III SA/Wr 297/16

Wrocław dnia 30 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Katarzyna Borońska po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. O. O. (dalej jako: "skarżący") zawarł w skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu podał, że jest pastorem opiekującym się społecznościami wiernych we W., K. i w K. Odebranie mu możliwości prowadzenia pojazdu w tej sytuacji naraziłoby go na nieodwracalne skutki i znaczną szkodę. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity z 2012 r., Dz. U. poz. 270, ze zm., dalej jako p.p.s.a.) wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Zgodnie jednak z § 3 tego przepisu, sąd może wstrzymać wykonanie takiej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przez sformułowanie "znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków" należy rozumieć taką sytuację, w której szkoda nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia ani nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do jej stanu pierwotnego. W szczególności trudnym do odwrócenia skutkiem będzie utrata rzeczy, która ze względu na swoje właściwości nie może być zastąpiona, bądź konieczność ogłoszenia upadłości przedsiębiorstwa połączonej z likwidacją jego majątku. W postępowaniu o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracji, ciężar dowodu spoczywa zawsze na wnioskodawcy. Nie wystarczy zatem ogólny wywód strony. Jej twierdzenia powinny wyjaśniać na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a także znajdować potwierdzenie w dokumentach źródłowych dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej. Niezałączenie do wniosku tych dokumentów nie stanowi jednak braków formalnych pisma lecz przesądza o braku podstaw do jego uwzględnienia, wobec jednoznacznej treści art. 61 § 3 w zw. z § 1 p.p.s.a. W niniejszej sprawie skarżący nie wykazał aby groziło mu niebezpieczeństwo powstania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Jego argumentacja ma bowiem charakter ogólny, uniemożliwiający weryfikację wniosku co do zasadności. Co więcej powoływanie się na dolegliwość zatrzymania prawa nie zasługuje na uwzględnienie z racji tego, że jest to po pierwsze zwykłe następstwo zastosowanego środka prawnego, a po wtóre, skarżący nie przedstawił żadnych powodów dla których nie mógł by, przy realizacji swoich zadań, korzystać z pomocy osób trzecich i komunikacji publicznej. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a, Sąd orzekł jak na wstępie.