III SA/Wr 3/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Maciej Guziński po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody na uchwałę Rady Gminy w W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie powiadomienia Skarbnika Gminy W. o obowiązku przedłożenia oświadczenia lustracyjnego postanawia: umorzyć postępowanie. Pismem z dnia [...] Wojewoda złożył skargę na wskazaną w sentencji postanowienia uchwałę. W odpowiedzi na skargę Gmina wniosła o umorzenie postępowania z uwagi na podjęcie przez Radę Gminy w dniu [...] uchwały nr [...], którą zmieniono zaskarżoną uchwałę, usuwając w ten sposób wskazane w skardze Wojewody naruszenia prawa. W związku z tym, że Gmina uwzględniła zarzuty zawarte w skardze Wojewody i zmieniła zaskarżoną uchwałę, Wojewoda cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi jest – zgodnie z dyspozycją art. 60 zdanie 3 p.p.s.a.– uzależniona od wyniku badania sprawy przez Sąd w przedmiocie niedopuszczalności cofnięcia skargi. Natomiast niedopuszczalność wniosku o cofnięcie skargi stwierdzana jest w przypadku ustalenia, że przedmiotowy wniosek strony skarżącej zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zebranego w sprawie czynność procesowa strony skarżącej – z tego punktu widzenia – nie budzi żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. W konsekwencji, na podstawie powołanego na wstępie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu. Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji.