III SA/Wr 325/18

PostanowienieWSA we Wrocławiu2018-10-09

Skład orzekający: Maciej Guziński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona przez członka stowarzyszenia, który nie jest jego pracownikiem, może zostać uznana za skuteczną, jeśli nie została podpisana przez uprawniony podmiot?
Ratio decidendi
Sąd odrzucił skargę, ponieważ strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych w wyznaczonym terminie, tj. nie podpisała skargi zgodnie z zasadami reprezentacji. Pełnomocnik strony, będący członkiem stowarzyszenia, nie spełniał wymogów art. 35 PPSA, który dopuszcza reprezentację przez pracownika, a nie członka stowarzyszenia. Doręczenie wezwania do uzupełnienia braków uznano za skuteczne na podstawie art. 73 § 4 PPSA, mimo nieodebrania przesyłki przez adresata.
Stan faktyczny
Stowarzyszenie "A" wniosło skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Sąd wezwał stronę do usunięcia braków formalnych, w tym do złożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentacji. Pełnomocnik stowarzyszenia, będący jego członkiem, nie wykazał, że spełnia wymogi art. 35 PPSA. Sąd pouczył stronę, że członek stowarzyszenia nie może być jego pełnomocnikiem, a jedynie pracownik. Wobec niepodpisania skargi przez uprawniony podmiot i nieuzupełnienia braków formalnych, sąd odrzucił skargę.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Maciej Guziński po rozpoznaniu w dniu 9 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2018 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia, postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] czerwca 2018 r. Stowarzyszenie "A" w K. (dalej jako: "strona skarżąca", "Stowarzyszenie") reprezentowane przez T. D. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Wrocławiu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 10 lipca 2018 r. wezwano Stowarzyszenie do usunięcia braków formalnych skargi - w terminie 7 siedmiu dni od daty doręczenia wezwania - poprzez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (odpis KRS), pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na wezwanie Sądu do akt sprawy nadesłany został odpis KRS strony skarżącej oraz pełnomocnictwo udzielone T. D. do reprezentowania Stowarzyszenia przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu. Zarządzeniem z dnia 27 lipca 2018 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do wykazania, że spełnia on wymogi z art. 35 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst. jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej "p.p.s.a.") – tj. jest pracownikiem Stowarzyszenia, w terminie 7 dni pod rygorem pominięcia czynności podjętych przez pełnomocnika jako nieskutecznych. Jednocześnie pouczono pełnomocnika o treści art. 35 p.p.s.a. Pismem z dnia 4 sierpnia 2018 r. T. D. wyjaśnił, że Stowarzyszenie nie zatrudnia pracowników na umowę o pracę, a funkcję tą pełnią jego członkowie na zasadach pro bono. Wskazał jednocześnie, że jest członkiem Stowarzyszenia od dnia 5 stycznia 2013 r. i z racji posiadanych uprawnień oraz dużego doświadczenia w branży rajdowej pełni funkcję osoby odpowiedzialnej za organizacje, zabezpieczenie i reprezentowanie Stowarzyszenia z zakresu testów i organizowanych rajdów. W związku z tym zarządzeniem z dnia 21 sierpnia 2018 r. pouczono stronę skarżącą o treści art. 35 p.p.s.a. i wskazano, że stosownie do tego przepisu pełnomocnikiem Stowarzyszenia nie może być jego członek, a jedynie pracownik. Wobec powyższego wezwano stronę skarżącą do podpisania skargi – zgodnie z zasadami reprezentacji, w terminie 7 dnia, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało przesłane na adres Stowarzyszenia. Z adnotacji dokonanych przez doręczyciela na kopercie oraz zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki wynika, że z uwagi na nieobecność adresata 29 sierpnia 2018 r., przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej, umieszczając zawiadomienie o powyższym w oddawczej skrzynce pocztowej. Przesyłkę awizowano powtórnie 6 września 2018 r. Z uwagi na to, że strona skarżąca przesyłki nie odebrała, zwrócono ją Sądowi. W związku z powyższym wezwanie pozostawiono w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia z dniem 25 września 2018 r. Mimo upływu zakreślonego terminu brak formalny skargi nie został uzupełniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuci skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Stosownie zaś do art. 73 § 1 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2 wskazanego przepisu). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, o czym stanowi § 3 przywołanego przepisu, a stosownie do § 4, doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi wysłano za pośrednictwem operatora pocztowego (Poczta Polska S.A.) na adres Stowarzyszenia. Ponieważ adresata nie zastano, przesyłkę awizowano w dniu 29 sierpnia 2018 r., pozostawiając ją w placówce pocztowej, o czym umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej. Przesyłka była powtórnie awizowana w dniu 6 września 2018 r., a ponieważ nie została odebrana zwrócono ją do nadawcy. Czternastodniowy okres, o którym mowa w art. 73 § 1 p.p.s.a., upłynął zatem w dniu 25 września 2018 r. i z upływem tego dnia, stosownie do art. 73 § 4 p.p.s.a., doręczenie należy uznać za dokonane. Wobec powyższego, siedmiodniowy termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął w dniu 2 października 2018 r. Z dokonanych przez Sąd ustaleń wynika, że w wyznaczonym terminie strona skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi, poprzez jej podpisanie. Wobec powyższego Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. Na marginesie Sąd podkreśla, iż T. D. nie wykazał, że może być pełnomocnikiem strony skarżącej tj. Stowarzyszenia "A" z siedzibą w K., zgodnie z art. 35 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło