III SA/Wr 367/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Jankowska – Szostak po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi A. N. – M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry, wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] r. skarżąca wniosła skargę na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry. W skardze skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, że zaskarżona decyzja jest "rażąco nieprawidłowa" gdyż art. 89 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 ustawy o grach hazardowych, na podstawie których nałożono na skarżącą karę pieniężną za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry stanowią, wespół z zakazem z art. 14 ust. 1 ustawy o grach hazardowych, "regulację techniczną" w rozumieniu dyrektywy nr 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 2 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz.U.UE.L.98.204.37 ze zm.), a w konsekwencji braku notyfikacji projektu tejże ustawy Komisji Europejskiej nie mogą być one stosowane wobec jednostek oraz podmiotów będących adresatami decyzji. Następnie skarżąca podkreśliła, że osiągane przez nią miesięczne dochody z tytułu prowadzonej działalności nie dają jej możliwości uiszczenia wymaganej zaskarżoną decyzją kwoty, bez jednoczesnego spowodowania poważnych trudności, jak też istotnego uszczerbku w jej stanie majątkowym, a tym samym w codziennej egzystencji. Skarżąca wskazała, że w 2012 r. osiągnęła dochód z tytułu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej w wysokości [...] zł, w roku 2013 w wysokości [...] zł, natomiast w 2014 r. – [...] zł (na dowód czego dołączyła zeznania o wysokości osiągniętego dochodu za rok 2012, 2013 i 2014). Z powyższego wynika, że średni miesięczny dochód osiągany przez skarżącą wynosi [...] zł. Z przedłożonych dokumentów wynika ponadto, że mąż skarżącej osiągnął w 2014 r. dochód w wysokości [...] zł, w 2013 r. – [...] zł, w 2012 r. – [...] zł. Dodatkowo skarżąca wskazała, że istotnym obciążeniem uzyskiwanych przez nią dochodów jest kredyt hipoteczny zaciągnięty na zakup domu na rynku wtórnym w wysokości [...] zł. Podkreślono przy tym, że kredyt ten jest walutowany do franka szwajcarskiego i jest on przeznaczony na zapewnienie warunków mieszkaniowych. Ponadto z akt spraw o sygn. akt [...] i [...] wynika, że skarżąca zaciągnęła również kredyt w wysokości [...] zł na 10 lat z przeznaczeniem na spłatę zobowiązań kredytowych oraz na cele konsumpcyjne. Poza zobowiązaniami z tytułu umów kredytowych, A S.A. Oddział w Polsce udostępnił skarżącej środki pieniężne w ramach odnawialnego limitu kredytowego z przeznaczeniem na wykorzystanie na bieżące potrzeby skarżącej. Z wyciągów z rachunku bankowego skarżącej za grudzień 2014 r., styczeń i luty 2015 r. wynika natomiast, że tylko grudzień 2014 r. zakończył się saldem w kwocie [...] zł, saldo na koniec stycznia i lutego 2015 r. wyniosło 0 zł. Istotny – zdaniem skarżącej, jest także fakt prowadzenia aktualnie wobec niej dwóch postępowań w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. W każdym z tych postępowań nałożono na skarżącą karę w wysokości [...] zł. W ocenie skarżącej wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować znaczną szkodę i trudne do odwrócenia skutki, zwłaszcza, że organy celne podjęły już czynności w celu wyegzekwowania wymierzonych kar pieniężnych, na dowód czego dołączono upomnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej jako p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z treści cytowanego przepisu wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ma charakter wyjątkowy i może nastąpić tylko na wniosek strony skarżącej, w którym uprawdopodobni istnienie przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 powołanej ustawy. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo: wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Inicjatywa zaś do wykazania okoliczności potwierdzających istnienie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji przysługuje stronie skarżącej (por. postanowienie NSA ż dnia 18 czerwca 2004 roku, FZ 138/04, nie publ.). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że wniosek strony skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Strona skarżąca szczegółowo uzasadniła, dlaczego w jej ocenie, w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności, Sąd uznał, że spełnione zostały przesłanki określone w art. 61 § 1 i 3 powołanej ustawy gdyż - w świetle przedstawionych przez skarżącą argumentów (przedstawionych szczegółowo w stanie faktycznym niniejszego postanowienia), wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, ponieważ zapłata kwoty [...] zł mogłaby być znacznym utrudnieniem oraz mogłoby to zagrozić bytowi materialnemu skarżącej. Na marginesie podkreślić nadto należy, iż rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie jest uzależnione od zasadności samej skargi, a w szczególności nie zależy od dostrzeżenia przed Sąd w decyzji wady kwalifikowanej (w postaci rażącego naruszenia prawa). Rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji abstrahuje bowiem od ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej. Podejmowane jest na wstępnym etapie postępowania, gdy brak jest podstaw do wyrokowania o zasadności skargi. Ponadto wstrzymywanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji, co świadczy o tym, że rozstrzygnięcia podejmowane w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów lub czynności mają charakter tymczasowy. Co do zasady, z wyjątkami przewidzianymi w przepisach szczególnych, obowiązywanie ochrony tymczasowej ustaje z chwilą wydania orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Orzeczeniami tymi będą zarówno wyroki, jak i postanowienia o odrzuceniu skargi lub umorzeniu postępowania. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji