III SA/Wr 349/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia WSA - Jerzy Strzebińczyk, , , po rozpoznaniu w dniu 8 września 2008 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi U. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania, postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącemu kwotę 300 (trzysta) złotych uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Pismem nadanym w urzędzie pocztowym 5 maja 2008 r. pełnomocnik skarżącego wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...]. Zaskarżone postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 2 kwietnia 2008 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął 2 maja 2008 r. (piątek). Pismem z [...] pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. odmówił przywrócenia tego terminu. Postanowienie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu [...]. Strona skarżąca nie zaskarżyła postanowienia, które stało się prawomocne z upływem [...] (środa). Na ten dzień adresowane jest natomiast pismo, w którym pełnomocnik strony cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, że Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.". Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie natomiast do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca postanowieniem skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącego wniósł skargę po upływie przewidzianego w ustawie trzydziestodniowego terminu, a prawomocnym już postanowieniem z dnia [...] Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., należało orzec, jak w pkt. I sentencji. Odnosząc się natomiast do złożonego przez pełnomocnika oświadczenia o cofnięciu skargi, trzeba podkreślić, że merytoryczne rozpatrzenie takiego oświadczenia jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera takie braki, sąd skargę odrzuca (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 czerwca 1987 r., SA/Gd 537/87, OSP 1990, z. 4, poz. 207). Badanie zatem dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i ewentualne umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tj. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. Cofnięcie skargi jako czynność dyspozycyjna strony może mieć bowiem miejsce tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 stycznia 2008 r., I OSK 1829/07, LEX Nr 335007). Skoro zatem w rozpoznawanym wypadku skarga – jako wniesiona po terminie – podlegała odrzuceniu, oświadczenie o cofnięciu skargi nie podlegało merytorycznej ocenie Sądu. W punkcie II postanowienia orzeczono o zwrocie uiszczonego wpisu, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a.