III SA/Wr 357/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Guzinski (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska Sędzia WSA Jerzy Strzebinczyk Protokolant Ewa Bogulak po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 1 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi J. J. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o objęciu ubezpieczeniem społecznym z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej wniosek skarżącego o uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego we W. a dnia [...] r., (sygn. akt [...]) w przedmiocie umorzenia postępowania sadowoadministracyjnego poprzez orzeczenie o przekazaniu sprawy właściwemu sądowi postanawia: odmówić uzupełnienia postanowienia dnia [...] r. poprzez orzeczenie o przekazaniu sprawy właściwemu sądowi. Decyzją z dnia [...] r. (znak [...]), wydaną na podstawie art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. w zw. z art. 123 u.s.u.s. Zakład Ubezpieczeń Społecznych stwierdził z urzędu nieważność decyzji z dnia [...] r. (nr [...]). Od powyższej decyzji skarżący pismem z dnia [...] r. wniósł – zgodnie z pouczeniem organu – odwołanie do Sądu Okręgowego w Ś. Postanowieniem z dnia [...] r. (sygn. akt [...]) Sąd Okręgowy, uznając, że nie jest właściwy rzeczowo w sprawie, potraktował odwołanie wnioskodawcy jako skargę na decyzję ostateczną i przekazał sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we W. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w dniu [...] r. skarżący kilkakrotnie stwierdził, że nie składał do sądu administracyjnego skargi i nie powinien występować w niniejszej sprawie jako "tzw. strona skarżąca". Podkreślił, że żąda rozpatrzenia sprawy w trybie odwoławczym przez organ odwoławczy, a nie przez tutejszy Sąd w trybie administracyjnym. Podniósł dodatkowo, że przekształcenie jego odwołania, złożonego w trybie art. 83 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, w skargę nastąpiło wbrew jego woli, a organ odwoławczy nie pouczył go o sposobie i środkach zaskarżenia. Wobec powyższego, postanowieniem z dnia 28 września 2011 r. (sygn. akt III SA/Wr 357/10) Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", umorzył postępowanie sądowoadministracyjne. Pismem z dnia [...] r. skarżący złożył wniosek o uzupełnienie postanowienia z dnia [...] r. o orzeczenie o kosztach poniesionych przez odwołującego się oraz o orzeczenie o przekazaniu niniejszej sprawy właściwemu sądowi celem rozpoznania odwołania. Postanowieniem z dnia [...] r. odmówiono uzupełnienia postanowienia w zakresie kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 157 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W myśl natomiast art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W przedmiotowej sprawie postanowieniem z dnia 28 września 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. umorzył na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. postępowanie sądowoadministracyjne. Skarżący następnie złożył w ustawowym terminie wniosek o uzupełnienie tego postanowienia w zakresie m.in. orzeczenia o przekazaniu sprawy do rozpoznania właściwemu sądowi. Odnosząc się do wniosku skarżącego, należy wskazać, że zgodnie z art. 59 § 1 p.p.s.a. sąd administracyjny jest zobligowany do wydania orzeczenia o przekazaniu sprawy, tylko wtedy, gdy do jej rozpoznania jest właściwy inny sąd administracyjny (celowe podkreślenie Sądu). W każdym innym przypadku, w razie stwierdzenia swojej niewłaściwości, sąd administracyjny odrzuca skargę, nie przekazując jej właściwemu sądowi powszechnemu, czy właściwemu organowi (art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Dodatkowo w niniejszej sprawie Sąd był związany przekazaniem dokonanym przez sąd powszechny. Podkreślić bowiem należy, że przekazanie sprawy przez sąd powszechny wyklucza możliwość odrzucenia skargi przez sąd administracyjny, nawet w sytuacji uznania, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie bowiem z art. 58 § 4 p.p.s.a. sąd administracyjny nie może odrzucić skargi z powodu swojej niewłaściwości, jeżeli w tej sprawie sąd powszechny uznał się za niewłaściwy. W konsekwencji zatem tutejszy Sąd był zobligowany do rozpoznania skargi skarżącego i tym samym stał się sądem właściwym w niniejszej sprawie. Niemniej jednak, skoro skarżący oświadczył do protokołu rozprawy w dniu 28 września 2011 r., że nie wnosił skargi do sądu administracyjnego i że żąda rozpatrzenia sprawy w trybie odwoławczym przez organ odwoławczy, a nie przez tutejszy Sąd w trybie administracyjnym, to tym samym postępowanie sądowoadministracyjne należało umorzyć jako bezprzedmiotowe. W konsekwencji zatem, żądanie skarżącego odnośnie uzupełnienia postanowienia poprzez orzeczenie o przekazaniu sprawy właściwemu sądowi, nie miało podstaw w obowiązujących przepisach. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 157 p.p.s.a. w zw. z art. 166 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.