III SA/Wr 263/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sędziowie: Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska, Sędzia WSA Anetta Chołuj, Maciej Guziński (sprawozdawca), , Protokolant: Renata Pawlak, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 9 września 2010 r. sprawy ze skargi A w B. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości od 4,5% do 18% alkoholu. postanawia: I. odrzucić skargę. II. zwrócić stronie skrzącej kwotę 500 (pięćset) złotych, tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławczego we W. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza B. D. z dnia [...]r. Nr [...], stwierdzającą wygaśnięcie z dniem [...] r. zezwolenia Nr [...] z dnia [...] r., wydanego na rzecz "A", na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości od 4,5 % do 18 % alkoholu, z powodu nie uiszczenia w terminie opłaty za korzystanie z zezwolenia. Skargę na to rozstrzygnięcie strona skarżąca złożyła w dniu [...] r., zarzucając naruszenie; art. 57 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. zwanej dalej K.p.a.), przepisów art. 12 § 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm. zwanej dalej Ordynacja podatkowa), przepisów art. 115 Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm. zwanego dalej K.c.); przepisów art. 111 ust. 7 i art. 18 ust. 12 pkt 5 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. z 2007 r. Nr 70, poz. 473, ze zm.). Strona skarżąca wniosła jednocześnie o uchylenie zaskarżonej decyzji, umorzenie postępowania "organów administracji gminnej i odwoławczej" lub ewentualnie przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez SKO. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że dotychczasowe postępowanie "A" – w szczególności wywiązywanie się z obowiązków nałożonych na podmiot posiadający zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych do zawartości od 4,5 % do 18 % alkoholu – nie uzasadnia przedterminowego wygaśnięcia zezwolenia. Wskazano w uzasadnieniu, że postępowanie strony skarżącej – polegające na dokonaniu w dniu [...] r., czyli w pierwszym dniu następującym po dniu wolnym od pracy wpłaty opłaty, której termin przypadał na [...] r. – jest zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami, tj. art. 115 K.c., art. 57 § 4 K.p.a., a także art. 12 § 5 Ordynacji podatkowej. Jeżeli bowiem koniec terminu przypada na dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się najbliższy dzień powszedni. W uzasadnieniu skargi podniesiono również zarzuty co do niepełnego uzasadnienia decyzji Burmistrza B. D., jak również błędu w pouczeniu zawartym w decyzji organu pierwszej instancji. Strona skarżąca zwróciła także uwagę, że "jednorazowe naruszenie" zasady obrotu napojami alkoholowymi (następny dzień wpływu gotówki po dniu wolnym) nie powinno stanowić naruszenia zasad, skutkującego cofnięciem zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych, albowiem "jest to sprzeczne z ustalonymi zasadami i za takim rozwiązaniem opowiedział się także NSA". Wykładnia celowościowa i gramatyczna przepisów ustawy, nie prowadzi – zdaniem strony skarżącej – do tak dotkliwej i surowej sankcji w postaci cofnięcia zezwolenia na sprzedaż alkoholu, gdyż jest to sankcja nieadekwatna i niewspółmierna do czynu. W odpowiedzi na skargę organ drugiej instancji wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu odpowiedzi organ przypomniał niekwestionowane przez stronę skarżącą okoliczności faktyczne sprawy. Odnosząc się do zasadności złożonej skargi, organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. wskazało, że termin uiszczenia opłaty za zezwolenie na sprzedaż alkoholu, o którym mowa w ustawie o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, jest terminu prawa materialnego. Taki termin może być przedłużany, lub przywracany, gdy przewiduje to konkretna ustawa. Tymczasem ustawa o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi nie przewiduje prolongaty terminu do dokonania zapłaty opłaty za korzystanie z zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych. Natomiast do terminów prawa materialnego nie stosuje się przepisów rozdziału 10 działu I Kodeksu postępowania administracyjnego. W sprawie nie znajdują także zastosowania wskazane przez stronę skarżącą przepisy Ordynacji podatkowej i Kodeksu cywilnego. W dopowiedzi na skargę organ odniósł się także szczegółowo do pozostałych stwierdzeń zawartych w skardze, uznając je za nietrafne. Ustosunkowując się do zarzutu dotyczącego utrzymania w mocy decyzji organu pierwszej instancji, pomimo stwierdzenia licznych uchybień tej decyzji, a w szczególności uchybienia, polegającego na błędnym pouczeniu strony o przysługującym jej terminie na