III SA/Wr 297/08

Wiesław Jakubiec – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W.S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami postanawia: przyznać prawo pomocy w części dotyczącej zwolnienia z wpisu sądowego od skargi. W odpowiedzi na wezwanie o uzupełnienie braku skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w wysokości 200 zł, skarżący wystąpił o zwolnienie go z tej opłaty wskazując w uzasadnieniu, iż samotnie prowadzi gospodarstwo domowe, ponosi koszt wynajmu mieszkania, nie posiada jakichkolwiek środków na koncie bankowym ani majątku. Dodał, iż w związku z powyższą sytuacją udzielono mu już pomocy prawnej przed tut. Sądem [...] i od tamtej chwili jego sytuacja materialna się nie zmieniła. We wniosku złożonym w dniu 4 czerwca 2008 r. na urzędowym formularzu skarżący oświadczył, iż ma orzeczoną całkowitą niezdolność do pracy do dnia 30.09.2009 r., na lekarstw wydaje ok. 150 zł, a koszty wynajmu mieszkania i opłat związanych z jego utrzymaniem wynoszą ok. 400 zł. Dodał, iż jedynym jego źródłem dochodu jest świadczenie rentowe w wysokości 940, 10 zł netto. Prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym - zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)). Uwzględniając sytuację materialną skarżącego uznać należy, iż zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z przedstawionych we wniosku okoliczności, znajdujących potwierdzenie w złożonych dokumentach, wynika bowiem, że poniesienie przez niego kosztów sądowych mogłoby pozbawić go środków na zaspokojenie podstawowych potrzeb. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 u.p.s.a, orzekł jak w sentencji.