III SA/Wr 258/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kamila Paszowska - Wojnar po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 sierpnia 2020 r., sygn. akt III SA/Wr 524/19 postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 zł tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Pismem z dnia 20 kwietnia 2021 r. A. M. (dalej: strona, strona skarżąca) wniosła skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 sierpnia 2020 r., sygn. akt III SA/Wr 524/19. Pismem z dnia 28 lipca 2021 r. strona skarżąca na wezwanie Sądu uzupełniła braki formalne skargi. Wskazała, że podstawę wznowienia postępowania stanowi art. 271 i 273 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, dalej: p.p.s.a.) – jak podała – "odnoszące się do następujących przesłanek: nowe dowody w sprawie (nieprzesłuchanie w ramach postępowania administracyjnego podanych w piśmie świadków), prowadzone przed organami ścigania w S. postępowanie karne w sprawie osób zatrudnionych w A., niewłaściwa reprezentacja przez byłego pełnomocnika (będąca spowodowana jego złą sytuacją zdrowotną – ustaliła to Okręgowa Rada Adwokacka w W.), skutkująca niepoinformowaniem strony skarżącej o rozprawie przed WSA (w ramach której oddalono skargę) i niezłożeniem wniosku o uzasadnienie wyroku, a także pozbawienie możliwości działania przed WSA w następnie niepowiadomienia odrębnie przez organ orzekający o terminie rozprawy (w ramach której oddalono skargę)". Dalej strona wniosła o "zweryfikowanie przez Sąd dowodów w aktach sprawy". Strona skarżąca stwierdziła również, że termin do wniesienia skargi o wznowienie został jej zdaniem zachowany, gdyż o sytuacji zdrowotnej byłego pełnomocnika dowiedziała się ona dopiero w czerwcu 2021 r. z pisma Rzecznika Dyscyplinarnego Izby Adwokackiej w W. (które to pismo – jak wskazała - załączono również do sprawy o sygn. akt III SA/Wr 524/19). Strona skarżąca wniosła o zmianę orzeczenia WSA w sprawie o sygn. akt III SA/Wr 524/19, w którym oddalono skargę, poprzez uwzględnienie tej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga o wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym, skierowanym przeciwko prawomocnemu wyrokowi, który może być zastosowany wyłącznie z powodów ściśle określonych w ustawie. Po wniesieniu skargi o wznowienie postępowania Sąd dokonuje jej kontroli z punktu widzenia zachowania warunków formalnych określonych w przepisie art. 279 p.p.s.a. Stanowią je: oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawa wznowienia, a więc wskazanie jednej z podstaw wznowienia wymienionych w art. 271-273 p.p.s.a., uzasadnienie podstawy wznowienia, a także okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania. Na wstępie trzeba stwierdzić, że, stosownie do art. 280 § 1 p.p.s.a., Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę odrzuca, w przeciwnym razie wyznacza rozprawę. W pierwszej kolejności, odnosząc się do oceny zachowania terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, podkreślić należy, że stosownie do art. 277 p.p.s.a., skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Trzymiesięczny termin, o jakim stanowi art. 277 p.p.s.a., jest terminem procesowym zawitym. Początkową datą, od której biegnie termin wznowienia postępowania jest data powzięcia wiadomości o podstawie wznowienia przez enumeratywnie wymienione podmioty, czyli przez stronę, jej organ lub jej przedstawiciela ustawowego. Z argumentacji przedstawionej w skardze o wznowienie postępowania i jej uzupełnieniu zawartym w piśmie z 28 lipca 2021 r. wynika, że głównym motywem wznowienia postępowania jest podnoszone przez stronę pozbawienie możności działania oraz brak należytej reprezentacji. Strona powołuje się na to, iż dowiedziała się o okoliczności wskazywanej jako podstawa wznowienia w czerwcu 2021 r. z przedłożonego pisma Rzecznika Dyscyplinarnego Izby Adwokackiej w W. (tj. postanowienia z dnia [...] r. o umorzeniu postepowania dyscyplinarnego). Jak wynika z akt sprawy o sygn. akt III SA/Wr 524/19, strona skarżąca w dniu 7 października 2020 r. wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku WSA we Wrocławiu z dnia 19 sierpnia 2020 r. W treści pisma strona skarżąca wskazała, że w dniu 1 października 2020 r. podczas rozmowy telefonicznej z pracownikiem Sądu dowiedziała się o oddaleniu skargi w tej sprawie w dniu 19 sierpnia 2020 r. Na rozprawie nie stawił się pełnomocnik strony skarżącej (pełnomocnik nie zawiadomił strony skarżącej o terminie rozprawy), ponadto strona skarżąca dowiedziała się, że wyrok jest prawomocny oraz że pełnomocnik strony skarżącej nie