wniesienie odwołania, organ wskazał, że naruszenie to pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie, gdyż błędna informacja dotycząca terminu zaskarżenia decyzji nie spowodowała negatywnych dla strony skutków w postaci wniesienia odwołania po terminie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] r., wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych złożonej skargi, poprzez złożenie oryginału bądź odpisu potwierdzonego za zgodność z oryginałem pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi i wykazanie, że M. M. jest jedną z osób wymienionych w art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a."), jak również przedłożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej w postaci oryginału odpisu pełnego KRS bądź jego kopii poświadczonej za zgodność z oryginałem i wreszcie złożenie statutu "A", w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca to wezwanie, została doręczona w dniu [...] r. W odpowiedzi strona skarżąca przedłożyła pełnomocnictwo procesowe dla r. pr. B. C. do występowania w jej imieniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu, pełnomocnictwo notarialne dla pełnomocników "A", w tym dla M. M., statut strony skarżącej oraz poświadczony za zgodność z oryginałem odpis z KRS (stan na dzień [...] r.), aczkolwiek bez daty i miejsca tego poświadczenia. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, poprzez uiszczenie kwoty 500,00 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skarg. Natomiast kolejnym Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] r. skierowanym do profesjonalnego pełnomocnika strony skarżącej, ponownie wezwano do uzupełnienia braków formalnych złożonej skargi, poprzez złożenie: dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, w postaci oryginału pełnego KRS bądź jego odpisu poświadczonego za zgodność z oryginałem zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy o radcach prawnych; wypisu z aktu notarialnego potwierdzonego za zgodność z oryginałem zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy o radcach prawnych, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Niniejsza przesyłka została skutecznie doręczona profesjonalnemu pełnomocnikowi w dniu [...] r., który w załączeniu do swojego pisma przedłożył poświadczony za zgodność z oryginałem odpis z KRS (stan na dzień [...] r.) oraz wypis z aktu notarialnego, aczkolwiek ponownie niewłaściwie poświadczone, bez oznaczenia miejsca sporządzenia tegoż poświadczenia. Jednocześnie strona skarżąca uiściła wpis od skargi, dokonując wpłaty na rachunek bankowy Sądu kwoty 500,00 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni. Natomiast stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę, gdy w wyznaczonym przez przewodniczącego terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. W niniejszej sprawie - profesjonalnego pełnomocnika strony skarżącej - skutecznie wezwano do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej w postaci oryginału pełnego KRS bądź jego odpisu poświadczonego za zgodność z oryginałem zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy o radcach prawnych, a także właściwe poświadczonego wypisy aktu notarialnego, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Stosownie do treści art. 6 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz. U. z 2010 Nr 10, poz. 65) radca prawny ma prawo sporządzania poświadczeń odpisów dokumentów za zgodność z okazanym oryginałem w zakresie określonym odrębnymi przepisami. Poświadczenie to powinno jednak zawierać podpis radcy prawnego, datę i oznaczenie miejsca jego sporządzenia, na żądanie – również godzinę dokonania czynności. Jeżeli natomiast dokument zawiera cechy szczególne (dopiski, poprawki lub uszkodzenia) radca prawny stwierdza to w poświadczeniu. Tymczasem w sprawie, choć przesyłka zawierająca szczegółowe wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi została skutecznie doręczona profesjonalnemu pełnomocnikowi w dniu [...] r., to pełnomocnik ten, choć wprawdzie w terminie do uzupełnienia braków formalnych skargi przedłożył poświadczony za zgodność z oryginałem odpis z KRS (stan na dzień [...] r.) i poświadczony za zgodność z oryginałem odpis aktu notarialnego, to jednak odpisy te – wbrew treści art. 6 ustawy o radcach prawnych – nie zawierały oznaczenia miejsca sporządzenia poświadczenia. W tym stanie rzeczy, bezspornym jest, że nie można przyjąć, aby braki formalne skargi zostały uzupełnione, dlatego też na podstawie wyżej powołanych przepisów, Wojewódzki Sąd Administracyjny, orzekł jak w sentencji. Rozstrzygnięcie zawarte w punkcie II orzeczenia, znajduje swoje oparcie w przepisie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.