III SA/Wr 345/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Moskała Sędziowie Sędzia WSA Maciej Guziński Sędzia WSA Marcin Miemiec (sprawozdawca) Protokolant Jolanta Ryndak po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 8 stycznia 2008 r. sprawy ze skargi S. S. na czynność materialno-techniczną Prezydenta W. w przedmiocie odmowy zwrotu zawyżonej opłaty za wydanie karty pojazdu postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] skierowanym do Prezydenta W., S. S. wniósł o zwrot zawyżonej opłaty za wydanie karty pojazdu. Powołał się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 stycznia 2006 r., sygn. akt U 6/04 (Dz. U. Nr 15, poz. 119), orzekający o niezgodności § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003 r. (Dz.U. Nr 137, poz. 1310) w sprawie opłat za kartę pojazdu z art. 77 ust. 4 pkt 2 i ust. 5 ustawy z dnia 30 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym oraz art. 92 i 217 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Prezydent W. pismem z dnia [...] odmówił S. S. zwrotu żądanej opłaty. Od powyższego pisma S. S. w dniu [...] wniósł odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W., które postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] stwierdziło niedopuszczalność odwołania. Kolegium pouczyło jednocześnie S. S., że pobór opłaty za wydaną kartę pojazdu następuje w drodze czynności materialno-technicznej, a kontrolę nad administracją publiczną w tym zakresie sprawuje bezpośrednio Wojewódzki Sąd Administracyjny, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 i 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Jeśli zatem w ocenie S. S. organ, który pobrał opłatę, bezprawnie odmawia zwrotu jej części, może on zaskarżyć odmowę zwrotu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Skarga musi przy tym spełnić warunki i wymogi określone w powołanej ustawie. W dniu [...] S. S. wniósł skargę na odmowę dokonania czynności materialno-technicznej Prezydenta W., w postaci zwrotu zawyżonej opłaty za wydanie karty pojazdu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na inne niż określone w art. 3 pkt 1-3 p.p.s.a. akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Do takich aktów należy odmowa zwrócenia kwoty 425 zł uiszczonej przy rejestracji pojazdu. Stosownie do art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Według § 3 tego artykułu, dopuszczalność wniesienia do sądu skargi na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, uzależniona została od uprzedniego wezwania na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności. Należy więc przyjąć, że wezwanie, o którym mowa w tym przepisie, stanowi przesłankę dopuszczalności zaskarżenia, której niedochowanie przez skarżącego powoduje odrzucenie skargi. W przedmiotowej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze pouczyło skarżącego o regulacji prawnej trybu złożenia skargi do Sądu na inne niż określone w art. 3 pkt 1-3 p.p.s.a. akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W rozpatrywanej sprawie skarżący przed złożeniem niniejszej skargi nie dopełnił warunku uprzedniego, pisemnego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. Należy zatem stwierdzić, że nie wyczerpał trybu określonego w art. 52 § 3 p.p.s.a. Tym samym nie spełnił jednego z niezbędnych warunków do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Jego skarga, jako przedwczesna, podlegała zatem odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.