III SA/Wr 26/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Strzebińczyk, , , po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym, skargi kasacyjnej T. i K. J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, z dnia 30 października 2007 r., sygn. akt III SA/Wr 26/07, w którym Sąd oddalił skargę T. i K. J., na decyzję Wojewody z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania, postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. W rozpoznawanej sprawie, wyrokiem z dnia 30 października 2007 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę T. i K. J. na decyzję Wojewody z dnia [...]., Nr [...] wydaną w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie meldunkowej. Na rozprawę bezpośrednio poprzedzającą wydanie tego wyroku stawił się osobiście jedynie skarżący K. J., który został pouczony o sposobie i terminie zaskarżenia zapadłego rozstrzygnięcia, między innymi zaś o tym, że ewentualna skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącym w dniu 3 grudnia 2007 r. (adnotacja na zwrotnym potwierdzeniu odbioru). W piśmie z dnia 29 listopada 2007 r. nadanym w Urzędzie Pocztowym w dniu 30 listopada 2007 r. (data stempla pocztowego), a więc jeszcze przed datą doręczenia skarżącym odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, a nadto sporządzonym i podpisanym osobiście przez T. i K. J., skarżący wywodzili, że "zostali pozbawieni bezstronnego rozpoznania sprawy, bowiem w wyroku nie uwzględniono uchylenia decyzji z dnia [...]. Nr [...] oraz nie wezwano na rozprawę strony przeciwnej". Zarządzeniem sędziego z dnia 3 grudnia 2007 r. skarżący zostali wezwani do oświadczenia, czy pismo datowane na dzień 29 listopada 2007 r. stanowi skargę na działalność Sądu, czy też skargę kasacyjną od zapadłego w sprawie wyroku z dnia 30 października 2007 r. W odpowiedzi na to wezwanie skarżący wskazali, że pismo z dnia 29 listopada 2007 r. stanowi "skargę kasacyjną w postępowaniu zakończonym wyrokiem z dnia 30 października 2007 r." Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: W myśl art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej w dalszych wywodach jako "p.p.s.a.", skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia Sygn. akt III SA/Wr 26/07 stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Skoro zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej liczy się dopiero od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem, to wniesienie skargi przed tym dniem – co miało miejsce w niniejszym przypadku – jest niedopuszczalne. Nadto, zgodnie z art. 175 § 1 tej samej ustawy, skarga winna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Fakt legitymowania się przez osobę, która podpisała skargę kasacyjną uprawnieniem do jej sporządzenia powinien być przy tym udokumentowany wraz ze złożeniem takiej skargi lub przed upływem terminu do jej wniesienia. Braku tego nie można uzupełnić, a skargi "sanować", natomiast stwierdzenie uchybienia w tym względzie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 178 p.p.s.a jako niedopuszczalnej (tak NSA w postanowieniu z dnia 8 września 2004 r., FSK 371/04, niepubl.). W niniejszej sprawie Sąd prawidłowo – na podstawie art. 140 p.p.s.a – pouczył K. J. obecnego przy ogłoszeniu wyroku o sposobie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej. Pomimo to skarżący, chociaż nie należą do kręgu podmiotów wskazanych w art. 175 p.p.s.a., sporządzili i wnieśli skargę kasacyjną samodzielnie. Uczynili to ponadto jeszcze przed datą doręczenia im odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, czym bezsprzecznie naruszyli – odpowiednio – przepisy art. 175 § 1 oraz 177 § 1 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu – na podstawie art. 178 w związku z art. 175 i art. 177 p.p.s.a. – zobowiązany był orzec, jak w sentencji.