III SA/Wr 250/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marcina Miemca po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2012 r., na posiedzeniu niejawnym, w sprawie ze skargi B. G. i T.G. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2009, wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Wyrokiem z dnia [...] r., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę B.G. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. w przedmiocie odmowy przyznania płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2009. Pismem z dnia [...] r. adw. P.Ż., pełnomocnik skarżącej, wniósł skargę kasacyjną od w/w wyroku z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że niedochowanie terminu do złożenia skargi kasacyjnej nie było zawinione przez skarżącą, lecz wynikało z jej choroby i konieczności poddania się nagłemu zabiegowi operacyjnemu oraz pooperacyjnemu pobytowi w szpitalu w okresie ostatniego tygodnia biegu terminu na złożenie skargi kasacyjnej. Pełnomocnik skarżącej nadmienił nadto, że w okresie tym przebywał na urlopie poza granicami kraju (Szwecja), co uniemożliwiło skarżącej udzielenie mu pełnomocnictwa. W załączeniu pełnomocnik skarżącej przedłożył kartę informacyjną leczenia szpitalnego skarżącej w okresie od [...] do [...] r. oraz bilet na prom do S. i powrót dla pełnomocnika (odpowiednio w dniach [...] r. i [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Przepisy art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") przewidują możliwość przywrócenia terminu, w sytuacji, gdy strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym, bez swojej winy w uchybieniu terminu. Ponadto, wniosek o przywrócenie terminu musi być złożony w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu, a jednocześnie, wraz z wnioskiem, strona musi dokonać czynności, dla której termin był wyznaczony. Podstawowe kryterium, na podstawie którego należy rozpoznawać wniosek o przywrócenie terminu stanowią zatem okoliczności uprawdopodobniające istnienie lub brak winy w uchybieniu terminu. Zarówno w nauce prawa, jak i w orzecznictwie sądowym przyjęte jest, że wskazane kryterium jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej (por. postanowienie NSA z dnia 24 marca 2004 r., FZ 13/04, niepubl.). Przy ocenie winy (lub jej braku) w uchybieniu terminu przez stronę, należy wziąć pod uwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, ale także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez nią działań mających na celu dotrzymanie terminu (por. postanowienie SN z dnia 6 października 1998 r., II CKN 8/98, LEX Nr 50679). Z brakiem winy mamy do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony, która uchybiła terminowi, i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu. Okolicznością taką może być na przykład nagła choroba (por. postanowienie NSA z dnia 11 kwietnia 2008 r., I OZ 246/08, LEX Nr 479292). Rozpoznając wniosek w niniejszej sprawie należy również przywołać postanowienie SN z dnia 8 grudnia 2004 r., I CZ 142/04, LEX Nr 277071), zgodnie z którym, jeżeli zdarzenie uniemożliwiające dokonanie czynności nastąpiło choćby w ostatnim dniu terminu, w którym czynność miała być dokonana, to nie można przyjąć, że niedokonanie czynności jest zawinione. Brak winy w uchyleniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Przystępując do oceny wniosku, Sąd stwierdza, iż pełnomocnik skarżącej wykazał okoliczności usprawiedliwiające brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku WSA z dnia [...] r., Zdaniem Sądu, już tylko poważna choroba skarżącej, związana nie tylko z koniecznością przeprowadzenia nieplanowanego zabiegu operacyjnego, lecz również z koniecznością pobytu w szpitalu w okresie ostatniego tygodnia biegu terminu do złożenia skargi kasacyjnej, stanowią w istocie okoliczności usprawiedliwiającymi brak winy skarżącej w uchybieniu terminu. W konsekwencji, skoro nie można w tym przypadku postawić skarżącej zarzutu o zawinionym niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, zasadnym było – w świetle art. 86 § 1 p.p.s.a. – przywrócenie uchybionego terminu i tak też Sąd orzekł.