III SA/Wr 353/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Borońska po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. Sp. z o.o. we W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 25 października 2024 r. nr 0201-IOA.4246.29.2024/JN w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier hazardowych na automatach bez koncesji postanawia: odrzucić skargę. W dniu 16 grudnia 2024 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wpłynęła skarga spółki F. Sp. z o.o. we W. (dalej: strona skarżąca, spółka) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 25 października 2024 r. nr 0201-IOA.4246.29.2024/JN w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier hazardowych na automatach bez koncesji. Na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału III z 17 grudnia 2024 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 4000 zł w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. W wyznaczonym przepisami terminie strona skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych. Prawomocnym zarządzeniem z 10 lipca 2025 r. sygn. akt III SPP/Wr 13/25 referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu pozostawił bez rozpoznania powyższy wniosek. Pismem z 1 sierpnia 2025 r. strona skarżąca ponownie wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych. Prawomocnym postanowieniem z dnia 28 października 2025 r. sygn. akt III SPP/Wr 38/25, starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych. W związku z powyższym, na zarządzenie przewodniczącej Wydziału III z 10 grudnia 2025 r. wezwano stronę skarżącą do wykonania zarządzenia z 17 lutego 2024 r. Przesyłkę zawierającą wezwanie doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 2 stycznia 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi Sąd w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność, ustalając czy zachodzą wszystkie przesłanki dopuszczalności zaskarżenia, czyli wszystkie warunki wymagane przez przepisy prawa do skutecznego złożenia skargi jako pisma procesowego do sądu administracyjnego (T. Woś [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, T. Woś (red.), Warszawa 2011, s. 399 i n.). Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz.U. 2024 r. poz. 935 ze zm.) – dalej: p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem przepisu art. 220 § 3 p.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym rygor pozostawienia pisma bez rozpoznania nie dotyczy skargi, która należy do katalogu pism kwalifikowanych. Stosownie bowiem do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z akt sprawy wynika, że strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków fiskalnych skargi. Pełnomocnik strony skarżącej odebrał przesyłkę zawierającą wezwanie w dniu 2 stycznia 2026 r. Wobec tego, siedmiodniowy termin na uzupełnienie braku fiskalnego skargi upłynął wraz z dniem 9 stycznia 2026 r. W zakreślonym przez Sąd terminie strona skarżąca nie uiściła wpisu sądowego od skargi. Z tych względów na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji.