III SA/Wr 267/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Bogumiła Kalinowska po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2011 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi Wojewody D., na rozdział [...] uchwały Rady Miejskiej w L. z dnia [...] r., Nr [...], w przedmiocie określenia trybu, sposobu powoływania i odwoływania członków [...] oraz szczegółowych warunków jego funkcjonowania, postanawia: umorzyć postępowanie. Pismem z dnia [...]r. Wojewoda D. złożył skargę na opisane w sentencji niniejszego postanowienia fragmenty uchwały Rady Miejskiej w L. W dniu [...] r. Rada Miejska w L. podjęła uchwałę nr [...], mocą której uchylono kwestionowane przez Wojewodę postanowienia uchwały z dnia [...] r. W związku z tym, że Gmina uwzględniła zarzuty zawarte w skardze Wojewody, organ nadzoru, pismem z dnia [...] r., cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi jest – zgodnie z dyspozycją art. 60 zdanie 3 p.p.s.a. – uzależniona od wyniku badania przez Sąd dopuszczalności cofnięcia skargi. Niedopuszczalność cofnięcia skargi stwierdzana jest jednak tylko w przypadku ustalenia, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zebranego w niniejszej sprawie czynność procesowa strony skarżącej – z tego punktu widzenia – nie budzi żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. W konsekwencji, na podstawie powołanego na wstępie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu.