III SA/Wr 266/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Guziński (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Strzebinczyk Sędzia WSA Marcin Miemiec Protokolant starszy sekretarz sądowy Monika Tarasiewicz po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 4 grudnia 2014 r., w sprawie ze skargi G. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy, wniosku G. S. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 11 września 2014 r., sygn. akt III SA/Wr 266/14, postanawia: I. umorzyć postępowanie z wniosku skarżącego o uzupełnienie wyroku; II. przyznać adwokatowi D. H. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 295,20 zł. (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) z VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wyrokiem z dnia [...] września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę skarżącego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2014 r. Nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawo jazdy. Pismem z dnia [...] października 2014 r. skarżący złożył wniosek o uzupełnienie wyroku. Na rozprawie, która odbyła się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu w dniu 4 grudnia 2014 r. pełnomocnik skarżącego cofnął wniosek o uzupełnienie wyroku i wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze. zm., zwanej dalej p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Przepis ten znajduje odpowiednie zastosowanie do wniosku, w tym wniosku o uzupełnienie wyroku (art. 64 § 3 p.p.s.a.). Cofnięcie skargi (a więc i wniosku) wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi (wniosku) za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zebranego w sprawie, cofnięcie skargi nie budzi - z tego punktu widzenia – żadnych wątpliwości Sądu. Wobec zatem faktu, że cofnięcie wniosku o uzupełnienie wyroku nastąpiło skutecznie, postępowanie należało umorzyć na mocy art. 60 p.p.s.a. w zw. z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a., o czym orzeczono w pkt I sentencji. Orzeczenie o kosztach znalazło wyraz w pkt II sentencji.