III SA/Wr 297/06
PostanowienieWSA we Wrocławiu2006-11-03
Skład orzekający: Sędzia NSA Józef Kremis
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na postanowienie odmawiające wyznaczenia terminu do załatwienia sprawy, wydane w trybie zażaleniowym na bezczynność organu pierwszej instancji, jest dopuszczalna do rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny?Ratio decidendi
Skarga na postanowienie organu odmawiające wyznaczenia terminu do załatwienia sprawy, wydane w trybie zażaleniowym, nie jest dopuszczalna do rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. Postanowienie to nie kończy postępowania ani nie rozstrzyga sprawy administracyjnej co do jej istoty, a przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują możliwości zaskarżenia tego rodzaju postanowienia. W związku z tym, skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.Stan faktyczny
Strona skarżąca złożyła wniosek o wszczęcie postępowania administracyjnego w sprawie uwolnienia i doprowadzenia do przejezdności drogi. Po braku rozpoznania wniosku, strona wniosła zażalenie na bezczynność organu pierwszej instancji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło wyznaczenia terminu do załatwienia sprawy, uznając, że nie jest to sprawa administracyjna wymagająca wydania decyzji. Strona skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, domagając się uchylenia postanowienia SKO i wyznaczenia terminu organowi pierwszej instancji.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Józef Kremis po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. i J. K., G., D. i H. K. oraz P. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 1 grudnia 2005 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wyznaczenia terminu do załatwienia sprawy postanawia: odrzucić skargę.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia 1 grudnia 2005 r., na podstawie art. 37 i art. 134 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 88, poz. 1071 ze zm.), po rozpoznaniu zażalenia M. i J. K., odmówiło wyznaczenia terminu do załatwienia sprawy.
W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że pismem z dnia 8 października 2005 r. M. i J. K. wnieśli zażalenie na bezczynność Burmistrza D. W treści pisma podnieśli oni, że w dniu 2 lipca 2004 r. złożyli wniosek o wszczęcie postępowania administracyjnego w sprawie uwolnienia i doprowadzenia do przejezdności drogi usytuowanej pomiędzy ogródkami przydomowymi przy ul. B. C. w D., jednakże do dnia dzisiejszego nie rozpoznano ich sprawy zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego.
Odmawiając uwzględnienia tego zażalenia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wskazało, że zgodnie z art. 104 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego organ administracji załatwia sprawę przez wydanie decyzji, chyba że przepisy kodeksu stanowią inaczej. Decyzje rozstrzygają sprawę co do jej istoty w całości lub w części albo w inny sposób kończą sprawę w danej instancji, o czym stanowi art. 104 § 2 ustawy. Jednakże z dokonanej przez organ analizy przepisów prawa wynika, że do tej kategorii spraw nie należy wniosek M. i J. K. o uwolnienie i doprowadzenie do przejezdności drogi. Przepisy prawa materialnego nie przewidują w tym przypadku wydania decyzji administracyjnej, co oznacza że nie jest to sprawa administracyjna w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, a tym samym nie można przyjąć, że organ pierwszej instancji dopuścił się bezczynności. M. i J. K., G., D. i H. K. oraz P. S. pismem z dnia 21 grudnia 2005 r. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w której domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia, wnieśli również o wyznaczenie Burmistrzowi D. terminu do załatwienia sprawy. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola
działalności administracyjnej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygające sprawę co do istoty.
Zaskarżone postanowienie nie kończy postępowania ani też nie rozstrzyga sprawy administracyjnej co do jej istoty.
Na postanowienie organu administracji odmawiające wyznaczenia terminu do załatwienia sprawy nie służy zażalenie w trybie art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Rozpoznanie bowiem zażalenia, o którym mowa w art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, następuje w drodze czynności nadzorczej, która - jeśli nawet została ujęta w formę postanowienia bądź też decyzji - nie może być zaskarżona do wojewódzkiego sądu administracyjnego, ponieważ art. 3 § 2 ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wymienia tego rodzaju przedmiotów zaskarżenia. Wyczerpanie przez stronę trybu zażaleniowego określonego w art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego warunkuje wprawdzie wniesienie skargi na bezczynność, ale na bezczynność organu pierwszej instancji, a nie organu wyższego stopnia, do którego wniesiono zażalenie [por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 stycznia 2001 r., IV SAB 177/00 (niepubl.).
W konsekwencji przyjąć należy, że skarga jako niedopuszczalna, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 w związku z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podlegała odrzuceniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło