III SA/Wr 321/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Magdalena Jankowska - Szostak po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2011 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi Wojewody D., na § 7 ust. 2, § 8 ust. 2 zdanie drugie, § 11, § 35 ust. 3 i 4, § 38 ust. 5, § 40, § 42 ust. 2 załącznika do uchwały Rady Powiatu K., z dnia [...] r., Nr [...], w przedmiocie przyjęcia Statutu Powiatu K., postanawia: umorzyć postępowanie. Pismem z dnia [...] r. Wojewoda D. złożył skargę na opisane w sentencji niniejszego postanowienia fragmenty załącznika do uchwały Rady Powiatu K. z dnia [...] r. (nr [...]). W dniu [...] r. Rada Powiatu K. podjęła uchwałę nr [...], mocą której zmieniono zaskarżone zapisy załącznika do uchwały z dnia [...] r. W związku z tym, że Powiat uwzględnił zarzuty zawarte w skardze Wojewody, organ nadzoru, pismem z dnia [...] r., cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi jest – zgodnie z dyspozycją art. 60 zdanie 3 p.p.s.a. – uzależniona od wyniku badania przez Sąd dopuszczalności cofnięcia skargi. Niedopuszczalność cofnięcia skargi stwierdzana jest jednak tylko w przypadku ustalenia, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zebranego w niniejszej sprawie czynność procesowa strony skarżącej – z tego punktu widzenia – nie budzi żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. W konsekwencji, na podstawie powołanego na wstępie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu.