III SA/Wr 260/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Jerzy Strzebinczyk po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2010 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi Wojewody D., na § [...] pkt [...] oraz § [...] pkt [...] załącznika do uchwały Rady Miejskiej w K. G., z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie nadania statutu Centrum Kultury w K. G., postanawia: umorzyć postępowanie. Pismem z dnia [...] r. Wojewoda D. wniósł skargę na opisany w osnowie niniejszego postanowienia fragment załącznika do uchwały Rady Miejskiej w K. G. Kolejnym pismem z dnia [...] r. strona skarżąca cofnęła wniesioną skargę, wobec powzięcia wiadomości, że na sesji w dniu [...] r. Rada Miejska w K. G. podjęła uchwałę Nr [...], mocą której zmieniono zaskarżony fragment załącznika do uchwały, w sposób zgodny ze stanowiskiem organu nadzoru. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej – skrótowo – "p.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność cofnięcia skargi uzależniona jest – według art. 60 zdanie 3 p.p.s.a. – od wyniku badania sprawy przez Sąd w przedmiocie dopuszczalności dokonania tej czynności procesowej. Niedopuszczalność cofnięcia skargi stwierdzana jest przy tym jedynie w przypadku ustalenia, że wniosek strony skarżącej zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zebranego w sprawie, cofnięcie skargi nie budzi – z tego punktu widzenia – żadnych wątpliwości, tym bardziej, że przyczynę dokonania tej czynności proceduralnej stanowiło ponowne rozpatrzenie sprawy przez Radę Miejską i uwzględnienie w całości zarzutów organu nadzoru sformułowanych w skardze. W konsekwencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi podlegało umorzeniu.