III SA/Wr 278/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Strzebinczyk po rozpoznaniu w dniu 3 stycznia 2013 r., na posiedzeniu niejawnym, w sprawie ze skargi A Sp. z o.o. w B.W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w związku z eksploatacją automatu poza kasynem gry, wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] r. Spółka wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. opisaną w osnowie niniejszego postanowienia. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Na uzasadnienie tego żądania wskazano, że wobec podniesionych w skardze zarzutów przeciwko zaskarżonej decyzji, charakteru sprawy oraz wysokości wymierzonej kary zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Strona skarżąca spółka podniosła ponadto, iż za zasadnością wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji przemawia również jej sytuacja ekonomiczna, fakt zatrzymania urządzenia a także przedstawione przez nią argumenty dotyczące rozważenia celowości zawieszenia postępowania z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jednolity tekst: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej – w skrócie – "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd na wniosek strony może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja administracyjne korzysta z domniemania zgodności z prawem i podlega wykonaniu. Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonym między inymi w postanowieniu NSA z dnia 20 grudnia 2004 r. (GZ 138/ 2004), podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji – stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. – jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taki uszczerbek (majątkowy lub niemajątkowy), który nie będzie mógł być wyrównany przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który – wskutek swych właściwości – nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. W ocenie Sądu, wniosek strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie, w świetle przywołanych kryteriów. Wedle treści art. 61 § 3 p.p.s.a., kwestia zawieszenia postępowania nie jest przesłanką prawną do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Ponadto, podniesiony przez skarżącą spółkę fakt zatrzymania urządzenia, również nie może być poczytany za powodujący trudne do odwrócenia skutki i tym samym stanowić uzasadnienie dla zastosowania instytucji ochrony tymczasowej. W szczególności wskazać jednak należy, że skarżąca spółka nie udokumentowała w żaden sposób swojej aktualnej sytuacji majątkowej i ewentualnego wpływu na nią wykonania zaskarżonej decyzji. W aktach sprawy znajdują się co prawda kopie dokumentów finansowych, przedstawione przez stronę skarżącą w związku ze złożonym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy (Sąd – rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji – informacje te wziął pod rozwagę), jednak nie mogły one stanowić podstawy do wstrzymania wykonania zakwestionowanej decyzji. Z przedłożonej dokumentacji (rachunki zysków i strat) za marzec, kwiecień i maj 2012 r., wynika, że spółka, w podanym okresie, mimo powoływania się na problemy finansowe i poniesione straty, uzyskiwała jednak sukcesywne przychody, w wysokości około [...] złotych miesięcznie. Załączone wyciągi bankowe obrazują zaś jedynie operacje finansowe w poszczególnych dniach, lecz nie w dłuższym okresie. Tymczasem w orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, iż do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający wywód strony. Uzasadnienie takie powinno się bowiem odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej. Natomiast brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. post. NSA z 30 listopada 2004 r. GZ 120/04, post. NSA z dnia 18 maja 2004 r. FZ 65/04). Brak skonkretyzowania potencjalnego niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub wywołania trudnych do odwrócenia skutków, zagrażających stronie skarżącej w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji, uniemożliwił pozytywne rozstrzygnięcie wniosku. Mając na uwadze wskazane okoliczności, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. postanowił jak w sentencji.