III SA/Wr 353/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Małgorzata Malinowska-Grakowicz Sędziowie Sędzia WSA – Marcin Miemiec Sędzia WSA – Jerzy Strzebinczyk (sprawozdawca) na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 listopada 2012 r. w sprawie ze skargi Wojewody D. na uchwałę Rady Gminy G. z dnia [...] marca 2012 r. Nr [...] w przedmiocie Regulaminów korzystania z obiektów sportowych gminy G., w zakresie: pkt 1 – we fragmencie "i administrowany jest przez Urząd Gminy G. z siedzibą w G. przy ul. S. 2b", pkt 5, pkt 22, pkt 26, pkt 30 i pkt 31 załącznika Nr 1 do zaskarżonej uchwały oraz pkt 2 – we fragmencie "i administrowany jest przez Urząd Gminy G. z siedzibą w G. przy ul. S. 2b", pkt 3, pkt 10, pkt 13, pkt 14 i pkt 16 załącznika Nr 2 do zaskarżonej uchwały postanawia sprostować z urzędu sentencję wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 października 2012 r. (sygn. akt III SA/Wr 353/12) w ten sposób, że określić jako zaskarżony akt: "na uchwałę Rady Gminy G. z dnia [...] marca 2012 r. Nr [...] w przedmiocie regulaminów korzystania z obiektów sportowych gminy G." zamiast "na uchwałę Gminy G. z dnia [...] marca 2012 r. Nr [...]". Stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jednolity tekst: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej – w skrócie – "p.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować – między innymi – zaistniałe w wyroku niedokładności. Sprostowania sąd może dokonać postanowieniem wydanym na posiedzeniu niejawnym – art. 156 § 2 p.p.s.a. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym, sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w samej sentencji orzeczenia i w jego komparycji (np. niewłaściwe lub niedokładne określenie sądu, określenie żądania, itp.), jak i w uzasadnieniu orzeczenia. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć na przykład oznaczenia stron, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność (por. postanowienie NSA z dnia 20 maja 2011 r., II OSK 260/10). Taka sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie, gdyż formułując w dniu 4 października 2012 r. sentencję wyroku, skład orzekający pominął oznaczenie przedmiotu zaskarżonej uchwały. Z uwagi na to oczywiste przeoczenie, należało w tym zakresie sprostować sentencję wyroku. W związku z tym na podstawie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.