III SA/Wr 303/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA – Józef Kremis po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2007 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. L. na orzeczenie komisji lekarskiej Instytutu Medycyny Pracy w Ł. z dnia 6 czerwca 2007 r. nr [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 18 czerwca 2007 r. D. L. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na opisane w osnowie niniejszego postanowienia orzeczenie komisji lekarskiej Instytutu Medycyny Pracy w Ł. z dnia 6 czerwca 2007 r. W uzasadnieniu wskazała, że orzeczenie komisji jest dla niej krzywdzące, albowiem nie daje podstaw do stwierdzenia u niej występowania choroby zawodowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a.", Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Właściwość zaś sądów administracyjnych określa art. 3 powołanej ustawy. Wymienia on katalog działań administracji publicznej, które mogą stanowić przedmiot zaskarżenia do sądu. D. L. wniosła skargę, określając jej przedmiot jako orzeczenie komisji lekarskiej Instytutu Medycyny Pracy w Ł. Orzeczenia komisji lekarskich nie znajdują się w katalogu podstaw do wniesienia skargi, wymienionych we wspomnianym art. 3 p.p.s.a, a zatem skargę, jako nienależącą do właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, należało odrzucić. Godzi się w tym miejscu jednak podkreślić, że w przypadku wyczerpania toku instancji w postępowaniu administracyjnym przed organami sanitarnymi i ewentualnego zaskarżenia do sądu decyzji ostatecznej, orzeczenie lekarskie w przedmiocie braku podstaw do choroby zawodowej, podlegać będzie w postępowaniu sądowoadministracyjnym, kontroli sądu rozpoznającego sprawę. Wobec powyższych ustaleń, skargę należało, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. odrzucić co znalazło swój wyraz w sentencji orzeczenia.