III SA/Wr 288/07

Wiesław Jakubiec – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. F. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia[...] Nr [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej postanawia: przyznać prawo pomocy w części dotyczącej ustanowienia radcy prawnego. W piśmie z dnia 22 lutego 2008 r. skarżąca wystąpiła o "przyznanie jej pełnomocnika będącego radcą prawnym w celu sporządzenia skargi kasacyjnej" wskazując w uzasadnieniu, iż utrzymuje się ze świadczenia emerytalnego w wysokości 898, 10 zł, a "systematycznie od 20 lat musi pobierać leki na choroby układu krążenia i laryngologiczne". Dodała, iż jest osobą samotną i przebywa w mieszkaniu użyczonym jej na okres nieobecności właściciela. We wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonym w dniu 17 marca 2008 r. na urzędowym formularzu skarżąca powtórzyła wcześniejszą argumentację nadto dodając, iż jej wydatki związane z utrzymaniem mieszkania kształtują się następująco: opłata za energie elektryczną- ok. 60 zł; za gaz- ok. 150 zł; za wodę- 50 zł; koszt opału- 430 zł; koszt leków (tylko na nadciśnienie)- ok. 100 zł. Prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym - zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)). Mając na uwadze obecny etap postępowania i uwzględniając sytuację materialną skarżącej uznać należy, iż zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z przedstawionych we wniosku okoliczności wynika bowiem, że poniesienie przez nią kosztu wynagrodzenia zawodowego pełnomocnika mogłoby pozbawić ją środków na zaspokojenie podstawowych potrzeb. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 u.p.s.a, orzekł jak w sentencji.