłaściwe użycie wyrazów, zwrotów. Oczywistość tego rodzaju błędu można stwierdzić, porównując treść decyzji z zawartymi w aktach sprawy dokumentami (zob. wyrok NSA z dnia 28 marca 2018 r., sygn. akt II OSK 1355/16). W ocenie Sądu warunki te w okolicznościach niniejszej sprawy zostały spełnione. Błędne oznaczenie numeru statystycznego organu nie zmienia w żaden sposób faktu i związanych z nim skutków, że zajęć wierzytelności dokonał Naczelnik D. Urzędu Skarbowego we W. i wynika to również z treści postanowienia. Podobnie błędnie wpisane numery czynności nie zmieniły rodzaju czynności, ani ich skutków. Powołane błędne oznaczenia nie podważają i nie zmieniają ustaleń faktycznych i ich oceny dokonanej przez DIAS, jak również treści podjętego rozstrzygnięcia. Wadliwe oznaczenia są skutkiem oczywistej omyłki pisarskiej. W ocenie Sądu zaistniałe omyłki pisarskie mogły zostać sprostowane w trybie art. 113 § 1 k.p.a., ponieważ sprostowanie postanowienia nie spowodowało zmiany czy modyfikacji obowiązku strony. W wyniku sprostowania omyłek nie doszło do odmiennego ukształtowania sytuacji prawnej strony. W świetle powyższych rozważań nieuzasadnione są zarzuty skargi i brak jest podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia, które odpowiada prawu. Wobec powyższego skargę oddalono na podstawie art. 151 p.p.s.a.