III SA/Wr 349/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Jerzy Strzebińczyk po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2007 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi J. D. – B. na decyzje D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego we W., z dnia [...] Nr [...], w przedmiocie dokonania z urzędu zmiany w operacie gruntów i budynków, postanawia: umorzyć postępowanie. Pismem z dnia [...]. Ja. D.-B. wywiódł skargę na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego we W. z dnia [...] Pismem z dnia 7 grudnia 2007 r. skarżący cofnął wniesioną skargę, wyjaśniając, że nie stać go na uiszczenie kosztów sądowych (wcześniejszym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 listopada 2007 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w części przekraczającej 100 zł), a nadto, że od Rzecznika Praw Obywatelskich otrzymał wyjaśnienia odnośnie przedmiotowej sprawy, z których wynika – zdaniem skarżącego – że nie powinien oczekiwać korzystnego dla siebie wyroku, bowiem grunty na działce figurują w ewidencji jako orne, a ewentualna zmiana ich przeznaczenia winna odbywać się w odrębnym postępowaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność cofnięcia skargi uzależniona jest – według art. 60 zdanie 3 p.p.s.a. – od wyniku badania sprawy przez sąd w przedmiocie dopuszczalności dokonania tej czynności procesowej. Niedopuszczalność cofnięcia skargi stwierdzana jest przy tym jedynie w przypadku ustalenia, że wniosek strony skarżącej zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zebranego w rozpoznawanym przypadku, cofnięcie skargi nie budzi – z tego punktu widzenia – żadnych wątpliwości, dlatego też, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi podlegało umorzeniu.