III SA/Wr 293/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA – Anna Moskała po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. P. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego OZ w L. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej postanawia: I. podjąć z urzędu postępowanie zawieszone postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 czerwca 2004 r. (sygn. akt 3 II SA/Wr 939/02); II. umorzyć postępowanie. Pismem z dnia [...] B. P. wniósł skargę na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego OZ w L. z dnia [...] (nr [...]). W dniu [...] skarżący zmarł. W konsekwencji – wobec potrzeby ustalenia prawidłowego kręgu następców prawnych zmarłego B. P., postanowieniem z 4 czerwca 2004 r. (sygn. akt 3 II SA/Wr 939/02) zawieszono postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu. Pismem z dnia 13 lutego 2006 r. zwrócono się do E. P. – żony skarżącego, z prośbą o udzielenie w terminie 14 dni od daty doręczenia tego pisma informacji, czy zgłasza swój udział w postępowaniu przez Sądem w charakterze uczestnika, ewentualnie o podanie informacji, czy zmarły B. P. pozostawił osoby uprawnione do występowania w sprawie w charakterze uczestników postępowania. Pismo to doręczono w dniu 17 lutego 2006 r. dorosłemu domownikowi – D. P., synowi E. P. Do dnia dzisiejszego nie zgłosili swojego udziału w sprawie żadni następcy prawni zmarłego skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Zauważyć należy, że bezprzedmiotowość postępowania oznacza brak któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, wobec czego nie możliwe jest rozstrzygnięcie sprawy co do istoty (por. B. Adamiak, J. Borkowski Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Warszawa 2000, s. 428). W niniejszej sprawie w dniu [...] zmarł skarżący. Do dnia dzisiejszego nie zgłosili się i nie zostali wskazani następcy prawni zmarłej strony, a zatem postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe i dlatego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a należało je umorzyć.