złożył wniosku o uzasadnienie wyroku. Strona skarżąca poinformowała Sąd, że pismem z dnia 1 października 2020 r. wypowiedziała pełnomocnictwo profesjonalnemu pełnomocnikowi. Skoro zatem strona skarżąca w dniu 1 października 2020 r. dowiedziała się o wydanym wyroku w sprawie o sygn. akt III SA/Wr 524/19, to od tej właśnie daty rozpoczął swój bieg termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, nie zaś – jak błędnie wywodzi strona - od daty powzięcia informacji o sytuacji zdrowotnej pełnomocnika czy też o innych okolicznościach wskazanych w powoływanym piśmie (postanowieniu) Rzecznika Dyscyplinarnego Izby Adwokackiej w W. Jak już wcześniej wskazano, jeśli podstawą wznowienia jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji, trzymiesięczny termin, o którym mowa w art. 277 p.p.s.a., biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o orzeczeniu. W tym przypadku powyższy termin, liczony od dnia 1 października 2020 r., upłynął w dniu 4 stycznia 2021 r. Skoro zatem skarga strony o wznowienie postępowania została nadana w placówce pocztowej w dniu 21 kwietnia 2021 r., to oznacza to, że została ona złożona po upływie ustawowego terminu na jej wniesienie. Odnosząc się z kolei do pozostałych okoliczności powołanych przez stronę skarżącą, stwierdzić należy, że nie stanowią one przesłanek ustawowych wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego określonych w przepisach p.p.s.a. Jak stanowi przepis art. 273 § 1 p.p.s.a., można żądać wznowienia postępowania gdy: 1) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym; 2) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa. Sąd w pełni podziela stanowisko wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 25 stycznia 2008 r. w sprawie o sygn. akt I OSK 1984/06 (CBOSA), w którym stwierdzono, że z treści art. 273 § 1 w zw. z art. 274 p.p.s.a. wynika, iż wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego można żądać wyłącznie wtedy, gdy wystąpienie przesłanek z pierwszego z wymienionych przepisów zostało ustalone prawomocnym wyrokiem skazującym, chyba że postępowanie karne nie może być wszczęte lub zostało umorzone z innych przyczyn niż brak dowodów. Podstawą żądania musi być dokument podrobiony lub przerobiony, a fakt ten musi być w chwili składania skargi o wznowienie prawomocnie stwierdzony przez właściwy organ po przeprowadzeniu postępowania karnego. W niniejszej sprawie strona skarżąca nie powoływała się na to, że orzeczenie miałoby być oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym, czy też, że miałoby ono zostać uzyskane za pomocą przestępstwa, tak jak jest o tym mowa w treści art. 273 § 1 p.p.s.a., a jedynie wskazywała na okoliczność, iż toczy się postępowanie karne wobec osób zatrudnionych w A. w przedmiocie podejrzenia popełnienia przestępstwa nadużycia funkcji lub fałszerstwa intelektualnego przez funkcjonariusza publicznego (jak następnie wskazała – przestępstwa przekroczenia uprawnień lub niedopełnienia obowiązków, ewentualnie poświadczenia nieprawdy w dokumentacji). Biorąc to pod uwagę, trzeba niezależnie od powyższego stwierdzić, że strona także nie wykazała, iż postępowanie w przedmiocie podejrzenia popełnienia powyższych przestępstw zostało prawomocnie zakończone, bądź umorzone. Natomiast jeśli chodzi o kwestie dotyczące nieprzesłuchania w ramach postępowania administracyjnego podanych przez stronę świadków, które to okoliczności strona określiła jako "nowe dowody w sprawie", wskazać należy, ze zgodnie z brzmieniem przepisu art. 273 § 2 p.p.s.a., można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Sąd zauważa, że wskazywane przez stronę okoliczności dotyczą, po pierwsze, nieprzeprowadzenia określonych dowodów w postępowaniu administracyjnym (nie zaś sądowoadministracyjnym, którego wznowienia domaga się strona), a po drugie, dotyczą one takich dowodów, których Sąd w swoim postępowaniu w ogóle nie przeprowadza. Jak stanowi bowiem przepis art. 106 § 3 p.p.s.a, Sąd, po spełnieniu określonych warunków, może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające wyłącznie z dokumentów (nie ma zatem prawnej możliwości przesłuchiwania świadków). Z pewnością również nie można uznać za przesłankę ustawową wznowienia postępowania podnoszonej przez stronę konieczności ponownej weryfikacji tych dowodów, które znajdują się w aktach sprawy III SA/Wr 524/19, a których ocena została już przez Sąd dokonana w wydanym orzeczeniu. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. odrzucił skargę o wznowienie postępowania. O zwrocie wpisu Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.