III SA/Wr 288/18
PostanowienieWSA we Wrocławiu2018-07-18
Skład orzekający: Anna Moskała
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ pierwszej instancji, który wydał postanowienie, może zostać dopuszczony do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym w charakterze uczestnika na prawach strony, gdy przedmiotem kontroli jest postanowienie organu odwoławczego uchylające postanowienie organu pierwszej instancji?Ratio decidendi
Organ pierwszej instancji, który wydał postanowienie, nie może uzyskać statusu uczestnika postępowania sądowoadministracyjnego na prawach strony, gdy przedmiotem kontroli jest postanowienie organu odwoławczego uchylające jego rozstrzygnięcie. Dopuszczenie organu do takiego udziału nadawałoby mu dwojakie uprawnienia: władcze w zakresie rozstrzygania i uprawnienia strony podważającej rozstrzygnięcie, co jest sprzeczne z naturą postępowania administracyjnego i sądowoadministracyjnego.Stan faktyczny
Starosta J. odmówił firmie "A" wynagrodzenia za dozór pojazdu usuniętego z drogi. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. uchyliło to postanowienie i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. Prokurator Rejonowy w J. wniósł skargę na postanowienie SKO. Starosta J. wniósł o dopuszczenie go do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania sądowoadministracyjnego, wskazując na istotny interes publiczny. Sąd odmówił dopuszczenia Starosty J. do udziału w sprawie.Rozstrzygnięcie
Odmówiono dopuszczenia Starosty J. do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wrocław, dnia 18 lipca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Anna Moskała po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] grudnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia w przedmiocie odmowy przyznania wynagrodzenia za dozór pojazdu usuniętego i zwrot kosztów związanych z przechowywaniem pojazdu. postanawia: odmówić dopuszczenia Starosty J. do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania.
Postanowieniem z dnia [...] października 2017 r. Starosta J. "odmówił przyznania firmie "A" ul. M., [...] J., wynagrodzenia za dozór pojazdu usuniętego z drogi i zwrot kosztów dozoru związanych z przechowaniem przez niego pojazdu marki Fiat 126 p o numerze rejestracyjnym [...]".
Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2017 r,. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. uchyliło zaskarżone postanowienie w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
Pismem z dnia [...] kwietnia 2018 r. Prokurator Rejonowy w J. wniósł skargę na ww. postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławcze w L..
Pismem z dnia [...] maja 2018 r. Starosta J. wniósł o dopuszczenie go do udziału w sprawie. W uzasadnieniu wskazał, że "udział Starosty w sprawie będącej przedmiotem skargi związany jest z istotnym interesem publicznym, reprezentowanym przed Sądem przez Prokuratora Rejonowego, stąd prośba o dopuszczenie go do prowadzenia postępowania w charakterze uczestnika".
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Zgodnie z brzmieniem art. 33 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U z 2017 poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." osoba, która brała udział w postepowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem postępowania na prawach strony. Udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego (...) (§ 2).
Przedmiotem sporu w sprawie, do której Starosta J. wnioskuje o dopuszczenie w charakterze uczestnika jest "uchylenie przez SKO w L. postanowienia Starosty J. (będącego organem I instancji) w sprawie odmowy przyznania wynagrodzenia za dozór pojazdu usuniętego i zwrot kosztów związanych z przechowywaniem pojazdu.
Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 19 maja 2003 r., sygn. akt OPS 1/03, organ jednostki samorządu terytorialnego właściwy do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej, niezależnie od tego, czy nastąpiło to na mocy ustawy, czy też w drodze porozumienia, nie ma możliwości dochodzenia interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego, czy sądowoadministracyjnego. W takiej bowiem sytuacji, jednostka samorządu terytorialnego nie ma legitymacji procesowej strony w tym postępowaniu, nie jest również podmiotem uprawnionym do zaskarżania decyzji administracyjnych do Naczelnego Sądu Administracyjnego, ani też legitymowanym do wystąpienia z powództwem do sądu powszechnego.
Także w postanowieniu z dnia 10 czerwca 2009 r., sygn. akt I SA/Sz 181/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie stwierdził, że organ I instancji nie może uczestniczyć w postępowaniu sadowoadministracyjnym w charakterze uczestnika postępowania.
Nadto, w wyroku z dnia 29 października 2009 r., sygn. akt K 32/08 (OTK-A 2009, Nr 9, poz. 139), wypowiedział się Trybunał Konstytucyjny, który stwierdził, że art. 33 § 1 i § 2 p.p.s.a. w zakresie, w jakim pozbawia prawa do udziału na prawach strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym gminę, której wójt (burmistrz, prezydent) wydał jako organ podatkowy I instancji decyzję podatkową, a podatek stanowi dochód tej gminy, w sytuacji, gdy przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego jest decyzja organu odwoławczego w sprawie tego podatku, jest zgodny z art. 165 ust. 1 i ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Trybunał wskazał, że organy samorządu terytorialnego, które wydają decyzje wobec obywatela, mają stać na straży prawa, a w procesie kontroli instancyjnej i sądowoadministracyjnej tych decyzji nie zachodzi potrzeba umożliwienia jednostkom samorządu terytorialnego artykułowania swoich interesów.
Dodatkowo należy nadmienić, że w sytuacji w której ustawa wymaga uzasadnienia decyzji administracyjnych, organ I instancji ma możliwość wyczerpującego przedstawienia swoich racji w uzasadnieniu rozstrzygnięcia. Uzasadnienie to brane jest pod uwagę przez organ odwoławczy, a w razie uruchomienia postępowania sądowoadministracyjnego, także przez sądy administracyjne. Tym samym Starosta J. jako organ I instancji miał możliwość wyrażenia swojego stanowiska w sprawie, co też uczynił wydając rozstrzygnięcie jako organ I instancji przedstawiając szczegółowo swoją argumentacje w jego uzasadnieniu.
Uwzględniając powyższe i przywołane orzecznictwo, w ocenie Sądu, Starosta J. jako organ I instancji, nie może uzyskać statusu uczestnika na prawach strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, gdyż przedmiotem kontroli jest akt wydawany wskutek odwołania wniesionego właśnie od jego rozstrzygnięcia jako rozstrzygnięcia organu I instancji. Dopuszczenie więc możliwości popierania skargi przez organ administracji publicznej, który wydał w sprawie rozstrzygnięcie, nadawałoby temu organowi dwojakie uprawnienia: uprawnienia władcze w zakresie rozstrzygania i uprawnienia strony, która poprzez skargę podważa także rozstrzygnięcie. Możliwości występowania organu I instancji w takiej podwójnej roli nie przewidują ani przepisy ogólnego postępowania administracyjnego, ani przepisy postępowania podatkowego, inna jest bowiem rola procesowa organu, a inna strony.
W tej sytuacji, sąd nie uwzględnił wniosku Starosty J. o dopuszczenie do udziału w postępowaniu i - na podstawie art. 33 § 2 p.p.s.a. - orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło