III SA/Wr 3/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Borońska po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale III zażalenia organu na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 7 maja 2025 r., sygn. akt III SA/Wr 3/25 wydane w przedmiocie zasądzenia kosztów postępowania zawarte w pkt II wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 7 maja 2025 r., sygn. akt III SA/Wr 3/25 w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we Wrocławiu z dnia 30 października 2024 r. nr 9001-2024-000561 w przedmiocie odmowy przyznania płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami (ONW) postanawia: I. uchylić postanowienie zawarte w pkt. II wyroku z dnia 7 maja 2025 r. sygn. akt III SA/Wr 3/25. II. zasądzić od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we Wrocławiu na rzecz strony skarżącej kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu po rozpoznaniu skargi A.K. (dalej: strona skarżąca, skarżący) na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we Wrocławiu (dalej: organ, Dyrektor, organ II instancji) z dnia 30 października 2024 r. nr 9001-2024-000561 wydał w dniu 7 maja 2025 r. wyrok uchylający zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we Wrocławiu z dnia 5 lipca 2024 r. nr 0008-2024-008520. W punkcie II sentencji wyroku Sąd zasadził od organu na rzecz skarżącego kwotę 697 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Od postanowienia o kosztach sądowych organ w ustawowym terminie wniósł zażalenie z dnia 2 lipca 2025 r. zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 200 p.p.s.a., w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a., w związku z § 14 ust.1 pkt 1 lit c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023r. poz. 1935 z późn.zm.) poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i obciążenie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we Wrocławiu kosztami postępowania w kwocie 697 zł, podczas gdy w sprawie zastosowanie mógł znaleźć wyłącznie przepis art. 205 § 1 p.p.s.a. Pełnomocnik skarżącego wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez zasądzenie od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we Wrocławiu na rzecz strony skarżącej kwoty 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu zażalenia organ podkreślił, że Dyrektor nie wnosi skargi kasacyjnej od wyroku, a jedynie zażalenie na postanowienie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 9) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz.U. 2024 r. poz. 935 ze zm.) – dalej: p.p.s.a., na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego, którego przedmiotem jest zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej, przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Jak stanowi art. 195 § 1 p.p.s.a. akta sprawy wraz z zażaleniem wojewódzki sąd administracyjny przedstawia Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu po doręczeniu zażalenia pozostałym stronom. Odpowiedź na zażalenie może być wniesiona wprost do Naczelnego Sądu Administracyjnego w terminie siedmiu dni od doręczenia zażalenia. Jednak w myśl art. 195 §2 p.p.s.a. jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych. Po zapoznaniu się z zażaleniem złożonym przez Dyrektora w niniejszej sprawie, Sąd stwierdza, że jest ono oczywiście uzasadnione z powodów wskazanych poniżej i należy uchylić postanowienie w przedmiocie wysokości zasądzonej od organu na rzecz strony skarżącej kwoty tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zgodnie z art. 199 p.p.s.a., strony ponoszą koszty postępowania związane z udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. W myśl art. 200 p.p.s.a., w przypadku uwzględnienia skargi przez Sąd I instancji, skarżącemu przysługuje od organu, który wydał zaskarżony aktu lub decyzję, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Jak stanowi art. 205 § 1 i § 3 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem lub radcą prawnym, zalicza się poniesione przez stronę koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub pełnomocnika oraz równowartość zarobku lub dochodu utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie. Przysługujące stronie należności z tytułu kosztów przejazdów oraz utraconego zarobku lub dochodu ustala się i wypłaca według zasad określonych w przepisach działu 2 tytułu III ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1144, 1532 i 1860) – dalej ustawa o kosztach sądowych. Zgodnie z art. 85 ust. 4 w zw. z art. 91 ustawy o kosztach sądowych strona wnosząca o zwrot powinna należycie wykazać wysokość poniesionych kosztów. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, należy wskazać, że skarżący złożył skargę i działał w postępowaniu przed sądem osobiście. W skardze strona skarżąca wniosła o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania. Strona skarżąca uiściła kwotę 200 zł tytułem wpisu od skargi, jednak w toku postępowania sądowego nie wykazał innych poniesionych przez siebie kosztów, o których mowa w art. 205 §1 p.p.s.a. Mając na uwadze, że skarżący nie był w toku postępowania sądowego reprezentowany przez adwokata lub radcę prawnego, w sprawie nie miał zastosowania art. 205 §2 p.p.s.a, jak również przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1964 ze zm.) i rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1935 ze zm.). Tym samym, stronie skarżącej należał się wyłącznie zwrot kosztów z tytułu uiszczonego wpisu od skargi w wysokości 200 zł. Wobec powyższego, Sąd uznając wniesione w sprawie zażalenia za oczywiście uzasadnione, na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a uchylił postanowienie zawarte w pkt. II wyroku z dnia 7 maja 2025 r. sygn. akt III SA/Wr 3/25 w przedmiocie przyznania stronie skarżącej kwoty tytułem zwrotu kosztów postępowania (pkt I sentencji postanowienia) oraz zasądził od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we Wrocławiu na rzecz strony skarżącej kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania (pkt II sentencji postanowienia).