III SA/Wr 334/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Józef Kremis po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi "A" Sp z.o.o. we W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] marca 2013 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej utrzymującej w mocy decyzję dotyczącą umorzenia postępowania w sprawie udzielenia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej. postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej . Wyrokiem z dnia [...] sierpnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę strony skarżącej na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej utrzymującej w mocy decyzję dotyczącą umorzenia postępowania w sprawie udzielenia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. Od niniejszego wyroku strona skarżąca – reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika – wywiodła skargę kasacyjną. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Izby Gospodarczej NSA, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zarządzeniem z dnia [...] grudnia 2013 r. wezwał pełnomocnika strony skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej, poprzez nadesłanie oryginału lub kopii odpisu pełnego z KRS strony skarżącej, poświadczonej za zgodność z oryginałem w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Niniejsze pismo zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu [...] grudnia 2013 r. Pismem z dnia [...] grudnia 2013 r. – nadanym w Urzędzie Pocztowym "S. S." w dniu [...] grudnia 2013 r. Prokuratura Okręgowa w S. – przesłała do tutejszego Sądu – omyłkowo do niej skierowane pismo przewodnie pełnomocnika strony skarżącej wraz z odpisem pełnym z KRS strony skarżącej. Pismem zaś z dnia [...] stycznia 2014 r. nadanym przez pełnomocnika strony skarżącej tegoż samego dnia, pełnomocnik strony skarżącej wniósł o "przywrócenie terminu do nadesłania pełnego odpisu z KRS. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik strony skarżącej podniósł, że poprzez przeoczenie personelu administracyjnego Kancelarii pismo (zawierające pełny odpis Z KRS strony skarżącej) zostało błędnie nadane do Prokuratury Okręgowej w S. Wydział V Śledczy, pomimo prawidłowego oznaczenia w samym piśmie. Prokurator Prokuratury Okręgowej w S. M. P. poinformował telefonicznie personel administracyjny "A" o doręczeniu mu w dniu [...] grudnia 2013 r pisma, które mimo wskazanego na kopercie jako adresata Prokuraturę Okręgową w S., skierowane było, zgodnie z treścią komparycji pisma przewodniego, do WSA we Wrocławiu. Zważywszy powyższe, Prokurator przesłał ww. pismo wraz z kopertą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Powyższa okoliczność znajduje odzwierciedlenie w aktach sprawy o sygnaturze III SA/Wr 334/13, które to akta przejrzał niezwłocznie, to jest w dniu [...] grudnia 2013 r., aplikant adwokacki. Zdaniem pełnomocnika strony skarżącej, istotne jest w sprawie to, że błąd w zaadresowaniu dotyczył wyłącznie kwestii nieprawidłowego wskazania adresata na kopercie, ponieważ samo pismo (przesyłające uwierzytelnioną topię pełnego odpisu KRS) w swej treści zawierało poprawne określenie Sądu właściwego do jego przyjęcia. Skarżąca wskazuje, że pismo zawierające odpis pełny KRS Spółki kierowała przez swojego pełnomocnika; w Kancelarii przez niego prowadzonej obowiązuje procedura nadawania korespondencji, polegająca na przedłożeniu prawidłowo oporządzonego pisma w sekretariacie celem przygotowania czynności technicznych przez pracowników administracyjnych, w szczególności sporządzenia kopert (ich zaadresowania oraz oznakowania znakami operatora pocztowego), wprowadzenia danych do pocztowej książki nadawczej oraz oddania przesyłek z danego dnia w placówce operatora pocztowego. Omyłka popełniona więc została na ostatnim etapie sporządnia. W tak przedstawionych okolicznościach sprawy w ocenie pełnomocnika strony skarżącej nie ponosi on, ani strona skarżąca winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu nie jest zasadny. Stosownie do art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a, czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W odniesieniu zatem do powyższych uregulowań zasadniczą kwestią w przedmiotowej sprawie było zatem ustalenie, czy została spełniona podstawowa przesłanka przywrócenia terminu, jaką jest uprawdopodobnienie przez pełnomocnika strony skarżącej braku winy polegającej, najogólniej mówiąc, na przejawianiu należytej staranności w dbałości o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Ocenie Sądu podlega zatem, czy strona skarżąca dołożyła wszelkiej możliwej staranności, jakiej należało od niej oczekiwać. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego zalicza się np. powódź, pożar, przerwy w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się osobą trzecią przy dokonywaniu konkretnej czynności (por. B. Adamiak, J. Borkowski, "Kodeks postępowania administracyjnego", Komentarz, wyd. 2, Wydawnictwo C. H. Beck, Warszawa 1998, s. 345). Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy w sposób przekonujący uprawdopodobniony zostanie brak winy, a przy tym wykazane zostanie, iż niezależna przeszkoda trwała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy nawet przy dochowaniu należytej staranności, nie można było usunąć przeszkody do dokonania czynności. Inaczej mówiąc, gdy wykazane zostanie, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. E. Iserzon, J. Staraniek. "Kodeks postępowania administracyjnego", Komentarz, wyd. IV, W-wa 1980, str. 136). W literaturze dominuje pogląd, że przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. W opisanych okolicznościach faktycznych sprawy, należało stwierdzić, że pełnomocnik strony skarżącej wykazał, że przy wniesieniu wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi zachowany został przewidziany ustawą tryb i termin. Nie wykazał natomiast – zdaniem Sądu - okoliczności usprawiedliwiających brak winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej. W rozpatrywanej sprawie bezspornym jest, iż w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Izby Gospodarczej NSA, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zarządzeniem z dnia [...] grudnia 2013 r. wezwał pełnomocnika strony skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej, poprzez nadesłanie oryginału lub kopii odpisu pełnego z KRS strony skarżącej, poświadczonej za zgodność z oryginałem w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Niniejsze pismo zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu [...] grudnia 2013 r. Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej upływał zatem z dniem [...] grudnia 2013 r. Tymczasem w dniu [...] grudnia 2013 r. – czyli wprawdzie w terminie do uzupełnienia skargi - pełnomocnik skarżącego w odpowiedzi na wezwanie Sądu nadał pismo przewodnie wraz z pełnym odpisem z KRS strony skarżącej, aczkolwiek jako adresata wskazał Prokuraturę Okręgową w S., zamiast Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu. Następnie niniejsza korespondencja został przekazana tutejszemu Sądowi przez Prokuraturę Okręgową w S. w dniu w dniu [...] grudnia 2013 r. Z powyższego wynika, że braki formalne skargi kasacyjnej zostały uzupełnione przez pełnomocnika strony skarżącą właśnie z tą datą tj. w dniu [...] grudnia 2013 r. – a zatem trzy dni po upływie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej. W tym miejscu podkreślić należy, że podnoszone przez pełnomocnika strony skarżącej argumenty dotyczące błędu popełnionego przez zatrudnioną w kancelarii osobę, która omyłkowo zaadresowała przesyłkę do Prokuratury Okręgowej w S, zamiast do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, nie wskazują na brak winy strony skarżącej w uchybieniu terminu. Fachowy pełnomocnik zobowiązany jest bowiem w taki sposób zorganizować pracę prowadzonej przez siebie kancelarii, aby z powodu "przeoczeń personelu administracyjnego Kancelarii" reprezentowane przez niego strony nie poniosły szkody związanej z uchybieniem terminu do dokonania czynności procesowych. Profesjonalny pełnomocnik prowadzący kancelarię ponosi bowiem odpowiedzialność za osobę w niej zatrudnioną (postanowienie NSA z dnia 8 stycznia 2013 r. sygn. akt II OZ 1164/12). Nie ulega też wątpliwości, że kryterium braku winy po stronie osoby, która dokonuje określonej czynności prawnej - jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu - wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności, jakiej można wymagać od osoby dbającej należycie o swoje interesy. W przypadku, gdy strona jest reprezentowania przez profesjonalnego pełnomocnika, przy ustalaniu jej winy w niezachowaniu terminu należy mieć na uwadze działania pełnomocnika, gdyż ryzyko ujemnych skutków niestarannego zachowania profesjonalnego pełnomocnika procesowego obciąża stronę. Skoro zatem nie ulega wątpliwości, że pełnomocnik odpowiada za winę osób, którymi się posługuje (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 lutego 1999 r., III CKN 1052/98, Lex Polonica nr 390726), to nie można uznać za uprawdopodobnioną okoliczność – podaną przez pełnomocnika strony (przeoczenie personelu administracyjnego Kancelarii) – a wskazującą w jego ocenie na brak winy w uchybieniu terminu. wrocł W konsekwencji zasadnym było – w świetle art. 86 § 1 p.p.s.a. – odmówić przywrócenia uchybionego terminu i tak też Sąd orzekł.