III SA/Wr 340/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Jerzy Strzebinczyk po rozpoznaniu w dniu 9 września 2009 r., na posiedzeniu niejawnym, w sprawie ze skargi E M-W i J G na decyzję K S O S G im. Z K w K z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej, zażalenia pełnomocnika skarżących na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 7 sierpnia 2009 r., sygn. akt III SA/Wr 340/09 odrzucające skargę, postanawia: odrzucić zażalenie. Pismem z dnia [...] r. skarżący – reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika – wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję opisaną w osnowie niniejszego postanowienia. Postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu – na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. – skargę tą odrzucił. Postanowienie to – wraz z uzasadnieniem – zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżących w dniu [...] r. Pismem z dnia [...] r., nadanym tego samego dnia w Urzędzie Pocztowym "[...]" pełnomocnik skarżących wniósł "zażalenie" na postanowienie odrzucające skargę jego mocodawców. W uzasadnieniu zażalenia pełnomocnik skarżących podkreślił, iż "w całości zaskarża postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 7 sierpnia 2009 r. wydane w przedmiocie odrzucenia skargi i wnosi o uchylenie zaskarżonego postanowienia przez Sąd I instancji w trybie przepisu art. 195 § 2 p.p.s.a. (...), bądź o uchylenie zaskarżonego postanowienia przez Sąd II instancji oraz o zasądzenie od strony przeciwnej kwoty [...] zł. tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym". Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.", skarga kasacyjna przysługuje od wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie. Bezspornym jest, że postanowieniem kończącym postępowanie jest postanowienie odrzucające skargę, o którym mowa w art. 58 § 1 p.p.s.a. Od takiego postanowienia służy zatem skarga kasacyjna, bez względu na przyczynę odrzucenia skargi. Dotyczy to także postanowienia o odrzuceniu skargi z powodu nieuiszczenia od niej wpisu. Stanowiska tego nie podważa w niczym przepis art. 220 § 4 p.p.s.a., który określa jedynie, w jakich wypadkach zażalenia są wolne od wpisu, a nie od jakich orzeczeń przysługuje zażalenie (por. post. NSA z dnia 29 lipca 2004 r., OZ 120/04, ONSA WSA 2004, Nr 2, poz. 34). Stosownie zatem do treści art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., zażalenie skarżących – reprezentowanych przez profesjonalnego pełnomocnika, od którego w istocie winno wymagać się fachowego i profesjonalnego zastępstwa procesowego – na postanowienie tutejszego Sądu w przedmiocie odrzucenia skargi, a zatem na postanowienie kończące postępowanie w sprawie, jako niedopuszczalne należało odrzucić.